Tα παιδιά, τα δικά μας παιδιά

Του Παντελη Mπουκαλα





...



"Πώς μπορεί να μεγαλώσουν φυσικά τα παιδιά μας όταν ο κόσμος που τα περιλαβαίνει για να τα ενηλικιώσει βίαια είναι αφύσικος και, σε όποια από τις εξομοιωμένες πόλεις μας κι αν ζουν, τα καταντάει κατοικίδια δίποδα, αιχμάλωτα του πολιτισμού της εικόνας, δηλαδή της μοναξιάς;"






ΑΦΗΣΤΕ τη Βέροια



ΑΦΗΣΤΕ τη Βέροια και τον Βικέλα της, τους Βλάχους και τους Πόντιους, τους Σαρακατσάνους και τους πρόσφυγες, τους ντόπιους και τους Αλβανούς να την κατοικούν και να τη χαίρονται.



Μην μπλέκετε με ζόρικα θέματα.



Αφήστε τις πολιτείες και τα χωριά να ακμάζουν και να γκρινιάζουν και πιάστε τη μοίρα των μικρών παγαπόντηδων, που τα λέμε «παιδάκια».



Τα περισσότερα ξεχνούν τη θηριώδη αθωότητά τους, που τα οδηγεί σε μαζικές εντομοκτονίες και αναίτιες εκφράσεις παιδικής βίας, μόλις στρωθούν στην άσφαλτο του σχολείου.



Αλλά μερικά, όχι όλα.



Συνεχίζουν τη βρεφική ασυδοσία, ζητώντας τον ουρανό με τ� άστρα, μπαίνοντας σε τσούρμα και μάγκες «παραβικές», ενοχλούν τους σπασίκλες, κλέβουν τα σοκολατόπαιδα, εφευρίσκουν διαφορές και διαστάσεις για να κολυμπάνε στα θολά.



Τη φυλή των παιδιών, των αθώων και ένοχων μαζί, των μικρών κολυμβητών σε έναν γλυκερό, ηδονικό βούρκο να προσέχετε.



Τα ψεύδη και την στρεψοδικία τους.



Την υπέροχη ακτινοβολία των ματιών τους.



Εκπαιδεύονται στο ψέμα αστραπιαία, μόλις καταλάβουν τι μελό εγκέφαλο κουβαλάνε οι γονείς τους.



Εκεί, εκεί στην πρώτη εθνική των ηλικιών, όπου ο ξεχωριστός θεωρείται ανάπηρος και ο ταλαντούχος σακάτης από κούνια.



Τα παιδάκια λατρεύουν τις συμβάσεις και τους κανόνες, επειδή είναι μαθημένα να ξεγλιστρούν.



ΜΠΡOΣΤΑ τους, το μέλλον ανοίγεται λαμπρό: εξετάσεις, δουλειά ανασφάλιστη, αγαθά, παιχνίδια και μικρά μηχανήματα στα χέρια τους, περιβαλλοντική εκπαίδευση (όπου μαθαίνουν για την τρύπα του όζοντος χωρίς να ξέρουν πώς φυτεύεται ένα πράσο) και κοινοτοπίες για το ότι «εμείς τα παιδιά θέλουμε ειρήνη και αφοπλισμό, θέλουμε να έχουν φαγητό όλα τα παιδάκια», ενώ τα μισά πιστεύουν ότι τα χάμπουργκερ βλασταίνουν από τις χαμπουργκεριές.



Σε αυτές τις φυλές, οι Αλεξ του κόσμου τούτου είναι σίγουρα μελλοθάνατοι.



Αγαπούν τη μουσική, τη γυμναστική και είναι ευγενείς; Ε, πάρε μια κοτρόνα κατά κεφαλής να μάθεις.



ΚΙ OΜ?Σ, η φυλή των παιδιών στη Βέροια είναι παρόμοια με τις άλλες φυλές στο Ντουμπρόβνικ, στην Αβινιόν, στο Ντακάρ και στην Μπαχία.



Διότι κυβερνούν και κυβερνιούνται από τις φυλές των γονιών (που δεν ξέρουν άλλο δρόμο πάρεξ το «πρόγραμμα», το «διάβασμα» ή την ασυδοσία), των δασκάλων (άκου να θέλουν και «ψυχολόγο»...), των «ειδικών» (δεν λέω τίποτε γι� αυτούς).



Αυτά δεν είναι τωρινά, δεν είναι πρόσφατα.



Η δική μου δεκαετία του πενήντα ήταν γεμάτη βία, παράλογο ξύλο, ξεφτίλες, πονηριές στις σχολικές τουαλέτες, πάρκα - καπνιστήρια δεκάχρονων, σεξισμό απίστευτο και πετροβολήματα.



Oσο για τα παιδάκια στα χωριά, καλύτερα να μη μάθετε ποτέ τι κάνουν μεταξύ τους και εναντίον άλλων στα χωράφια, στα παρατημένα σπίτια και στα ρέματα.



ΑΦΗΣΤΕ τη Βέροια με τον Βικέλα της.



Δε θέλετε να μάθετε τίποτε, γι� αυτό και πιστεύετε ότι νοτιοανατολικώς του Βερμίου βρήκατε μια ύποπτη φωλιά.



Τίποτε δε βρήκατε.



Κάντε μια προσευχή για τον Αλεξ και παρατάτε με με τις ανόητες πατριδογνωσίες, όταν δεν ξέρετε τίποτε από τη βία και την απάτη του παραδιπλανού σας.



Μήτε από τη δικιά σας.



Πάνος Θεοδωρίδης

Αγγελιοφόρος 7/6/06

Σχόλια