Είμαι ακόμη μαζί του!


Πριν από έναν ακριβώς μήνα και μια ημέρα έγραφα αυτό.

Σήμερα αισθάνομαι ότι εκείνο το κείμενο δικαιώθηκε όσο λίγα πράγματα που έχω γράψει και πιστέψει. Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη που για ΜΙΑ (και ΜΟΝΗ ίσως) φορά ένας άνθρωπος με δικαιώνει σε τέτοιο βαθμό για την επιλογή μου. Εχει συμβεί στις προσωπικές μου σχέσεις. Σχεδόν ποτέ στις επαγγελματικές και ΚΑΜΙΑ στον χώρο της κοινωνία και της πολιτικής. Πάντοτε επέλεγα στη βάση εν΄ςο ελάχιστου, κοινού τόπου ανάμεσα στα όνειρα, τις ελπίδες, τα πιστεύω, τη λογική μου και τις διακηρύξεις του άλλου, εκείνου που υποτίθεται ότι θα με εκπροσωπούσε. Και πάντοτε αυτός ο ελάχιστος, κοινός τόπος συρρικνωνόταν σε …μόριο. Ένα μόριο που κι αυτό ακόμη μύριζε προδοσία.

Είχα παραθέσει, τότε, 16 λόγους που είμαι μαζί του. Τώρα έχω τόσους κι άλλους τόσους και πολύ περισσότερους λόγους να υποστηρίζω όχι μόνο τον κυρ-Γιάννη αλλά όλους όσους «σπάνε» τους φράχτες της μικροπολιτικής στο «μικρό χωριό μας». Κάτι καλό θα βγει από αυτή την ιστορία. Να το θυμάστε!

Από Δευτέρα τα σπουδαία!

Σχόλια

  1. Για αρκετά χρόνια βρισκόμουν αντιμέτωπη με χιλιάδες κακόβουλες ερωτήσεις σχετικά με το Μπουτάρη το Νυμφαίο και τον Αρκτούρο. Ήταν προσωπική μου επιλογή να τους αποστομώνω και να υπερασπίζομαι τις κινήσεις του.
    Τώρα πια, μετά από τόσα χρόνια προσπαθώ να τον "σκεφτώ" ως δήμαρχο θεσ/νίκης. Σαφέστατα από τις υπόλοιπες επιλογές θα τον προτιμούσα. Όμως ξέρεις κάτι;
    Φοβάμαι τους ανθρώπους που εμπιστεύεται και τους δίνει αρμοδιότητες πλέον.

    Θα πατήσω το publish αν και ξέρω πως λίγο μετά θα έχω μετανιώσει που μπήκα στον πειρασμό να σχολιάσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου