urgent


Είναι απίστευτο το πόσο μπορεί να με αγχώσει ένα e-mail με τη λέξη “urgent” στο “subject”…

…ένα τηλεφώνημα που κάποιος με ρωτάει «αν μπορώ να του έχω απάντηση σε μία ώρα», «αν προλαβαίνω να δημοσιεύσω αυτό ή το άλλο», «αν έχω μισή ώρα καιρό να τα πούμε σύντομα»…

Οι χρόνοι μου γίνονται ασφυκτικοί…

Και τις χρονικές «νησίδες» όπως αυτή εδώ, του να γράφω μερικά Post, αρνούμαι να τις εκχωρήσω. Όπως άλλωστε κι εκείνες που αφορούν τις ώρες στο σπίτι…

Δουλεύω στα «κόκκινα» πλέον…

Χτες τη νύχτα πετάχτηκα –είχε πάρα πολλούς μήνες να συμβεί αυτό- από το κρεβάτι γιατί φρίκαρα που δούλευα ακόμη και στα όνειρά μου… Εφτιαξα ένα τσάι και περιμένα να λιποθυμήσω… Πράγμα που ευτυχώς συνέβη κατά τις 5 τα ξημερώματα…

Μεταλλάσσομαι ξανά σε μηχανή που προσπαθεί να αποκτήσει μερικά έξτρα terabytes μνήμης… Φτιάχνω λίστες, γεμίζω τον τόπο Post it… Γράφω, γράφω, γράφω… Με ανησυχεί λίγο το δεξί μου πνευμόνι… Ανυπομονώ να βγάλουμε τα ράμματα από τον μικρό… Θέλω να πάω σε δεκάδες μέρη… εκθέσεις, συναυλίες, ταινίες… Δεν προλαβαίνω ούτε τα μισά… Και επίσης να συνεχίσω να διαβάζω, έχω δέκα βιβλία δίπλα μου που ουρλιάζουν… Ακούω μανιακά ραδιόφωνο… Τα χιλιόμετρα γεμίζουν το κοντέρ μου… Εφτασα ήδη τα 180.000… Πρέπει να κάνω σέρβις σύντομα… Να βάλω αέρα στα λάστιχα… Η μέση ταχύτητα ανέβηκε στα 120 χλμ/ώρα από εκεί που ήταν στα 100 με 110… Αν ξαναφορέσω ρολόι στο χέρι θα σημαίνει ότι δεν είμαι σε καλό δρόμο… Τα κινητά χτυπούν ταυτόχρονα… Τώρα θα πρέπει να φορτίζω και το μπλου-τουθ… Δύο φορτιστές στο σπίτι, άλλοι δύο στο γραφείο… Είναι κιόλας Τετάρτη… Το σαββατοκύριακο να πάμε κάπου… Να έχει χιόνι, να έχει μια μεγάλη λίμνη… Τα εισιτήρια για το Λουξεμβούργο είναι έτοιμα… Νάσσο χαθήκαμε… Ο Χαριζάνης στέλνει προσκλήσεις… Η υποθαλάσσια ψηφίζεται σήμερα… Πρέπει να δω τα νέα στησίματα για την «Κατοικία»… Μυρίζει καμένα λάδια;

Κι άλλο mail με τη λέξη “urgent” στο “subject”…

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου