Αστειολόγος εκτός ορίων…



Εχει όρια η σάτιρα;

Με ενοχλεί το ερώτημα. Κρύβει σοβαροφάνεια, προτεσταντισμό, λογοκρισία.

Όχι, δεν όρια. Όπως δεν έχει όρια και η ανθρώπινη σκέψη.

Οσο παραμένει ανθρώπινη. Η «ανθρωπινότητα» είναι το μέτρο.

Όπως δεν έχει μέτρο και η ίδια η ανθρωπιά, η ευπρέπεια, ο σεβασμός για την «ανθρωπινότητα» του άλλου άνθρωπου…

Δεν το άκουσα. Το διάβασα. Στον Ριζοσπάστη:

«Η κ. Παπαρήγα πάλι είναι ντοπαρισμένη από παλιά με χάπια σοβιετικής παρασκευής και προέλευσης που η επήρειά τους δε σταματάει ποτέ. Οταν θα έρθει εκείνη η μαύρη ώρα η κ. Παπαρήγα να αποχαιρετίσει αυτόν τον κόσμο τον μικρό, τον μέγα, δε θα τη θάψουν γιατί από τη Σοβιετική ντόπα δε θα λιώνει με τίποτα. Θα την πάνε κατευθείαν στο μαυσωλείο του Λένιν. θα κάνει κάτι χαρές ο Λένιν...».

Σάτιρα!!!

Δίχως όριο!!!

Σύμφωνοι!!!

Αν…

…δεν ήταν τόσο στενά, τόσο ασφυκτικά τα όρια της ανθρωπιάς, της ευπρέπειας και του σεβασμού που εκπέμπει η ίδια φράση. Τόσο στενά. Στα όρια του στραγγαλισμού.

Επιπέδου Καρατζαφέρη, Ανθιμου, «Βαγγέλακα»… Και κάτω…

Και εις κατώτερα!

(Το άλλο με τον Μπελογιάννη, το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Μακρόνησο... το ξέρετε;)

Σχόλια

  1. εγώ το βρίσκω πολύ χαμηλου επιπέδου hioumor...
    φτηνό και κακό

    trapped

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καλημερα,κακο πολυ κακο
    οπως και οσα λεγονταν για την Μαριεττα στην πιο κρισιμη φαση της ζωης της -η για τον Χριστόδουλο
    ...στα ορια του απανθρωπου νομιζω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δύσκολη η τέχνη του λόγου.
    Της γραφής ακόμη δυσκολότερη!
    Καλημέρα άνεμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το χιούμορ του συγκεκριμένου σχολίου μπορεί για κάποιους να είναι κακόγουστο ή τραβηγμένο, αλλά δεν ξέρω αν είναι απάνθρωπο: πρόκειται για κριτική των θέσεων της κ. Παπαρήγα και όχι κάποιας φυσικής ή άλλης αδυναμίας της. Με άλλα λόγια λέει, έστω και βλάσφημα, ότι οι απόψεις και οι πρακτικές της εν λόγω πολιτικού εξακολουθούν να απηχούν ακόμα τις αντίστοιχες σοβιετικές.
    Αντίθετα τα "αστεία" για την υγεία της Μαριέτας ή του Χριστόδουλου ήταν ξεκάθαρα δείγματα χαιρεκακίας.

    Όσο για το σχόλιο του Ριζοσπάστη στο οποιό οδηγεί το λινκ, τι να πω; Πολύ όψιμα ασχολήθηκαν με τον Πιτσιρίκο, μιλώντας με απίστευτα απαξιωτικό τρόπο γι' αυτόν, και μόνο βέβαια αφού έθιξε την αρχηγό τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. 'Oχι, η σάτιρα δεν έχει όρια, όσο δεν είναι συκοφαντία. Αν ας πούμε έλεγε ότι η Παπαρήγα τα πιάνει για να πουλάει κρατικά μυστικά στους Kουβανούς.

    Από εκεί και πέρα ο καθένας – και ο Πιτσιρίκος και όλοι μας – κρινόμαστε από τα κείμενά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. δεν ειναι αραγε ντοπαρισμενη με ιδεολογικα χαπια ανατολικου τυπου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. fuzzyburlesque >>>

    ΕΙΝΑΙ!!!
    ΚΑΙ;;;
    ΔΕΝ θα ΛΙΩΝΕΙ;;;

    Να κάνουμε μεγάλη πλάκα με τον θάνατο κάποιου;
    Να πέσουμε να χτυπηθούμε από τα γέλια που δεν θα λιώνει η Παπαρήγα επειδή έχει μια ιδεολογία που τη βρίσκουμε ντεμοντέ;

    Πάρα πολύ αστείο! Ξεκαρδιστήκαμε!

    (Ειδικά όποιος έχει δει σε εκταφή, συγγενή του ΑΛΙΩΤΟ, δεν θα κρατιέται από τα γέλια... Δεν ξέρουμε ποιά ούτε τι λέμε ούτε πως το λέμε ούτε για ποιό λόγο το λέμε...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. (Δεν ξέρουμε πιά ούτε τι λέμε ούτε πως το λέμε ούτε για ποιό λόγο το λέμε...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καπ έχεις επαφή με το σανίδι, ξέρεις πως είναι. Η σάτιρα δεν έχει όρια. Η σάτιρα δε γίνεται για να γελάσει κάποιος, γίνεται για να αισθανθεί άσχημα και να στριφογυρίζει στην καρέκλα του θεάτρου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Μόνο που σκέφτομαι ότι ο Πιτσιρίκος γράφει κείμενα για επιθεώρηση, όπως ακούστηκε, ανατριχιάζω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κι όμως bro. Η σάτιρα ΕΧΕΙ όρια.
    Εχει τα όρια ΕΚΕΙΝΟΥ που την χρησιμοποιεί.
    Εάν είναι βλάχος, έχει τα όρια της βλαχιάς του.
    Αν είναι κομπλεξικός, τα όρια των συμπλεγμάτων του.
    Αν νομίζει ότι η ζωή του χρωστάει, τα όρια της απληστίας του.
    Αν έχει παιδεία, τότε έχει τα όρια της ανθρωπιάς του.
    Η σάτιρα δεν είναι ένα 33άρι που το χρησιμοποιείς απέναντι σε εύκολους στόχους.
    Κάποτε είχα γράψει (για επιθεώρηση, μιας και το έφερε η κουβέντα) μια μαλακιούλα: πως η Παπαρήγα είναι σαν πατημένο τσίζμπουργκερ κι έπεφτε το θέατρο… Όμως ποτέ δεν έπαιξα και δεν πρόκειται να παίξω με το μόνο μεδούλι που γνωρίζω, τη μόνη μας σιγουριά: το θάνατο…
    (Αρα και τη ζωή την ίδια…)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Η σάτιρα έχει αποδέκτες. Όσο πιο πολλοί είναι οι αποδέκτες, τόσο πιο πολύ η σάτιρα τείνει να γενικεύσει. Όσο πιο πολύ γενικεύει όμως, τόσο πιο πολύ τείνει προς την προπαγάνδα, της οποίας η γενίκευση είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές.
    Έτσι, στη συγκεκριμένη περίπτωση η γενίκευση γίνεται ως εξής: ντοπαρισμένοι αθλητές-->ανατολική Γερμανία-->κομμουνιστές-->Σοβιετικοί-->ΚΚΕ-->Παπαρήγα. Συνδέεις το τελευταίο με το πρώτο και κλείνει ο κύκλος (ντόπα-->Παπαρήγα).
    Μετά παίρνεις ό,τι συμβαίνει στο πρώτο και το εφαρμόζεις στο δεύτερο: οι ντοπαρισμένοι δε λιώνουν, άρα και η Παπαρήγα δε λιώνει...
    Αυτά για το τεχνικό σκέλος του πράγματος και για τη συγγένειά του με την απεχθέστερη (και ευκολότερη) των πρακτικών επικοινωνίας, την προπαγάνδα.

    Στο ηθικό του μέρος τώρα, ο κάθε άνθρωπος δεν είναι εφικτό και αναμενόμενο να έχει την ίδια γνώμη για το θάνατο. Ο θάνατος όμως έχει την ίδια γνώμη για όλους τους ανθρώπους...

    Ή σάτιρα έχει όρια και αυτά ορίζονται από την ευφυία, τη συμπόρευση με την κοινή γνώμη, το σεβασμό της ζωής (ανθρωπιά), το απυρόβλητο των παιδιών, το ταλέντο, την αποφυγή της κακίας και του φθόνου, την ικανότητα χρήσης της γλώσσας. Πέρα από αυτά τα όρια δεν είναι σάτιρα αλλά χοντράδα,ζηλοφθονία ή ανικανότητα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Να προσθέσω μόνο:

    Βασικό συστατικό της σάτιρας (από τον Αριστοφάνη μέχρι σήμερα) είναι το πολιτικό κριτήριο. Η δυνατότητα αντίληψης της πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας. Η σάτιρα αναλύει λαμβάνοντας υπ όψιν τα πολιτικά δρόμενα.
    Ετσι λοιπόν η παιδαριώδης γενίκευση «ντοπαρισμένοι αθλητές-->ανατολική Γερμανία-->κομμουνιστές-->Σοβιετικοί-->ΚΚΕ-->Παπαρήγα» θα είχε αποφευχθεί από τον σατιρικό εάν γνώριζε (ή δεν έκανε πως δεν γνωρίζει) την ΞΕΚΑΘΑΡΗ στάση του ΚΚΕ σε σχέση με την ντόπα στον αθλητισμό όπως αυτή έχει εκφραστεί με όλους τους τρόπους.
    Και άρα, ναι, δεν πρόκειται για σάτιρα (δίχως όρια) αλλά για αντικομμουνιστική προπαγάνδα (επίσης δίχως όρια).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ok ότι πείτε πάντως η διαφορά μεταξύ των "ταινιών" του γκέμπελς (που για τον μέσο γερμανό τη συγκεκριμένη εποχή φάνταζε ως σάτιρα)των έργων του αριστοφάνη (βαβυλώνιοι, ιππης, σφήκες) του χιούμορ κψμ του λαζό (που αυτοθεωρείται σατιρικός) και ενός πιτσιρίκου ( που όπως λέει ο ριζοσπάστης "απελευθερώθηκε για να κάνει τη χυδαία δουλειά του") είναι τεράστια. Το πώς το αντιλαμβάνεται ο καθείς είναι ένα άλλο θέμα, και ο πιτς ούτε προπαγανδιστής είναι, ούτε χυδαίος. Είναι ο πιτσιρίκος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου