Ο Αριστοτέλης στα περίπτερα

Θα την κάνω σήμερα τη διαφήμιση στο ΒΗΜΑ που έχοντας τελειώσει τον Πλάτωνα, ξεκίνησε τον Αριστοτέλη με το "ΠΕΡΙ ΜΕΘΗΣ, ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΙΩΝ, ΠΕΡΙ ΚΟΣΜΟΥ".




Must! που έλεγαν και τα παλιά καλά life-style περιοδικά!

Το Περί Μέθης, το Περί Αρετών και Κακιών και το Περί Κόσμου ανήκουν σε εκείνη την ομάδα των αριστοτελικών έργων, τα οποία θεωρούνται από τους περισσότερους ερευνητές ως νόθα. δηλαδή ως έργα που δεν προέρχονται από τη γραφίδα του Αριστοτέλη αλλά από άλλους συγχρόνους ή μεταγενέστερους συγγραφείς. Εντούτοις, όπως και τ' άλλα έργα του Σταγειρίτη, το ίδιο και αυτά θεωρούνται αναμφισβήτητα σπουδαία δημιουργήματα του αρχαιοελληνικού και γενικότερα του ελληνικού πνεύματος, λόγω της διαχρονικότητας που έχουν.
Όσον αφορά στο πρώτο, κατά σειρά έργο, το Περί Μέθης το ενδιαφέρον εστιάζεται στα συμπόσια που διοργανώνονταν από νοήμονες ανθρώπους, οι οποίοι με τη συνοδεία του οίνου, ενός βασικού παράγοντα κατά τη
διεξαγωγή των συμποσίων, δημιουργούσαν γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη φιλοσοφικών θεμάτων. O οίνος. σημαντικό στοιχείο της ανθρώπινης διατροφής, όταν δεν γινόταν κατάχρηση του στα συμπόσια, ώστε να οδηγηθούν οι συμποσιάζοντες στην άκρατη οινοποσία, δηλαδή στο μεθύσι, δημιουργούσε το καταλληλότερο έδαφος για φιλοσοφικές συζητήσεις. Από τη θέση αυτή αποτελούν τα συμπόσια για εμάς σήμερα την απαρχή για μια δια βίου εκπαίδευση.
Όσον αφορά στο δεύτερο έργο το Περί αρετών και Κακιών αναπτύσσονται ζητήματα ηθικής και συγκεκριμένα αναλύονται διεξοδικά οι βασικότερες αρετές, ενώ παράλληλα παρατίθενται και τα αντίθετα τους οι κακίες. Στο έργο αυτό δομείται ένας τρόπος ζωής πάνω στη λογική και στην ορθότητα. Η διαχρονικότητα του παρόντος έργου αναφαίνεται από το γεγονός ότι όπως οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, έτσι και εμείς σήμερα μπορούμε μέσα από τέτοιου είδους κείμενα να αναζητήσουμε μια αποτελεσματικότερη ηθική αγωγή και μόρφωση των πολιτών.
Με το τρίτο και τελευταίο, κατά σειρά, έργο το Περί Κόσμου δίνεται
μέσα από μια συνοπτική και περιεκτική περιγραφή η δομή και η συγκρότηση του κόσμου, καθώς και των φαινομένων, των μετεωρολογικών και των αστρικών, όπως αυτές εκδηλώνονται μέσα από το εκχύλισμα της θείας δύναμης και μας παρέχουν μια εμπειρική γνώση. Αυτή ακριβώς η παροχή της εμπειρικής γνώσης αποτελεί για τον αναγνώστη κάθε εποχής, και για εμάς σήμερα, μια παιδαγωγική μέθοδο αναγωγής και κατάληψης της ενάργειας του κόσμου, της αρχής της τάξης και της αρμονίας που είναι ο θεός.

Σχόλια