Ο "μικρός Αλεξ"

Και οι περισσότεροι αποκαλούσαν το εξαφανισμένο αγόρι «ο μικρός Αλεξ» και ποτέ «ο Αλεξ», όπως λέμε «ο Μέγας Αλέξανδρος» ή «το μοιραίο αεροσκάφος». Πράγμα που δείχνει ότι τα άτομα αυτά, ή πώς αλλιώς να τα χαρακτηρίσω, πιστεύουν πως ένα παιδί δεν είναι ακριβώς άνθρωπος, ώστε να έχει ένα όνομα, αλλά κάτι σαν άνθρωπος σε μικρογραφία ή ξωτικό.







του Ευγένιου Αρανίτση στο «7» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας









Και οι "τηλεκανίβαλοι" συνεχίζουν να τον αποκαλούν έτσι νομίζοντας πως έτσι αποδεικνύουν κάποιου είδους «τρυφερότητα» απόθεμα της οποίας, υποτίθεται, διασώζουν μέσα από την καθημερινή τριβή με την «ενημέρωση».

Δεν θέλει ιδιαίτερη ευφυΐα για να διαπιστώσει κανείς ότι όχι μόνο δεν τους έχει απομείνει ίχνος τέτοιας τρυφερότητας αλλά, αντίθετα, το «μικρός Αλεξ» αποδεικνύει με τρόπο αδιάψευστο τον ναρκισσιστικά επιδεικνυόμενο πατερναλισμό των μέσων –ο «Μεγάλος Αδελφός» θρηνεί, τάχα, για το «μικρό αδελφάκι»- αλλά και την προσπάθεια περαιτέρω τραγικοποίησης της τραγωδίας, απευθυνόμενοι στο «μητρικό» (ή «πατρικό») ένστικτο του κοινού τους.

Γελοία πράγματα!

Σχόλια