Επίκαιρα ερώτηματα #5,6,7,8,9


Πότε ακριβώς διεκδικήθηκε και κατακτήθηκε το δικαίωμα του «ελευθέρως ιστολογείν» και μάλιστα με ελευθερίες πέραν κι από αυτές της ελευθερίας του τύπου;

Πότε ακριβώς έγινε κάποιος αγώνας γι’ αυτό το δικαίωμα που τώρα «κινδυνεύουμε να χάσουμε»;

Ποιο κίνημα πίεσε ώστε να γράφουμε ο,τι γουστάρουμε, όποτε το γουστάρουμε και λογαριασμό να μη δίνουμε;

Πόσα κορμιά έπεσαν για την κατάκτηση αυτού του δικαιώματος;

Ποια γενιά ξεβολεύτηκε από τον καναπέ του σαλονιού, τα χάδια της μανούλας της και το χαρτζιλίκι του πατερούλη της για να απολαμβάνει αυτή την ελευθερία;

Και ποιος υποσχέθηκε σε ποιόν ότι οι τεχνολογίες του Internet θα είναι για πάντα μια ελεύθερη ζώνη;

Όχι, μάγκες μου!

Δεν μπορείς να κόπτεσαι και να σκίζεις τα ρούχα σου για κάτι που ουδέποτε πάλεψες να έχεις…

Ισως ξεχνάς, ίσως δεν έμαθες ποτέ –δεν βοηθάει και αυτό το άθλιο σχολείο που τελείωσες- πως τίποτα, μα ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ, κανένα δικαίωμα και καμιά ελευθερία δεν παραχωρήθηκαν χωρίς κάποιοι να παλέψουν γι’ αυτό…

Η ελευθερία του λόγου δεν είναι μια στάνταρ υπηρεσία, δεν είναι ένα «δωράκι» του συστήματος, δεν είναι ένα αγαθό που πουλιέται και αγοράζεται.

Κι επειδή δεν τα ξέρεις όλα αυτά… Κι επειδή ποτέ σου δεν πάλεψες όλα αυτά… Κι επειδή νόμισες ότι υπάρχει τζάμπα ζωή και τζάμπα επικοινωνία και τζάμπα δημοκρατία…

…γι’ αυτό και έχεις μπερδέψει την ελευθερία με την ασυδοσία, με τη συκοφαντία, με τον «αυριανισμό», με τους εκβιασμούς, με τη λάσπη, και τους κανόνες με τη λογοκρισία!

…γι’ αυτό τώρα ετοιμάζεσαι να δώσεις «μάχες» για τον κάθε άθλιο που παίζει το παιχνίδι του

…για τον κάθε «Μάκη»-«ιστολόγο»

…γι αυτό δεν μπορείς να διακρίνεις τις διαφορές ανάμεσα σε αυτόν και αυτόν

…ή αυτόν κι αυτόν

…βουνά και γκρεμνά τους χωρίζουν!

Τα πράγματα όπως έγραψε και ο ανεστης δεν είναι: «Μαύρο-άσπρο, κρύο-ζέστη, ναί-όχι... Τι έγιναν οι λεπτομέρειες που κάνουν τις διαφορές; τι έγιναν οι άπειρες διαβαθμίσεις του γκρί; Ο εγκέφαλό μας αδυνατεί να κάνει διαχωρισμούς;»

Οι ελευθερίες, μάγκες μου, οι πραγματικές ελευθερίες και όχι οι ελευθερίες του καταναλωτή-πρόβατου, αυτού που πήρε ένα κομπιουτεράκι, έβαλε μια σύνδεση, μπήκε στο blogger.com και άνοιξε ένα ιστολόγιο, είναι μια διαρκής μάχη!

Και μόνο αν έχεις ΔΙΑΡΚΩΣ το κεφαλάκι σου πάνω στο πάγκο του χασάπη, μπορείς να λες ότι τις διεκδικείς!

Όχι όταν κρύβεσαι! Όταν φοβάσαι μη σε μπουζουριάσουν και κατασχέσουν τα μηχανήματά σου!

Οσο για την ανωνυμία, είμαι από θέσεις αρχής –και ΜΟΝΟ από αυτές- εναντίον!

Δεν ζητώ την νομική κατάργησή της. Όπως δεν ζητώ και τίποτα από το Κράτος και την εξουσία.

Δεν ζητώ καν –κι έχω διαφωνήσει σ’ αυτό το θέμα με του υπέρμαχους- ένα συλλογικό όργανο που θα επιβάλλει κώδικες δεοντολογίας!

Το ζητώ από όλους εκείνους με τους οποίους συνδιαλέγομαι.

Γιατί το θεωρώ άθλιο κάποιοι να υπογράφουν αυτά που λένε (σωστά ή λάθος) και κάποιοι άλλοι να τους σχολιάζουν, να τους κριτικάρουν, να τους λοιδορούν «ανώνυμα». Πιο αισχρή συμπεριφορά δεν μπορώ να σκεφτώ! Πιο γυναικουλίστικη νοοτροπία!

Μπορώ να δεχτώ τον ανώνυμο (ή ψευδώνυμο) μέσα σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες:

  1. Όπου και όταν έχει καταργηθεί η δημοκρατία, σε ολοκληρωτικά, δηλαδή, καθεστώτα τύπου Κίνας, Ιράκ, Σαουδικής Αραβίας, Ιράν…
  2. Όταν ο ανώνυμος (ή ψευδώνυμος) δείχνει ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί της όποιας προστασίας του παρέχει η μάσκα του προκειμένου να υπερασπισθεί την τιμή, τις αρχές και τις απόψεις του…
  3. Όταν αυτά που γράφει είναι σαράντα φορές καρα-τσεκαρισμένα και δεν λασπολογεί, δεν απειλεί, δεν εκμεταλλεύεται με οποιονδήποτε τρόπο την ανωνυμία του.

Και για να το πω ορθά-κοφτά: δεν πρόκειται ποτέ να υπερασπιστώ, στο όνομα, τάχα, της ελευθερίας του λόγου οποιονδήποτε ΚΑΦΡΟ, οποιαδήποτε κωλοφυλλάδα, οποιονδήποτε δημοσιογραφίσκο ή γκεμπελίσκο, οποιοδήποτε ρεμάλι, προβοκάτορα, πρώην ή νυν «μπασκίνα», ασφαλίτη ή πράχτορα, τσοντόβιο ή ψυχανώμαλο κάνει χρήση μιας «ελεύθερης» τεχνολογίας για να παίξει τα άθλια ή βλακώδη παιχνίδια του.

Γιατί ο αγώνας για ελευθερία είναι ένας διαρκής αγώνας!

Και πάει πάντοτε αντάμα με τον αγώνα για αξιοπρέπεια, για μόρφωση, για σεβασμό των δικαιωμάτων των άλλων! Τον αγώνα κατά της καφρίλας!



///

ΥΓ.1.

Μ’ αρέσει πολύ που βλέπω να είναι έτοιμοι να στήσουν οδοφράγματα υπέρ του κάθε Καψαμπέλη και του δικαιώματος του να παπαρολογεί ελευθέρως, διάφοροι και διάφορες που το πιο εξτρεμιστικό ποστ ήταν για το αν θα πάνε το πρωί ή το απόγευμα για φραπέ στην παραλία…

Δεν μας χέζετε ρε φλώρια!



///



YΓ. 2

Γράφει ένα εξαιρετικό, ίσως το καλύτερο απ' όσα έχω διαβάσει για το θέμα, ο Σκέφτομαι, ... άρα υπάρχω: Δεν με νοιάζει αν αγαπήσει ή όχι ο κόσμος τους bloggers, με νοιάζει ο κόσμος να αγαπήσει το blogging και να το προστατεύσει από κάθε πλευρά!


///

ΥΓ. 3

Και τώρα…

…που είπα όσα ήθελα να πω σε εκείνους που μ’ ενδιαφέρει να καταλάβουν, σ’ αυτούς που πατάμε στην ίδια όχθη…

…είναι η ώρα να πω και κάτι στους «απέναντι»…

…σε όλα αυτά τα μπουκωμένα, ξεπουλημένα ανθρωποειδή που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, στους διεφθαρμένους πολιτικούς και στους μηχανισμούς τους που σαν λυσσασμένα σκυλιά ετοιμάζουν μέτρα, νόμους και διώξεις:

Μην τολμήσετε!

Και δείτε το σαν απειλή, σαν εκβιασμό, σαν ο,τι γουστάρετε!

Μαύρο φίδι που σας έφαγε!

(Φυσικά και μπορείτε να σκέφτεστε ότι θα σας «κλάσουμε τ’ αρχίδια» μέχρι που θα ανακαλύψετε ότι θα κρέμονται στα τσιγκέλια χιλιάδων ιστοσελίδων!)

Σχέδιο νόμου για τα μηνύματα στο Internet προωθεί η κυβέρνηση

Σχόλια

  1. Μπραβο ρε ΑΝεμος.
    Τα ειπες καλυτερα απο ολους μας.
    Μακαρι ολοι οι καφροι να κατσουν και να σκεφτουν εστω και για ενα λεπτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο αγώνας για ελευθερία είναι ο αγώνας ενάντια στον ανώνυμο, ανελεύθερο εαυτό μας. Γι' αυτό και ο πιο δύσκολος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ λέω τα ποστ που αναφέρονται σε αυτον τον επικείμενο νεομακαρθισμό να είναι στα αγγλικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επειδή το έχω ψάξει λίγο το θέμα, αλλά δεν ορκίζομαι ότι βρήκα τα πάντα, υπάρχουν ελάχιστα blog (ίσως μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού) που υπερασπίζονται τη λογική του συγκεκριμένου blog

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επειδή δεν έχει νόημα να κάνουμε αναδρομές στο παρελθόν τέτοια ώρα, εγώ θα απευθύνω ένα απλό ερώτημα: ποιοί από μας είναι διατεθειμένοι να υπερασπιστούν το Σύνταγμα από τους επιβουλείς του; Απλά πράγματα.
    Το ότι θα τολμήσουν είναι δεδομένο πλέον (να μη σου πω εδώ και καιρό, από τις 31/10/2006 τουλάχιστον).
    Question is, what are you prepared to do about it (που έλεγε κι ο Sean Connery στους Αδιάφθορους...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δε διαφωνώ διόλου ότι πρόκειται για συνεχή αγώνα και υπεράσπιση μα από την άλλη η ελευθερία του λόγου δεν είναι ήδη κατοχυρωμένη συνταγματικά; Τι σημασία έχει το μέσον με το οποίο εκφέρεται ο λόγος; Δεν πιστεύω ότι το 'ελευθέρως ιστολογείν' είναι από μόνο του ένα νέο δικαίωμα ανεξάρτητο και αποκομένο από το γενικό πλαίσιο της ελευθερίας του λόγου, όσον αόριστο κι αν είναι αυτό.Αυτό σαν αρχική και ίσως αφελή απορία για το μεγάλο αυτό θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου