Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;


Καθόλου προβεβλημένη από τα επικοινωνιακά μέσα, η Ιωάννα Μπουραζοπούλου δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Το 2003 πρωτοδημοσίευσε «Το Μπουντουάρ του Ναδίρ», ενώ το επόμενο μελλοντολογικό μυθιστόρημά της «Μυστικό νερό» (2005) παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με το σημερινό, όντας ωστόσο πιο άτεχνο. Διότι πολύ δύσκολα πείθει τον αναγνώστη ότι η έδρα μιας επιχείρησης τόσο εφιαλτικά παντοδύναμης όπως η Εταιρεία Μελέτης του Νερού μπορεί να βρίσκεται στην επαρχιακή πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Κάποια σύνδεση αυτής της Αθήνας με το αρχαιοελληνικό μεγαλείο δεν πείθει όντας ταυτόχρονα ιδεολογικά αντιπαθής, ενώ, χάνοντας, από κάποιο σημείο και έπειτα, τον έλεγχο της δαιμονικής της φαντασίας, η συγγραφέας παρασύρει την υπόθεση του έργου εκτός της αφηγηματικής του τροχιάς.

Μυθιστορηματικό γεγονός

Tης Eλισαβετ Kοτζια

Σχόλια