Νομίζω ότι έχω γεννηθεί αριστερός...

«Αριστερά δεν είναι ούτε το ΚΚΕ ούτε ο Συνασπισμός ούτε το ΠΑΣΟΚ και παπάρια μάντολες. Είναι μια διαρκής ευαισθησία, αυτό το έλεγε ο σπουδαίος ποιητής και συγγραφέας από τη Θεσσαλονίκη, ο Γιώργος Ιωάννου. Και, όπως έλεγε και ο μέγας συνθέτης Ιάννης Ξενάκης, μπορεί να είναι και ελάττωμα με το οποίο γεννιόμαστε. Νομίζω ότι έχω γεννηθεί αριστερός, δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό. Είναι μια βλάβη εκ γενετής. Με ενοχλεί πάντα η έλλειψη ισονομίας, η έλλειψη αξιοκρατίας, η μη απόδοση δικαιοσύνης, το παραδικαστικό κύκλωμα, τα λαμόγια, οι σαλταδόροι της εξουσίας, διάφοροι πασόκοι πρασινοφρουροί και γαλαζοαίματοι εκσυγχρονιστές-μεταρρυθμιστές νεοφιλελεύθεροι, όλος αυτός ο συρφετός. Ελπίζω κάποια στιγμή να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από αυτά τα ρεμάλια. Ξέρεις, οι χειρότεροι εργοδότες είναι κάποιοι παλιοί αριστεροί».

Γρηγόρης Ψαριανός

Στον M.Hulot

Στη LiFo που κυκλοφορεί





Ετσι!!!



Ασχετο(;;;): Εμείς το μεγαλύτερο γήπεδο στην Ελλάδα, υπόσχεται ο Ντέμης

Σχόλια

  1. Και ακόμα χειρότεροι κάτι πρώην αντιεξουσιαστές...
    Τους χαιρετισμούς μου στην πατρίδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι χειρότεροι εργοδότες που έχω ζήσει εγώ είναι κάποιοι φτωχοί και αγράμματοι που έγιναν απότομα και κάπως ανεξήγητα πλούσιοι. Δεν είναι οι καθαροί νεόπλουτοι(αυτοί συνήθως είναι οι τυχεροι με τις επιλογές τους) αλλά αυτοί που φτιάχτηκαν από "εύνοια εκ προθέσεως"....σύντομα θα σου εξηγήσω γιατί είμαι δεξιός και γιατί είμαι περήφανος που είμαι δεξιός. Οι λόγοι δεν διαφέρουν από αυτούς που και εσύ αναφέρεις.Η αντιπαράθεσή μας είναι στην πραγματικότητα αντιπαράθεση δύο καθοριστικών εννοιών : της ελευθερίας και της ισότητας....όποτε αυτές οι έννοιες βρίσκονται σε σύγκρουση για κάποιο ανεξήγητο και αρρωστημένο λόγο ο δεξιός τάσσεται a priori υπέρ της ελευθερίας ακόμα και αν "καπελλώνονται" κάποιες "εξισωτικές" αντιλήψεις και δικαιώματα ισότητας.Στη μάχη για την ελευθερία δεν πρέπει να φοβάσαι τίποτα και πάνω απ' όλα όπως πολύ σωστά λέγεται δεν πρέπει να ελπίζεις τίποτα , δηλαδή ο ποιητής εδώ θέλει να πει ότι εξαφανίζεις και το πρόσωπο και το άτομο ή βάζεις το άτομο πάνω από το πρόσωπο(αυτό είναι κάπως μυστικιστικό αλλά μπορείς να το δεις και ρεαλιστικά-πραγματιστικά) , γιατί αν δεν προασπίσεις, την ελευθερία τη δική σου και της οικογένειάς σου, έρχεται η υποδούλωση(εδώ υποδούλωση δεν είναι μόνο ο εθνικός εχθρός αλλά οτιδήποτε προσπαθεί να σε υποδουλώσει....δηλαδή μια Τράπεζα ή μια επικίνδυνη διαφήμιση και άλλα πολλά)....Η κύρια αντίθεσή μου με την αριστερά δεν βρίσκεται στην άρνηση της ισότητας, μακριά από εμένα τέτοιες αντιλήψεις(οι αριστερές δυνάμεις της ισότητας είναι απαραίτητες σε μια δημοκρατική κοινωνία γιατί τραβούν προς τα κάτω τις δυνάμεις της ελευθερίας που πολλές φορές κάνουν κατάχρηση ή υπέρβαση ελευθερίας...γιατί τα όρια της ελευθερίας αρκετές φορές είναι δυσδιάκριτα και πολλές φορές τα υπερβαίνουμε με εφιαλτικά αποτελέσματα(π.χ....ναρκωτικά)), απλά αρνούμαι τη δογματική αναγωγή της ισότητας ως μεγαλύτερη και υπέρτατη κοινωνική αξία. Αρνούμαι τη θεοποίηση της ισότητας(έτσι αποαριστεροποιούμαι) γιατί οδηγεί σε μια άμορφη και εφιαλτικά στατική κοινωνία που έχει σκοπό να φτιάξει ταυτόσημους ανθρώπους, ενώ ο δεξιός πιστεύει στο καθήκον που έχει κάθε άνθρωπος να έχει διαφορετική θέση από κάθε άλλο άνθρωπο, έτσι ο ελεύθερος δεξιός οδηγείται στο καθήκον του σεβασμού της διαφορετικότητας και έρχεται σε αντίθεση με τον εξισωτισμό της προσωπικότητας και τον εκμηδενισμό του ατόμου (σ' αυτό μ' έχει επηρρεάσει πολύ ο Μάνος Χατζηδάκις...γνωστός δεξιός θα έλεγα).Παραπέρα ο εξισωτισμός των ανθρώπων μειώνει τις δυνατότητες του ατόμου γιατί εξουδετερώνει την επιλογή μέσα από μία πολλαπλότητα δυνατοτήτων....κανένας άνθρωπος λοιπόν δεν είναι ίδιος με τον άλλο , ούτε μπορεί και ούτε πρέπει να γίνουμε όλοι ίδιοι και αυτό πρέπει να το προασπίσουμε ... Μια άλλη τεράστια διαφορά που έχω με την αριστερά είναι ότι αμφισβητώ την ικανότητα του ανθρώπου να προδιαγράψει την εξέλιξη της κοινωνίας, αμφισβητώ δηλαδή αυτή τη μηχανιστική λογική που έχει ο Μαρξισμός(το κυριότερό και πιο σεβαστό πρόσωπο της φιλοσοφίας της αριστεράς) για την τελική εξέλιξη της κοινωνίας, την αταξική κοινωνία...εκτός του ότι η αταξική κοινωνία θα ήταν τερατώδης "αφύσικη" και αλλοτριωμένη(μαρξιστικός όρος, ένας από τους μαρξιστικούς όρους που θεωρώ σωστούς, που περιέργως όμως βρίσκει εφαρμογή στο μαρξιστικό σύστημα.....τι ειρωνία!!! λένε ότι τη θεωρία της αλλοτρίωσης εισήγαγε ο νεαρός Μαρξ, πριν ο Μαρξ γίνει Μαρξιστής) δηλαδή πιστεύω ότι η εξέλιξη της κοινωνίας όπως είναι (με τα πολλά προβλήματά της) , θα δώσει στο μέλλον ακόμα μεγαλύτερες δυνατότητες επίλυσης των προβλημάτων της (και με την εκπληκτική βοήθεια της τεχνολογίας), γιατί ένας δεξιός πιστεύει ότι ναι δεν έχουμε δημοκρατία , δεν έχουμε ελευθερία , δεν έχουμε δικαιοσύνη αλλά ζητάμε άπληστα περισσότερη ελευθερία , περισσοτερη δημοκρατία και περισσότερη δικαιοσύνη δηλαδή εμείς οι δεξιοί λέμε ακριβώς τα ίδια πράγματα με εσάς τους αριστερούς , απλώς εμείς τα απαιτούμε κάτω από το πρίσμα της άπληστης και επικίνδυνης ελευθερίας γι'αυτό και αναζητούμε συνεχώς τα αναθεματισμένα όρια της ελευθερίας, την ελευθερία στα όριά της που είναι ταυτόχρονα θανάσιμα και ταυτόχρονα λυτρωτικά. Στο μέλλον θα σου εξηγήσω γιατί είμαι περήφανος που είμαι δεξιός...πραγματικά περήφανος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν νομίζω οτι βοηθούν τη συγκεκριμένη συζήτηση, που άνοιξες, οι όροι "δεξιός-αριστερός". Τα μεταφράζω ως "φιλελευθερισμός-σοσιαλισμός" αλλά και πάλι δεν αρκεί. Ο κοινός τόπος αυτών των δύο -όπως σωστά τον περιγράφεις- δεν χωρά σε τέτοια πλαίσια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τότε ποια είναι τα πιστεύω και οι ιδέες της αριστεράς και της δεξιάς και ποιες είναι οι διαφορές τους...από κάπου ξεκινάνε και κάπου αλλού πάνε αφού κουβαλάνε τελείως διαφορετικές κοσμοθεωρίες και τελωσπάντων δε μπορεί να είναι ευαισθησίες ποιητών , συγγραφέων και αρρώστιες μουσικών γιατί από την ευαισθησία και τη φαντασία πρέπει να περάσουμε στην πρακτική της πολιτικής και παραπέρα στην εξουσία και απ' ότι ξέρω η ευαίσθητη φαντασία βρίσκεται σε πόλεμο με την εξουσία. Εξάλλου οι ευαίσθητες φαντασίες συνήθως αρνούνται τη διαχείριση εξουσίας φοβούμενοι ότι θα διαφθαρούν(βλέπε John Holloway:ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία). Λέει ο Ψαριανός ότι τον ενοχλεί η έλλειψη ισονομίας, η έλλειψη αξιοκρατίας, η μη απόδοση δικαιοσύνης, το παραδικαστικό κύκλωμα, τα λαμόγια, οι σαλταδόροι της εξουσίας...μα αυτά ενοχλούν τους πάντες, μόνο εγκληματίες δεν ενοχλούνται από την έλλειψη αυτών των ιδανικών...εγώ θέλω να μου πει κάτω από ποιο πρίσμα ο αριστερός θα επιλύσει το τεράστιο και υπαρκτό πρόβλημα της μη απόδοσης δικαιοσύνης και της αναξιοκρατίας(προσωπικά έχω βιώσει αφάνταστα και τα δύο γιατί έχω πάει στα δικαστήρια Ηρακλείου Κρήτης για απλήρωτες υπερωρίες και το δικαστήριο δικαίωσε τον εργοδότη και έφαγα και το ξύλο της αρκούδας από πάνω για να μαθαίνουν και όλοι οι άλλοι. Έχω επιτύχει σε δύο διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και εδώ στο Ρέθυμνο με κυνήγησε άγρια ένα μεγαλοστέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ο Σιγανός , πάει λέει για υπουργός του Γιωργάκη γιατί είναι αγωνιστής του σοσιαλισμού απ' ότι ξέρω...και παρακαλώ με απέρριψε μετά από συνέντευξη το 2000!!!!! ενώ τώρα οι "δημοκράτες σοσιαλιστές" διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για τις συνεντεύξεις, και όταν τον ρώτησα γιατί δεν έβαλε την υπογραφή του για να διοριστώ, με αποστόμωσε με τη "δημοκρατική" άποψη ότι "ο πεθερός σου είναι δεξιός") Τι προτείνει γι' αυτά τα προβλήματα ο Ψαριανός , γιατί οι πάντες φωνάζουν ότι δεν υπάρχει κράτος και δικαιοσύνη , απ' τον Ευαγγελάτο μέχρι τον Καρατζαφέρη.....αν επιδιδόμαστε μόνο σε αφορισμούς, ω πόσο εύκολο, τότε μόνο λαϊκίζουμε...λέμε ωραία λογάκια για τα "αυτάκια" του βασανισμένου λαού. Αυτό που μας λείπει σήμερα είναι προτάσεις ,έχει επιβληθεί σιωπή στους σκεπτόμενους και έχουμε χαθεί στη βαρβαρότητα του ασήμαντου, του gossip και του apolitic ή μήπως αυτό θέλει και ο Ψαριανός, με άλλο τρόπο...δηλαδή με συγκινητικά λογάκια αλλά χωρίς να θέλουμε να πιάσουμε την καυτή πατάτα στα χέρια μας. Έπειτα λες ότι με μεταφράζεις ως "φιλελευθερισμός-σοσιαλισμός" αγνοώντας ίσως εσκεμμένα ότι ένα από τα κυρίαρχα ρεύματα της δεξιάς είναι ο φιλελευθερισμός και της αριστεράς ο σοσιαλισμός , εντέλει ποια είναι η φιλοσοφία της αριστεράς, γιατί εγώ όταν αναφέρομαι στη φιλοσοφία και οικονομία της δεξιάς εννοώ τους John Locke, Jeremy Bentham, John Stuart Mill, Adam Smith, John Keynes, Karl Popper, Joseph Schumpeter, John Rawls, Ronald Dworkin , Michael Waltzer,Robert Nozick, Friedrich von Hayek, Murray Rothbard, George Santayana και άλλους πολλούς... Είμαι σίγουρος ότι δεξιά και αριστερά δεν είναι απροσδιόριστοι και νεφελώδεις αφορισμοί του τύπου λυπάμαι πολύ που δεν υπάρχει δικαιοσύνη....φέξε μου και γλίστρησα... Πιστεύω ότι δεξιά και αριστερά είναι άμεσα ή έμμεσα "παιδιά των ίδιων ανώτερων επαναστάσεων" : της αγγλικής , της αμερικάνικης , της ρωσικής και κυρίως της γαλλικής. Σύνθημα της γαλλικής επανάστασης είναι : Ελευθερία , ισότητα , αδελφότητα ... αναλόγως τη στάση που παίρνεις απέναντι σ' αυτή την συνθηματολογία, τι βάζεις δηλαδή πρώτο , καθορίζεις και τις βάσεις του δικού σου πολιτικού αυτοπροσδιορισμού και έτσι αντιμετωπίζω και την αριστερά.....γαλλικά. Θα υποστείτε τώρα ένα χαζό ποίημά μου, που το χαρακτηρίζω δεξιό και αναφέρεται στην ατομικότητα της ελευθερίας και του θανάτου αλλά και στην "όρθια" στάση απέναντι στον φόβο του θανάτου :

    Ίκαρος

    Ν’ ανεβαίνεις
    ψηλά,
    πιο ψηλά,
    όλο ψηλότερα.
    Να παθαίνεις
    ίλιγγο απ’ την άνοδο
    και να μη φοβάσαι.
    Να πηγαίνεις
    πιο πάνω
    για να βλέπεις
    τα πράγματα πιο μικρά,
    αλλά θα’ ναι πιο πολλά.

    Αν το τίμημα
    είναι να καείς,
    δεν πειράζει,
    ανέβηκες ψηλότερα,
    είδες πιο καλά,
    περισσότερα.

    Βασίλης Παπουτσάκης
    Μυλοπόταμος Ρεθύμνου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου