Όλα ανάποδα…


Όταν τρίζουν τα θεμέλια του σπιτιού σου δεν πιάνεις να το φτιάξεις από τα κεραμίδια.

Όταν έχουν φαγωθεί οι κολώνες στήριξης δεν πιάνεις να ενώσεις το σαλόνι με την κουζίνα και την κρεβατοκάμαρα με το γραφείο.

Κι όμως αυτό κάνουμε ως έθνος και ως λαός (πότε επιτέλους θα τις καταργήσουμε αυτές τις δύο λέξεις;) από τότε που δημιουργήθηκε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος. Αυτό κάνουμε και τώρα!

Απλή λογική χρειάζεται, ούτε πολύπλοκες θεωρίες ούτε τίποτα.

Είναι σκατά η Παιδεία μας;

Είναι! Το λένε όλοι, αριστεροί, δεξιοί, κεντρώοι, κοινοβουλευτικοί, εξωκοινοβουλευτικοί, από τον Μητσοτάκη μέχρι την Παπαρήγα κι από τον Στέφανο Μάνο μέχρι τον Καραμπελιά. Το λένε μαθητές, φοιτητές, δάσκαλοι, γονείς, καθηγητές, ο περιπτεράς απέναντι, η θεία μου η Κούλα, οι πάντες!

Ωραία! Το παραδεχτήκαμε! Προφανώς διαφωνούμε στους λόγους και στις αιτίες. Διαφωνούμε και στην κατεύθυνση.

Ε, ΑΥΤΑ να κάτσουμε να συζητήσουμε. Κι όχι τα πλαίσια και τις τροποποιήσεις ή τις όποιες μεταρρυθμίσεις.

Κι αφού βρούμε την γαμημένη την κατεύθυνση ή διαλέξουμε ένα μοντελάκι που να μας ταιριάζει ελαφρώς ή βαρέως τροποποιημένο (τι διάολο, εμείς θα ανακαλύψουμε πάλι τον τροχό;) να ξεκινήσουμε. Όχι από τη στέγη και τα κεραμίδια. Δηλαδή από το Πανεπιστήμιο. Αλλά από το Νήπια!

Ναι, από το Νηπιαγωγείο του 2008 ξεκινάει κάποιος για να χτίσει την Παιδεία που θα έχει μετά από 17 χρόνια (1 Νήπια + 6 Δημοτικό + 3 Γυμνάσιο + 3 Λύκειο + 4 Πανεπιστήμιο). Τόσο θα μας πάρει. Μέχρι το 2025!

Ναι, θα φάμε σκατά μέχρι τότε, αλλά από το να τρώμε εις τον αιώνα των αιώνων καλύτερα να τρώμε άλλα 17 χρόνια. Ασε που ήδη θα μεγαλώνει μια γενιά μέσα στο σωστό πλαίσιο. Αυτή που του χρόνου θα πάει νηπιαγωγείο…

Δεν τον τρελαίνεις τον άλλον όταν ήδη κοντεύει να τελειώσει το Λύκειο ή όταν έχει μπει στο Πανεπιστήμιο. Καλώς ή κακώς τις αποφάσεις του τις έχει πάρει. Το έχει δει το έργο. Δεν το αλλάζει ξαφνικά, έτσι επειδή τώρα θυμήθηκες ότι η Παιδεία πάει κατά διαόλου…

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και με το Ασφαλιστικό.

Πότε, διάολε, υπολογίζεις ότι θα «σκάσει» το χειρότερο σενάριο, ότι θα φαλιρίσει το σύστημα ; Το 2020; Το 2030; Το 2070;

Ωραία (τι ωραία δηλαδή; Σκατά!)!

Πάς από κάτω προς τα πάνω…

Διαμορφώνεις τις νέες γενιές ασφαλισμένων (Ναι ρε, πάς στο προηγούμενο «κτίριο», της Παιδείας). Και πρώτα από όλα, μετράς, υπολογίζεις. Πόσοι θα είναι; Αν δεν φτάνουν για να στηρίξουν τους αυριανούς συνταξιούχους αλλά και τις δικές τους ανάγκες, δίνεις προτεραιότητα στο να γίνουν περισσότεροι. Χτυπάς την υπογεννητικότητα, επιδοτείς τις γεννήσεις, κάνεις πρόγραμμα για τους μετανάστες και την δική τους ασφάλιση. Υστερα κάνεις ένα πλάνο για το τι χρειάζεσαι από δουλειές… Θέλεις περισσότερους γιατρούς, λιγότερους δικηγόρους, περισσότερους στα τουριστικά, αρκετούς αλλά όχι πολλούς πιλότους και αεροσυνοδούς (άλλο θέμα κι αυτό που μπορεί να λυθεί με την μέθοδο της ΑΠΛΗΣ λογικής), δεν θέλεις καθόλου πυρηνικούς φυσικούς, θέλεις εκατό μουσικολόγους και εβδομήντα θεατρολόγους; Μπορείς να εξασφαλίσεις δουλειά σε όλους αυτούς; Κι αυτό απλή λογική θέλει: τι να τους κάνεις 1.000 τεχνικούς τηλεόρασης το χρόνο; Τι να τους κάνεις 750 θεολόγους ανά έτος;

Στρώνεις τον χοντρό, υπουργικό σου κώλο και τα βρίσκεις όλα αυτά!

Και ξεκινάς. ΝΑΙ: ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΟΥ 2008!

Το 2025 είσαι έτοιμος!

Απλοποιώ τα πράγματα;

Ναι, σε 550 λέξεις αναγκαστικά τα απλοποιώ! Θέλει δύο, τρεις, άντε πέντε χιλιάδες λέξεις να το κάνεις λιανά!

Και, διάολο, γίνεται!

Όλα τα άλλα είναι σαχλαμάρες για να περνάμε την ώρα μας μέχρι να βουτήξουμε με τα κεφάλια στο γκρεμό!

Αυτό πάντως που πάνε να κάνουν τώρα και στην Παιδεία και στο Ασφαλιστικό ΔΕΝ πρόκειται να δουλέψει. Τα «κτίρια» θα πέσουν. Και ούτε τα κεραμίδια δεν θα έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε!

///

Αν η Αριστερά θέλει να συμβάλλει ουσιαστικά στα δύο αυτά ζητήματα θα πρέπει:

  1. Να σταματήσει να βαράει τα ντουβάρια με βαριοπούλες…
  2. Να σταματήσει να κοιτάζει από το απέναντι πεζοδρόμιο τη διαδικασία της κατεδάφισης…
  3. Να μάθει να φτιάχνει ολοκληρωμένα σχέδια και να σταματήσει να προτείνει μερεμέτια και ψευτο-σοβαντίσματα…
  4. Να μάθει να χτίζει από κάτω προς τα πάνω…
  5. …αρχίζοντας από το ΔΙΚΟ ΤΗΣ σπίτι!

///

///

7 ασφαλιστικά ερωτήματα

from ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ b


Σχόλια

  1. Οργισμένος ο ANemos σήμερα. Η συλλογιστική σου μου θύμισε κάτι από Ivan Illich όταν έγραφε:

    “Any attempt to reform the university without attending to the system of which it is an integral part is like trying to do urban renewal in New York City from the twelfth story up.”

    Στο βιβλίο Deschooling Society.

    Τα χαιρετίσματά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό ακριβώς!
    Κι αυτή η έλλειψη λογικής δεν μου φαίνεται καθόλου ...λογική!
    ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να πάμε μπροστά. Ούτε τώρα ούτε ποτέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω την αίσθηση πως με τον Ίλλιτς τα βρίσκετε. Κάτι τέτοιο υποστηρίζει στο deschooling society γι'αυτό και καταφεύγει στη λύση να καταργήσουμε το δημόσιο σχολείο. :) Αλλά ίσως και να τον παρερμηνεύω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νομίζω ότι εδώ χρειάζεται ένα εντελώς καινούργιο σπίτι. Κια για να χτίσεις κάτι εντελώς καινούργιο πρέπει το παλαιό πρώτα να κατεδαφιστεί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου