Πολύ προσωπικό


Πως πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος μέσα σε μία εβδομάδα;

Όλα ξανά μανά από την αρχή. Καινούργια περιοδικά, άλλο γραφείο, νέες φάτσες, νέα ωράρια, περισσότεροι καφέδες, περισσότερο μελάνι από μαρκαδόρους στα χέρια, πιο ανήσυχα όνειρα, ατελείωτες ώρες πάνω από κείμενα και φωτογραφίες. Τα τελευταία – δεν ξαναλέω πόσα- χρόνια ανασαίνω έναν αέρα με 85% πληροφορίες. Εμαθαν τα πνευμόνια μου να ανασαίνουν έτσι, κι ακόμη χειρότερα: έγιναν αχόρταγα. Αυτό δεν σημαίνει ότι μεταβολίζουν καλύτερα αυτές τις πληροφορίες. Ούτε βέβαια και τα δύο πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Όλα αυτά κατακάθονται μέσα μου. Παχιά στρώματα λέξεων και εικόνων. Κι ο μόνος τρόπος να ζω είναι να βρίσκω το οποιοδήποτε μέσο, τον οποιονδήποτε τρόπο να τις αποθέτω, έστω και προσωρινά.

Πριν δύο εβδομάδες μου ζήτησαν να γράψω ένα θεατρικό για το 2007. Χάρηκα πολύ με την πρόταση. Είχα στα σκαριά και δυο βιβλία. Δεν είναι η πρώτη φορά. Οι σκληροί μου δίσκοι είναι γεμάτοι με προσχέδια. Ελάχιστα έχουν υλοποιηθεί. Κάποιες –ατυχέστατες- τηλεοπτικές σειρές, δύο θεατρικά, τέσσερις-πέντε μεταφράσεις. Πάντοτε η πληροφορία με τραβούσε μέσα της χωρίς να μπορώ να αντισταθώ. Και τώρα πάλι τα ίδια.

Αυτό είμαι. Αυτό θα είμαι. Για όσο ακόμη…

(τα παραπάνω τα έγραψα μόνο για να τα θυμάμαι… να θυμάμαι γιατί δεν θα μπορώ να είμαι πια τόσο συχνά εδώ μέσα… και κανένα άλλο λόγο…)

(ο μεγάλος μου γιος αποφάσισε να γίνει «πρώτα δημοσιογράφος, για λίγο, και μετά αρχαιολόγος». Το ανάποδο δηλαδή από ότι έκανα εγώ. Να χαρώ;)

Σχόλια

  1. Να χαρείς.
    Θα καταγράψει το σήμερα κι έπειτα θ' αναποδογυρίσει το χρόνο.
    Να δει, να κρίνει, ν' αλλάξει ακόμα.

    Μες στον καταιγισμό της πληροφορίας μην ξεχνάς τον άνθρωπο, ναι;
    Μην τον στεγνώσεις λέω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εμείς που μάθαμε να μας φέρνει τα νέα καθημερινά πρώτα ο ΑΝεμος, τι να κάνουμε ; Άντε ας χαρούμε. Και ρίξε ένα σφύριγμα όταν κάποια δουλειά σου είναι έτοιμη.

    Καλοτάξιδα όλα σου τα σχέδια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και βέβαια να χαρείς, αυτό σημαίνει πως θα γίνει αρχαιολόγος στο τέλος.....(πλάκα κάνω)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καπετάνισσα >>> θα προσπαθήσω να μην στεγνώσω. Δεν είναι εύκολο. Είναι το τίμημα...


    maroulitaaa >>> ΠΑΡΑ πολλή!


    θοδωρής >>> Θα βρεθεί πάλι χρόνος.


    Lianne >>> Μα το ελπίζω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πραγματικά αγωνιώ για τα θεατρικά και το βιβλίο. Πάντα σε διαβάζω και δεν ξεχνάω ότι από εσένα μπήκα στη βλογόσφαιρα.

    Keep Walkin Naftile

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Dark και εγώ το ήθελα πολύ. Φοβάμαι όμως ότι δεν μπορώ πλέον να κάνω κάτι ολοκληρωμένο. Το έχω πάρει απόφαση. Δουλεύω αποσπασματικά και εφήμερα. Παράγω μόνο «πορδές στον άνεμο» όπως λέει κι ένας «φίλος». Ισως κάποτε, αν ζήσω τόσο, να καταφέρω να υπαγορεύσω κάτι. Αν δεν κοιμάμαι διαρκώς…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. λοιπον, εγώ έχω να πω πως χαίρομαι που θα ξεκολήσεις από αυτό το μόνιτορ...
    χαίρομαι για τον καινούργιο κύκλο που ανοίγει...

    το ότι θα μου λείψεις είναι γεγονός, μα δευτερεύον ζήτημα.

    ελπίζω κάποια στιγμή να διαβάσω γραπτά σου κι ας είναι εφήμερα [ όπως κι η ζωή μας άλλωστε ] και αποσπασματικά.

    ακόμα περιμένω ...ε;

    trapped

    ας μπορούσαν κι άλλοι να παράγουν πορδές στον άνεμο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου