Βαραίνουν οι μέρες!


Ασήκωτες γίνονται…

Στηρίζομαι στη θάλασσα, δίπλα μου…

Χθες τη νύχτα πήρα βαθιές ανάσες στο αεροδρόμιο…

Μου έκανε καλό…

Το διπλανό γραφείο γέμισε αίματα, μυαλά στα τζάμια…. Όπως στη σκηνή, στο αυτοκίνητο στο Pulp Fiction… Μόνο εγώ το είδα… Και το κεφάλι που είναι παλουκωμένο στον καλόγερο, πάνω από τα μπουφάν.

Βαραίνουν οι μέρες…

Βαραίνουν οι ώμοι…

Σε λίγο θα αρχίσει να με κουράζει πολύ όλο αυτό.

Όπως κάθε χρόνο!

Τέτοιες ημέρες επιλέγουν οι άθλιοι για να πετάξουν λάσπες και καβαλίνες…

Στα ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ!

(Όχι, ούτε στα γέλια ξεσπούσαμε ούτε σατιρίζαμε.

Η ευλάβεια του Πέτρου Μανταίου προς τις επιστολές των αναγνωστών της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ έχει μείνει παροιμιώδης. Εκείνο που έγραφα κάποτε ήταν, επι λέξη: «Παλιά, στην Ελευθεροτυπία υπήρχε ένας απόστρατος ναύαρχος που κάθε ημέρα έστελνε μια-δύο επιστολές σε σχέση με κείμενα και δημοσιογράφους της εφημερίδας. Σχεδόν πάντοτε υβριστικές. Τις ημέρες που δεν έστελνε ανησυχούσαμε, και κυρίως ο Πέτρος ο Μανταίος που τις λάμβανε, ότι κάτι έπαθε ο ναύαρχος! Νομίζω μια φορά πήραμε και σπίτι του να μάθουμε αν είναι καλά!».

Μα τότε που βρέθηκαν τα γέλια και η σάτιρα;

ΕΔΩ:–«Ο ΑΝτρέας (κι ο Μανταίος) σατίριζαν ΜΟΝΟ τις καθημερινές/εβομαδιαίες επιστολές των αποστράτων; Λοιπών πολιτών ΔΕΝ σατίριζε; Και δη συνονόματων του; χοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχο»;

Βρέθηκαν σε παλιότερο άθλιο ποστ του: «Να στείλεις επιστολή, να την ανοίξει ο Μανταίος και να γελάνε μαζί με τον Νεαρό ΑΝτρέα Σώντερς όπως με τις καθημερινές επιστολές του απόστρατου Ναυάρχου;».

Γνωστό το τέχνασμα: προσάπτω όχι αυτά που έγραψε ή είπε κάποιος αλλά αυτά που εγώ του φόρτωσα εκ των υστέρων!

ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΑΘΛΙΟΥ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΥ

Και αθλιότερο το να προσβάλλει ΑΣΧΕΤΟΥΣ για να χτυπήσει ΕΜΕΝΑ!

Για πολλοστή φορά!

Δεν έχει όρια η αλητεία!)

Και για όσους θα πουν «πάλι τα ίδια;», απαντώ: πάντα τα ίδια, όσο τα γουρούνια θα μένουν ίδια (και θα γίνονται όλο και χειρότερα)!



Ολόκληρα τα ποστ (πρώτο και «διορθωμένο») του ΜακΝτόναλντ και η σχετική «αλληλογραφία» μας (που την έσβησε, ο ΑΝΤΡΑΣ) από το blog του, στα σχόλια, ακριβώς από κάτω!


Σχόλια

  1. Έχεις ανοιχτά τα δικά σου σχόλια ΚΟΠΡΙΤΗ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. OK... τα΄χεις γιατί ανησύχησα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. macmanus said...

    Έχεις ανοιχτά τα δικά σου σχόλια ΚΟΠΡΙΤΗ;

    10/24/2006 03:49:20 μμ

    macmanus said...

    OK... τα΄χεις γιατί ανησύχησα!


    ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ!
    Ανησύχησε ο ΑΛΗΤΗΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ που ΕΣΒΥΣΕ ο ΑΝΤΡΑΣ ΜακΝτόναλντ:

    Comments»
    1. ANemos - 24 October, 2006
    ΠΟΙΟΣ γελούσε και ΠΟΙΟΣ σατίρζε ρε ΑΛΗΤΑΡΑ;
    Που το είδες αυτό γραμμένο;
    ΚΟΠΡΙΤΗ!
    2. J.McManus - 24 October, 2006
    Να ψάξω να το βρω λοιπόν
    ή πρόλαβες και το΄σβησες;
    3. ANemos - 24 October, 2006
    Μη ζορίζεσαι, Ιδού:
    “Παλιά, στην Ελευθεροτυπία υπήρχε ένας απόστρατος ναύαρχος που κάθε ημέρα έστελνε μια-δύο επιστολές σε σχέση με κείμενα και δημοσιογράφους της εφημερίδας. Σχεδόν πάντοτε υβριστικές. Τις ημέρες που δεν έστελνε ανησυχούσαμε, και κυρίως ο Πέτρος ο Μανταίος που τις λάμβανε, ότι κάτι έπαθε ο ναύαρχος! Νομίζω μια φορά πήραμε και σπίτι του να μάθουμε αν είναι καλά!”
    (Σάββατο, Σεπτέμβριος 23, 2006)
    ΕΣΥ είχες γράψει το “«Να στείλεις επιστολή, να την ανοίξει ο Μανταίος και να γελάνε μαζί με τον Νεαρό ΑΝτρέα Σώντερς όπως με τις καθημερινές επιστολές του απόστρατου Ναυάρχου;».”
    Και όχι εγώ βέβαια!
    ΑΛΗΤΗ!
    4. J.McManus - 24 October, 2006
    Τις ημέρες που δεν έστελνε ανησυχούσαμε,
    Πληθυντικός
    ΑνησυχΟΥΣΑΤΕ: ΕΣΥ κι ο Μανταίος δηλαδής!
    >>>Αλήτη μ’είπες μιά βραδιά. mp3 (κατέβασέτο)
    5. ANemos - 24 October, 2006
    Και συνεχίζεις την αλητεία!
    (Ποιό σπίτι, ποιανού ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ και μάντολες, κοπρίτη που πρέπει να τρώμε στη μάπα όλη σου την παράνοια;)
    ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΕΙΔΕΣ, ΓΟΥΡΟΥΝΑΝΘΡΩΠΕ;
    6. J.McManus - 24 October, 2006
    Και αθλιότερο το να προσβάλλει ΑΣΧΕΤΟΥΣ για να χτυπήσει ΕΜΕΝΑ!
    Ποιός θέλει να χτυπήσει ΕΣΕΝΑ Σώντερς; Σύνελθε!
    Ένα ανθυποτίποτα στην καθημερινή ζωή της Σαλονικής είσαι!
    7. J.McManus - 24 October, 2006
    Στις επιστολές του ο Ναύαρχος συμπλήρωνε και το ΤΗΛΕΦΩΝΟ του;
    ΕΔΩ δεν μας απήντησες όμως!
    8. ANemos - 24 October, 2006
    Δεν θέλησα ποτέ να είμαι τίποτα παραπάνω και δεν είμαι!
    Δεν θα πεθάνω κι από τη χολέρα και το φαρμάκι του «τίποτα», όπως πεθαίνεις εσύ καθημερινά, εκεί στην «απ’ έξω» των πάντων!
    Ξέρεις, υπάρχουν μερικοί που δεν ιδρώνει το αυτί τους με τέτοιες «προσβολές». Διότι ως προσβολές το αντιλαμβάνονται μόνο όσοι ήθελαν να γίνουν «κάτι» και δεν τα κατάφεραν, μοιρολογώντας την τύχη τους την μπαμπέσα!
    9. J.McManus - 24 October, 2006
    που πρέπει να τρώμε στη μάπα όλη σου την παράνοια;)
    Και δι αυτό υπάρχει λύση ΑΝ δεν ξέρεις αδερφέ!
    Φυσικά με τα δεκάδες 0 comments στα καθημερινά εκατομμύρια ποστ σου, παέι στο διάολο, κάτι θα΄χεις πάρει είδηση, δεν μπορεί!
    Αλλά η λύσις είναι η παντελής ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ της παράνοιας του άλλου, ή και μιά ΜΗΝΥΣΗ ακόμα….Διάλλεξε!
    10. ANemos - 24 October, 2006
    Ναι, συμπλήρωνε και το τηλέφωνο!
    Εκείνη την εποχή υπήρχαν ακόμη άνθρωποι με αρχίδια, ευνούχε!
    11. ANemos - 24 October, 2006
    Απειλείς με ΜΗΝΥΣΗ;;;
    Ελεύθερα!
    Μανταλένα Νούμερο 2!
    12. J.McManus - 24 October, 2006
    Xoxoxoxoxoxo AYTO το γράφεις γαι μένα; ΠΟΥ σου συμπλήρωσα το τηλέφωνο σε σχόλιο, σε παληό ποστάκι σου, να με πάρεις να τα πουμε σαν ΑΝτρες, αλλά προτίμησες να κρυφθείς ΠΙΣΩ από το κωλαράκι του Τσαγκαρουσιάνου;
    ΠΟΥ οποιοσδήποτε από την Μπλογκόσφαιρα, ΞΕΡΕΙ που θα με βρεί;
    χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα
    13. J.McManus - 24 October, 2006
    ΕΙΣΑΙ τελείως ηλίθιος βέβαια!
    Και το κοινό σε κρίνει! Εκτίθεσαι!
    Έχεις απίστευτο χαμηλό iq κι απορώ τι κάνεις εκεί πάνου; Πέραν να σηκώνεις 1.000.000 πσοτ με κοπυπαστάδες στο monitor!
    Το ποστάκι αφορούσε το παρελθόν του ΤΙΠΟΤΑ Κου Πιτσιρίκου, που πριν στήσει blog βομβάρδιζε καθημερινώς την “Ε”!
    Φυσικά και δεν αφορούσε εσένα!
    Αλλά να πας να κοιταχτείς!
    Στον ίδιο ψυχίατρο που πάει κι η Μανταλένα!
    14. ANemos - 24 October, 2006

    Και τι δουλειά έχει ρε αληταρά ο Πέτρος Μανταίος (άσε με εμένα) στα ξεράσματά σου;
    Ποιος σου είπε ότι μπορείς να διασύρεις όποιον νομίζεις όποτε νομίζεις για να βγάλεις τα απωθημένα σου για άλλους (πιτσιρίκους, Τσαγκαρουσιάνους ή ο,τι στην βαράει κάθε φορά);

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Και όλο το ποστ (αρχικό):

    Έχω σταματήσει εδώ και χρόνια να μπλέκομαι σε οξείς συζητήσεις/αντιπαραθέσεις 24 October, 2006
    Posted by J.McManus in Πορδές στον Άνεμο. trackback
    κι έχω ηρεμήσει! Δεν λέω! Όποτε πέφτω σε σκηνικό όπου ένας κάθιδρος ομιλητής προσπαθεί να αντλήσει ό,τι επιχειρήματα ενθυμείτε δια να πείσει τους δύσμοιρους συνομιλητές(;)/ακροατές του, τότες τον διακόπτω με χάρη:
    “Φτιάξε αδερφέ κι εσύ ένα blog να πείς τον πόνο σου! Και δεν θα τον πείς βέβαια σ’όλην την πλάση, αλλά είναι βεβαιότατο ότι θα βρείς παραπάνω από 3-5 “ακροατές”-αναγνώστες ν’επιχειραματολογήσεις!”
    Σπάνια θέλω να επέμβω σε κουβέντες και λεκτικούς διαξιφισμούς!
    Κι αν φτάσει μιά στιγμή, του “μη-παρέκει”, τότες σαν τον Ντίνο Ηλιόπουλο όπου εναγωνίως αναζητούσε ένα ποτηράκι κρασί δια να πάρει θάρρος στην αξέχαστη κωμωδία με τους Παπαγιαννόπουλο και Βλαχοπούλου, αναζητώ κι εγώ:
    - ‘Ένα πληκτρολόγιο ρε παιδιά, ένα τόσο δα μικρό πληκτρολόγιο! Πνίγομαι και θέλω να τα πώ!”
    … αλλά ο δυστυχής έχω ξεχάσει ν’ ομιλώ κι εκφράζομαι με τ’ ακροδάκτυλα πλέον!
    Πριν από τα ιστολόγια αρκετοί έστελναν γράμματα στον Τύπο με σκοπό κάποτες να δημοσιευθούν στην στήλη των Αναγνωστών! Ή έστω στην στήλη της Μυρτώς Κόντοβα “Μίλα μου βρώμικα”. Τις περισσότερες φορές αυτά κατέληγαν στ’ αρχείο του σκουπιδοντενεκέ προς “ανακύκλωσιν χάρτου” και θα ενθυμείστε και το γλαφυρόν πόνημα του αξιαγάπητου blogger ANemos από τα χρόνια του στην Ελευθεροτυπία, όταν άνοιγαν τους φακέλλους των αναγνωστών παρέα με τον Πέτρο Μανταίο κι έσκαγαν στα γέλια με τις συνήθεις ύποπτες επιστολές αποστράτων αξιωματικών.

    Δύο(2) ερωτήματα έχω να θέσω στο ευγενές ακροατήριο:
    1) Όλοι κι όλες οι τακτικοί (άμα και φορτικοί/πιεστικοί) αυτοί/ές επιστολογράφοι τι απέγιναν; Έστησαν επιτέλους ένα Ιστολόγιο δια να γράψουν εκεί τον καϋμό τους; Κι αν ΝΑΙ, τότες ΤΙ γράφουν τώρα στους προσωπικούς τους ιστότοπους;;;;;
    2) Ο ΑΝτρέας (κι ο Μανταίος) σατίριζαν ΜΟΝΟ τις καθημερινές/εβομαδιαίες επιστολές των αποστράτων; Λοιπών πολιτών ΔΕΝ σατίριζε; Και δη συνονόματων του; χοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχο
    (*) Δια να μην νομίζουν μερικοί ότι κατεβήκαμε από τα βουνά του Βελουχιστάν! Όπως έχω τονίσει πλειστάκις: “Ουδέν κρυπτόν υπό του Ηλιακού μας συστήματος”

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και όλο το ποστ (μετά):

    Έχω σταματήσει εδώ και χρόνια να μπλέκομαι σε οξείς συζητήσεις/αντιπαραθέσεις 24 October, 2006
    Posted by J.McManus in Πορδές στον Άνεμο. trackback
    κι έχω ηρεμήσει! Δεν λέω! Όποτε πέφτω σε σκηνικό όπου ένας κάθιδρος ομιλητής προσπαθεί να αντλήσει ό,τι επιχειρήματα ενθυμείτε δια να πείσει τους δύσμοιρους συνομιλητές(;)/ακροατές του, τότες τον διακόπτω με χάρη:
    “Φτιάξε αδερφέ κι εσύ ένα blog να πείς τον πόνο σου! Και δεν θα τον πείς βέβαια σ’όλην την πλάση, αλλά είναι βεβαιότατο ότι θα βρείς παραπάνω από 3-5 “ακροατές”-αναγνώστες ν’επιχειραματολογήσεις!”
    Σπάνια θέλω να επέμβω σε κουβέντες και λεκτικούς διαξιφισμούς!
    Κι αν φτάσει μιά στιγμή, του “μη-παρέκει”, τότες σαν τον Ντίνο Ηλιόπουλο όπου εναγωνίως αναζητούσε ένα ποτηράκι κρασί δια να πάρει θάρρος στην αξέχαστη κωμωδία με τους Παπαγιαννόπουλο και Βλαχοπούλου, αναζητώ κι εγώ:
    - ‘Ένα πληκτρολόγιο ρε παιδιά, ένα τόσο δα μικρό πληκτρολόγιο! Πνίγομαι και θέλω να τα πώ!”
    … αλλά ο δυστυχής έχω ξεχάσει ν’ ομιλώ κι εκφράζομαι με τ’ ακροδάκτυλα πλέον!
    Πριν από τα ιστολόγια αρκετοί έστελναν γράμματα στον Τύπο με σκοπό κάποτες να δημοσιευθούν στην στήλη των Αναγνωστών! Ή έστω στην στήλη της Μυρτώς Κόντοβα “Μίλα μου βρώμικα”. Τις περισσότερες φορές αυτά κατέληγαν στ’ αρχείο του σκουπιδοντενεκέ προς “ανακύκλωσιν χάρτου” και θα ενθυμείστε και το γλαφυρόν πόνημα του αξιαγάπητου blogger ANemos από τα χρόνια του στην Ελευθεροτυπία, όταν άνοιγαν τους φακέλλους των αναγνωστών παρέα με τον Πέτρο Μανταίο κι έσκαγαν στα γέλια με τις συνήθεις ύποπτες επιστολές αποστράτων αξιωματικών.
    Update>>>«Παλιά, στην Ελευθεροτυπία υπήρχε ένας απόστρατος ναύαρχος που κάθε ημέρα έστελνε μια-δύο επιστολές σε σχέση με κείμενα και δημοσιογράφους της εφημερίδας. Σχεδόν πάντοτε υβριστικές. Τις ημέρες που δεν έστελνε ανησυχούσαμε, και κυρίως ο Πέτρος ο Μανταίος που τις λάμβανε, ότι κάτι έπαθε ο ναύαρχος! Νομίζω μια φορά πήραμε και σπίτι του να μάθουμε αν είναι καλά!».
    Ώστε τ’ ανωτέρω κειμενάκι ΔΕΝ είναι ειρωνικό/σαρκαστικό, αλλά αληθινό! Πήρατε ΟΝΤΩΣ στο σπίτι του Ναυάρχου (προφανώς πέραν από ονομετεπώνυμο ο δύστυχος σημείωνε και τον τηλεφωνικό αριθμό του ΠΑΝΩ στο επιστολόχαρτο) να δείτε ΑΝ ζεί ή πέθανε…
    ΟΚ Το δέχομαι!
    Στο σπίτι του Πιτσιρίκου (αφού το θέτεις έτσι ρε λούστρο, να στο πω ωμά μήπως είσαι ΤΟΣΟ ζώον και ΔΕΝ το κατάλαβες) πέρνατε κανένα τηλέφωνο όποτες ανησυχούσατε αν καθυστερούσε να στείλει μιά ΝΕΑ επιστολή του; Διότι στην “Ε” έπεφταν ξεροί στα γέλια με τις καθημερινές επιστολές του λεγάμενου…
    ***
    Δύο(2) ερωτήματα έχω να θέσω στο ευγενές ακροατήριο:
    1) Όλοι κι όλες οι τακτικοί (άμα και φορτικοί/πιεστικοί) αυτοί/ές επιστολογράφοι τι απέγιναν; Έστησαν επιτέλους ένα Ιστολόγιο δια να γράψουν εκεί τον καϋμό τους; Κι αν ΝΑΙ, τότες ΤΙ γράφουν τώρα στους προσωπικούς τους ιστότοπους;;;;;
    2) Ο ΑΝτρέας (κι ο Μανταίος) σατίριζαν ΜΟΝΟ τις καθημερινές/εβομαδιαίες επιστολές των αποστράτων; Λοιπών πολιτών ΔΕΝ σατίριζε; Και δη συνονόματων του; χοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχοχο
    (*) Δια να μην νομίζουν μερικοί ότι κατεβήκαμε από τα βουνά του Βελουχιστάν! Όπως έχω τονίσει πλειστάκις: “Ουδέν κρυπτόν υπό του Ηλιακού μας συστήματος”

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και τώρα ο ΑΝΤΡΑΣ έχει κλείσει τα comments (ΠΟΙΟΣ; Αυτός που με κατηγορούσε για το moderation!!!) και επίσης δεν αφήνει να του κάνω κανένα άλλο comment!
    Περιμένοντας ίσως να γράψω ΑΝΩΝΥΜΑ!
    Όπως δεν δηλαδή δεν έχω κάνει ΠΟΤΕ!


    O ΑΝΤΡΑΣ! Ο ΒΡΩΜΙΚΟΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα ίδια κάνει ο Μακμάνους σε οποιονδήποτε αναφέρει στα έντυπά του ο Τσαγκαρουσιάνος: Lili, enteka, panicroom κλπ
    Λασπομαχία μέχρι τελικής πτώσης. Αυτό ξέρει να κάνει, αυτό κάνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ας μιλήσουν και οι άλλοι!
    Παρατράβηξε αυτή η ιστορία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Απ' ότι βλέπω είστε μια ωραία ατμόσφαιρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Απ’ ότι βλέπω πλάκωσαν οι ΑΝΩΝΥΜΟΙ και ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΙ της γνωστής ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Αγαπητέ Άνεμε, διάβασα. Δεν σχολιάζω. Μόνο μια παρατήρηση : Δεν έχω στείλει ΠΟΤΕ στη ζωή μου ούτε ΕΝΑ (αριθμός 1) mail στην Ελευθεροτυπία. Έχω στείλει mail (εφτά; οκτώ;) στον κ. Στάθη Σταυρόπουλο. Το είχα γράψει μάλιστα στο blog μου πως έστελνα mail στον κ. Σταυρόπουλο - αν θυμάσαι, κάποιος ήθελε τότε να μου απαγορεύσει να το κάνω. Δεν έκρυψα ποτέ πως ο κ. Σταυρόπουλος είναι ο αγαπημένος μου αρθρογράφος - ελπίζω να μου επιτρέπεται. Πάντως υπόσχομαι να μην το ξανακάνω. Αν έχω στείλει έστω και ένα mail στην "Ε", αυτός που το επικαλείται μπορεί και να το δημοσιεύσει - έχει την άδειά μου. Δεν θα το κάνει γιατί δεν υπάρχει κανένα mail - είναι τόσο απλό. Πέρασες από την "Ε", οπότε με ένα τηλεφώνημά σου μπορείς να διαπιστώσεις αν λέω αλήθεια ή ψέματα.

    Θα έχεις παρατηρήσει πως δεν γράφω για τους άλλους bloggers εκτός αν έχω να γράψω κάτι καλό. Δεν μπορώ να ζητήσω από τους άλλους να κάνουν το ίδιο για μένα. Σε ευχαριστώ για τον χώρο σου.

    (Πάντα σε διαβάζω. Δεν σχολιάζω πια τα κείμενα σου γιατί δεν βρισκόμαστε στο "αγνό" 2005 αλλά στο πολύ "ιδιαίτερο" 2006. Καταλαβαίνεις καλά τι εννοώ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Οχι δεν καταλαβαίνω τι εννοείς και γιατί θα πρέπει να μας "τρομοκρατεί" το κάθε παιδιβούβαλο. Να βγεις και να μιλήσεις. Πρόσφατα με πήρε τηλέφωνο ΑΔΕΛΦΟΣ (και blogger) και μου είπε οτι σκέφτεται να στέλνει κανένα κειμενάκι στη Lifo. Ηθελαν κι εκείνοι αλλά του είπαν: "σκέφτηκες οτι θα σε ΞΕΣΚΙΣΟΥΝ;;;".
    Ειλικρινά δεν ΣΑΣ καταλαβαίνω!
    Τι θα πει "θα σε ξεσκίσουν";
    ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ "ΞΕΣΚΙΖΟΥΝ";;;
    Ο ΑΛΗΤΑΜΠΟΥΡΑΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ;
    ΚΑΙ;

    ΕΔΩ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΞΕΣΚΙΣΕΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΕΚΔΟΤΕΣ, Ο "ΕΙΔΗ ΔΩΡΩΝ" ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ;

    ΞΕΣΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΣΕΙΣ!

    ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, δεν με ενδιαφέρει σε ποιούς έγραψες επιστολές. Καλά έκανε και τις έγραψες. Δικό σου θέμα. Με ενδιαφέρει οτι "τσιμπάς" κι εσύ στην εμετική τρομοκρατία του κάθε ΜΑΚΜΑΝΟΥΣ!

    Προχώρα!
    Αϊντε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Comments»

    1. J.McManus - 24 October, 2006

    1)dkamen

    2)gianna (εμφανίζομαι από το πουθενά γιά να linkblogάρω, και μετά θα εξαφανιστώ πάλι, μαλάκα που τσακώθηκες για πάρτη μου με τον Art Attack)

    Και η καταμέτρησις συνεχίζεται!
    2. mosaic - 24 October, 2006

    but something is happening here and you dont know what it is.do you?

    εγώ μα την παναγία δεν έχω ιδέα
    3. J.McManus - 24 October, 2006

    Ποιά Παναγία την Βρεφοκρατούσα; Την Αμόλυντη; Έχει σημασία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Άνεμος βαρδάρης! Προσπαθώ να τελειώσω ένα κείμενο για έντυπο του ...εξωτερικού και πρέπει να το παραδώσω το πρωί. Θα σου απαντήσω αύριο όποια στιγμή βρω ελεύθερο χρόνο. Μην τσαντίζεσαι όμως. Τσαντίσου δηλαδή αλλά μην ξεχνάς πως "it's only Internet"! Και δεν "τσιμπάω" - απλά, δεν χάνω την ώρα μου. Θα σε παρακαλούσα όμως να μην χαρακτηρίζεις άλλους bloggers - ξέρω πως αυτό είναι λάθος. Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Οχι αγαπητέ μου, "δεν είναι ΜΟΝΟ internet"! Αυτά τα τυπάκια, αυτά τα "φασιστάκια της καθημερινότητας", είναι με σάρκα και οστά. Κι αυτά που λένε και κάνουν έχουν επιπτώσεις ΕΞΩ από το Internet είτε το καταλαβαίνουν είτε οχι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. προσυπογράφω
    τις εκρασμένες απόψεις του ανέμου και κυρίως το τελευταίο του σχόλιο.


    με εκτίμηση
    trapped

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αγαπητέ Άνεμε, να μιλήσω, να πω τι; Να βρίσω; Να γίνω ένας άλλος; Να γράφω "ανώνυμα"; Άλλωστε, ό,τι κι αν γράψω εγώ, είναι εξ ορισμού κακό και λάθος. Επίσης τι νόημα έχει; Βλέπω κάποιον που γράφει κάτι άσχημο για μένα, από κάτω κάποιος του απαντάει και υποτίθεται πως αυτός ο "κάποιος" είμαι εγώ, οπότε συνεχίζει να βρίζει εμένα. Είναι σαν κάτω από ένα δικό μου κείμενο που σατιρίζω τον Παπανδρέου να με βρίζει κάποιος κι εγώ να λέω πως αυτός ο "ανώνυμος" είναι ο Παπανδρέου. Παίζω κρυφτό με τα άλλα παιδάκια τα καλοκαίρια στα νησιά – στο Διαδίκτυο δεν είναι το ίδιο ωραίο.

    Γράφτηκε και ξαναγράφτηκε – μιλάμε επί μήνες - πως εγώ είπα στον εκδότη των βιβλίων να μην εκδώσει κάποιον blogger. Έβριζαν, έβριζαν, έβριζαν – διάβαζα, διάβαζα, διάβαζα. Αποτέλεσμα; Δεν άντεξε ο άνθρωπος και έστειλε mail σε κάποιον blogger για να πει πως αυτό ποτέ δεν συνέβη – το mail δημοσιεύτηκε. Κανείς δεν μου ζήτησε συγνώμη για τους τόνους από βρισιές που εκτόξευσε – όχι πως το περίμενα αλλά λέμε. Η πραγματικότητα σ’ αυτήν την υπόθεση; Οι δυο bloggers που εγώ πιστεύω πάρα πολύ και πρότεινα στον εκδότη δεν εκδόθηκαν. Για να μην τρελαθούμε, με ρώτησε ποιους θεωρώ καλούς – δεν πήρα φόρα μόνος μου. Κάποιοι νομίζουν πως εκδίδω βιβλία, έντυπα και δεν ξέρω τι άλλο - στην αρχή, αν θυμάσαι, έγραφαν πως …πίσω μου κρύβεται ο …ΔΟΛ. Δεν μπορούν να αντιληφθούν πως είμαι μόνο ένας blogger όπως αυτοί και τίποτα παραπάνω – μάλλον δεν θέλουν να το αντιληφθούν. Προφανώς δεν τους συμφέρει.

    Όπως είχε γράψει πολύ όμορφα ένας από τους πιο αγαπημένους μου bloggers - δεν γράφω ποιος για να μην τον "μπλέξω"- "είμαστε διαδικτυακές περσόνες που επικοινωνούμε μέσω των κειμένων μας". Άρα, τα κείμενα μετράνε - και νομίζω πως εκεί τα ψιλοκαταφέρνω κουτσά στραβά. Δεν μου αρέσουν οι τσακωμοί – μου αρέσει να γράφω. Επίσης για να τσακωθώ με κάποιον πρέπει να τον αγαπάω ή τουλάχιστον να τον …γνωρίζω – όπως δεν τσακώνομαι με άγνωστους διαβάτες στο δρόμο, δεν τσακώνομαι και με «διαβάτες» του Διαδικτύου. Και, πίστεψέ με, δεν είμαι ακριβώς ο τύπος που λες «αυτόν θα τον δείρω».

    Την ημέρα που διάβασα ένα κείμενο που αφορούσε τον πατέρα μου και το τι νιώθω εγώ για τον χαμό του κατάλαβα πως δεν "παλεύεται" αυτή η κατάσταση και «αποσύρθηκα». Ούτε σχόλια θέλω, ούτε σχολιάζω. Δεν γίνεται να αρρωστήσω κιόλας. Τι διάλογο να κάνεις με ανθρώπους που δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς; Αυτό δε που με εντυπωσίασε ήταν πως οι σχολιαστές χαριεντίζονταν με τον γράφοντα – αν κάποιος έγραφε για τον νεκρό τους πατέρα θα έκαναν το ίδιο; Με αυτούς να ανοίξω «διάλογο»;

    Ζήτησα από τον Παναγιώτη να αφαιρέσει το blog μου από το monitor, γιατί όπως πήγαινε η κατάσταση κάποιος θα έβριζε και τη μάνα μου αργά ή γρήγορα - του το έγραψα και του το εξήγησα του ανθρώπου, δεν είχα τίποτα μαζί του, ίσα ίσα που είναι αξιόλογος άνθρωπος. Ακόμα και επειδή δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να αφαιρέσει το blog μου από το monitor κάποιοι το φόρτωσαν κι αυτό σε μένα άλλα βρισίδια από κει. Η αλήθεια είναι πως βγαίνοντας από το monitor βρήκα την ησυχία μου. Κανείς πια δεν μπορούσε να πει «τον διάβασα τυχαία» - το να κάθεται να γράφει για μένα σήμαινε πολύ απλά πως με έχει στα favorites. Πρόσθεσα και το «πιτσιρίκο σε αγαπάω και θέλω….» και μόνο οι πολύ ανόητοι δεν κατάλαβαν και συνέχισαν – ήταν όμως πια πολύ διασκεδαστικοί. Έτσι έμαθα και ποιοι είναι οι πιο φανατικοί θαυμαστές μου.

    Αυτό που βρίσκω πολύ αστείο έκτοτε είναι όλα αυτά τα posts που ξεκινάνε κάπως έτσι : "εγώ δεν διαβάζω τον πιτσιρίκο αλλά σήμερα γράφει πως...", "εμένα δεν μου αρέσει ο πιτσιρίκος αλλά σήμερα γράφει πως...", "δεν χρειάζεται να σας πω πόσο χάλια είναι ο πιτσιρίκος αλλά γράφει πως..." κτλ - μιλάμε μεγαλείο!

    Ξέρεις τι κάνω; Διαβάζω και σχολιάζω αμερικάνικα και γαλλικά blogs. Έχω βρει καμιά δεκαριά του γούστου μου και είμαι τακτικός αναγνώστης και σχολιαστής τους – όσο προλαβαίνω τουλάχιστον. Το επίπεδο είναι ισάξιο με αυτό που βρίσκεις στο blog του Νίκου Δήμου - μπορεί και καλύτερο σε μερικές περιπτώσεις. Υπάρχουν 55 εκατ. blogs σε όλον τον κόσμο - γιατί να σταθώ μόνο σε αυτά τα δυο με τρεις χιλιάδες που συμβαίνει να χρησιμοποιούν τη μητρική μου γλώσσα; Διεθνιστές δεν είμαστε; Τι τις μάθαινα τόσα χρόνια τις πέντε γλώσσες; Βλέπεις εσύ – με εξαίρεση δυο τρεις περιπτώσεις – να γίνεται κάποιος «διάλογος» στα ελληνικά blogs; Είναι και πολλά πια - ίσως να γίνεται και να μην τον έχω πάρει χαμπάρι εγώ.

    Επειδή αναφέρεις εκδότες, γνώρισα και δυο εκδότες μετά από δική τους επιθυμία. Δεν συνεργάστηκα μαζί τους αλλά μου φάνηκαν εξαιρετικοί άνθρωποι και μου είπαν πως όποτε το θελήσω η πόρτα τους είναι ανοιχτή. Δεν πιστεύω πως οι bloggers είναι "καλοί" και όλοι οι άλλοι "κακοί".

    Άνεμος, σ' αγαπάω, σ' εκτιμάω αλλά μη μου θυμώνεις. Δεν είμαι ο μόνος που σταμάτησε να σχολιάζει τα blogs. Απ' όλους εκείνους τους ωραίους bloggers που με υποδέχτηκαν πολύ ζεστά στην παρέα τους και με ενθάρρυναν να συνεχίσω να γράφω τον Απρίλιο του 2005, σήμερα είναι ζήτημα αν σχολιάζουν δυο τρεις – το έχεις προσέξει, φαντάζομαι. Επικοινωνώ σχεδόν με όλους τους με mail και είναι όλα μια χαρά. Αν όσα γράφουμε ο ένας στον άλλο στα mail τα διάβαζαν κι άλλοι, τι διαφορά θα είχε; Τι διαφορά έχει που σου γράφω τώρα εδώ και δεν σου στέλνω mail.; Το μόνο που αλλάζει είναι πως μπορεί να βρεθεί κάποιος να βρίσει τη μάνα μου ή τη μάνα σου. Ωραία.

    Αυτό που μπορώ να κάνω είναι να μην κάνω ασχήμιες στο blog μου – είναι το ίδιο με το να μη λερώνεις την ψυχή σου με κακίες. Δεν έχω γράψει ποτέ κάτι άσχημο για έναν άλλον blogger. Όταν επέτρεπα σχόλια στο blog μου, δεν μπορούσε κανείς να βρίσει κάποιον άλλον εκτός από μένα. Αυτό που μου αρέσει είναι να γράφω. Όλα τα άλλα δεν με αφορούν. Εκεί έξω υπάρχουν και άνθρωποι που βιάζουν και πουλάνε τα παιδιά τους. Τι θέλεις να κάνω; Τέτοιες περιπτώσεις είναι για ψυχίατρους και για εγκληματολόγους – δεν θα τις λύσω ούτε εγώ, ούτε εσύ.

    Δεν γράφω για να με διαβάζουν οι άλλοι bloggers ή πέντε φίλοι μου, και ευτυχώς δεν με διαβάζουν μόνο αυτοί. Είχα τη χαρά να δω ανθρώπους να διαβάζουν το βιβλίο μου στα πιο απίθανα μέρη κι έχω τη χαρά κάθε βδομάδα να βλέπω ανθρώπους να κρατάνε τη Λάιφο στα χέρια τους – ίσως κάποιοι απ’ αυτούς να ρίχνουν μια ματιά και στο δικό μου κείμενο. Κι εδώ να τελειώσει αυτό το όνειρο, όμορφο ήταν. Τώρα, αν κάποιος θέλει να βρίζει εμένα ή κάποιον άλλον, ας το κάνει. Δεν σου κρύβω πως μερικές φορές μου φαίνεται πολύ αστείο. Θα ήθελα να παρακαλέσω μόνο να αφήσουν τον πατέρα μου έξω απ’ αυτό.

    Όλα αυτά τα διαδικτυακά είναι και λίγο παράλογα. Όσοι bloggers συνάντησα με αφορμή την έκδοση των βιβλίων μου φάνηκαν μια χαρά παιδιά και νομίζω πως υπήρξε αμοιβαία συμπάθεια. Όσα μου είπαν έμειναν μεταξύ μας – το τι έκαναν εκείνοι είναι δική τους υπόθεση. Τώρα βέβαια, δεν μπορώ να συναντήσω μερικές χιλιάδες ανθρώπους για να τους πείσω τι καλός που είμαι. Σιγά μη συναντήσω κι όλους όσοι αγόρασαν το βιβλίο ή όλους όσοι με διαβάζουν στο blog και στην εφημερίδα. Πάμε καλά; Δόξα τω Θεώ φίλους έχω – δεν έφτιαξα blog για να κάνω παρέες.

    Και να μην ξεχάσω : Κάποιος που σε βρίζει συνέχεια συνήθως είναι ο μεγαλύτερος θαυμαστής σου. Σε άλλη περίπτωση, θα έβριζε μια δυο τρεις φορές και θα σταματούσε. Αυτός που σε βρίζει συνέχεια ξεκινάει τη μέρα του μαζί σου. Σε βλέπει και στον ύπνο του. Σε βλέπει παντού. Θα ήθελε να είναι εσύ. Σε θαυμάζει. Σε λατρεύει. Και δεν ξέρει πως να το δείξει. Μην τον κακοχαρακτηρίζεις. Κατάλαβέ τον. Αγάπησέ τον. Δείξε του στοργή.

    Α ναι! Μου αρέσει πολύ το όνομά σου – να το χαίρεσαι - αλλά συνονόματοι δεν είμαστε. Δεν είμαι τόσο ανόητος που να λέω το πραγματικό όνομά μου σε δημοσιογράφους (όσο κι αν τους εκτιμώ) ή τυχαίους ανθρώπους που συναντώ. Άλλωστε, εγώ ποτέ δεν ρώτησα το δικό τους. Εκ των υστέρων αποδεικνύεται πως πράττω σωστά γιατί το χαρακτηριστικό του Έλληνα είναι η ρουφιανιά.

    Συμπέρασμα; Η μοίρα του ανθρώπου είναι ο χαρακτήρας του. Απ’ αυτόν δεν μπορεί να ξεφύγει ποτέ.

    Δεν έχεις παράπονο, στα έγραψα όλα. Αυτό δεν είναι σχόλιο - είναι η Οδύσσεια. Το επόμενο σχόλιο του χρόνου.

    Την αγάπη μου – να χαίρεσαι τα παιδάκια σου

    π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Εκανες καλά και μίλησες!

    Μόνο αυτό προς το παρόν!

    Σε ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Είμαστε μαζί σου ΑΝεμε. Αν και προσωπικά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, μόνο να σε υποστηρίξω ηθικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Θέλω να είστε μαζί μου και να είμαι μαζί σας για όσα συμφωνούμε. Οχι άκριτα. Κάνω λάθη. Φοβερά λάθη. Κάνω "στραβές". Πολλές "στραβές". Θέλω να είμαστε ο,τι είμαστε κι "έξω". Με σεβασμό όμως ο ένας για τον άλλον ακόμη κι όταν χτυπάμε ο ένας τον άλλον. Αυτό πιστεύω οτι είναι το μάθημα των ημερών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου