Δράση! Δράση!


(αφιερωμένο σε όλους τους συνεργάτες και συνταξιδιώτες μου, των τελευταίων τεσσάρων χρόνων)

«…όσο πιο μεγαλόψυχοι και καλύτεροι είστε, τόσο πιο επώδυνες θα είναι οι εμπειρίες που σας περιμένουν. Μα μην αφήσετε αυτόν τον πόνο να σας τσακίσει. Υπερνικήστε τον με τις πράξεις σας. Να θυμάστε ακόμη κι αυτός ο πόνος είναι υπολογισμένος και προμελετημένος μες στο απέραντο σχέδιο της τελειοποίησης του ανθρώπινου είδους. Το κάθεστε να κλαψουρίζετε για τη διαφθορά, την κυνικότητα, την αχαριστία και τον αριβισμό των ανθρώπων, χωρίς να κουνάτε το δαχτυλάκι σας για να τα καταπολεμήσετε, ταιριάζει μόνο σε γυναικούλες. Το να τιμωρείτε και να χλευάζετε πικρόχολα, χωρίς να δείχνετε στους ανθρώπους τον τρόπο να βελτιωθούν, δεν είναι πράξη φίλου. Δράση, δράση! Αυτός είναι ο σκοπός για τον οποίο υπάρχουμε. Με ποια λογική μπορούμε να οργιζόμαστε επειδή οι άλλοι δεν είναι τέλειοι σαν εμάς, όταν εμείς είμαστε (αν είμαστε) ελάχιστα μόνο καλύτεροί τους;

Ας χαιρόμαστε με τη θέα του απέραντου πεδίου στο οποίο καλούμαστε να δουλέψουμε!

Ας χαιρόμαστε που νιώθουμε δυνατοί και που έχουμε ένα καθήκον που δεν τελειώνει ποτέ!»

Φίχτε

Σχόλια

  1. Αναρωτιέμαι μερικές φορές πως αφού οι παππούδες μας και οι γονείς μας που είχανε τον εχθρό μπροστά στα μάτια τους, δεν κατάφεραν να οικοδομήσουν κάτι άρτιο, κάτι καθαρό, εμείς που μας κυκλώνουν τόσοι κρυφοί εχθροί, που τα έχουμε όλα, που μεγαλώσαμε μέσα στη δημοκρατία, πως θα καταφέρουμε να αλλάξουμε τα στραβά που βλέπουμε γύρω μας...? όταν πλέον η πιο εύκολη λύση είναι να γίνουμε ένα με αυτά ακριβώς τα στραβά...?

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου