Προς αγράμματους συναδέλφους (και μη)…

«Ελεος!!!», διαμαρτύρεται ο αναγνώστης του Στάθη.

«Ελεος!!!», διαμαρτύρεται και ο Στάθης.

«Ελεος!!!», διαμαρτύρομαι χρόνια τώρα και δεν με ακούει κανείς.

(Ακόμη ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ φιγουράρει ως ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖηΔΑΚηΣ στα blog των αγράμματων!!!)

Διαβάστε το όλο εδώ!

Σημασία έχει ότι ο αγράμματος (που δεν αισχύνεται, διότι, παρ' ότι διαβάζει τον εγγράμματο συνάδελφόν του, ο ίδιος δεν διορθώνεται) δεν ελέγχεται. Κανείς (ίσως επειδή οι εγγράμματοι είναι συνήθως επιεικείς) δεν του την πέφτει -μάλιστα με καλές προθέσεις: δεν είναι κακό να μαθαίνει κανείς, ίσως μάλιστα να 'ναι και ωραίον.



Ομως, ακόμα χειρότερα: αν κάποιος εξηγήσει στον αγράμματο το σωστό και δεν το θεωρήσει ο ερίφης προσβολή, μάλλον θα αδιαφορήσει. Ή, και θα καγχάσει!



Είναι ένα «περιττό» σωστό, σκέφτεται συνήθως κι έτσι κάνει το σωστό περιττό. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, αρχίζει να διαλέγει πότε είναι χρήσιμο το σωστό και πότε όχι.

***

Δεν πρόκειται περί γλωσσαμυντορισμού. Το πάθος δηλαδή εκείνων που ψάχνουν ελληνική λέξη για να πουν ρεζερβουάρ και λένε... ντεπόζιτο. Ούτε για την αγαλλίαση όσων μαθαίνουν ότι το μόνιτορ κατάγεται από το μηνύτωρ.



Πρόκειται για τους θεράποντες της ήσσονος προσπάθειας. Την ευκολία εκείνων που στο site του Υπουργείου Παιδείας γράφουν μύνημα αντί μήνυμα και στις εφημερίδες απλά αντί απλώς· πιθανά αντί πιθανώς με σοβαρές ελπίδες κάποτε να γράψουν και προφανά αντί προφανώς. Είναι η ευκολία όλων εκείνων που η σχέση τους με την εργασία τους έχει κάνει τη χώρα χωματερή.

Ναι. Διαβάστε το όλο εδώ!


Σχόλια

  1. Αψογο άρθρο. Μου άρεσε το ότι περιοριστήκατε στον γραπτό λόγο και ιδιαίτερα στον τύπο.

    Γιατί όμως σας εκπλήσσει το φαινόμενο των αγράμματων συναδέλφων σας; Μήπως αυτοί που τους προσλαμβάνουν είναι εγγράμματοι;

    "Ολα αυτά έχουν τη σημασία τους διότι οι εφημερίδες συμβάλλουν στη διαμόρφωση και την εξέλιξη της γλώσσας".

    Ετσι είναι. Αλλά αυτό προϋποθέτει φύλλα όπου η ίδια η γλώσσα, ο χειρισμός της και η αξιοποίησή της θα αποτελούσαν από μόνα τους είδηση. Ποιος νοιάζεται όμως όταν υπάρχουν πιο "σημαντικές” ειδήσεις;

    "[...]θυμάμαι τον αείμνηστο Θανάση Παπαρήγα στον «Ριζοσπάστη», όταν του έδειχνα τα σκίτσα μου για να μου πει τη γνώμη του, να με μαθαίνει να βάζω κόμμα πριν την κλητική".

    Είστε τυχερός που είχατε "δάσκαλο" να σας εισάγει σε τέτοιες "αποχρώσεις". Διότι και η στίξη είναι σαν τις παύσεις στη μουσική. Και αν διδαχθείς τη μουσικότητα της στίξης, αναζητάς πλέον και τη μουσικότητα της λέξης.
    Ποιος δάσκαλος τα διδάσκει αυτά στα σημερινά σχολεία;


    Kαι μια ένσταση. Ολα αυτά ισχύουν για τον γραπτό λόγο. Για τον τύπο οπωσδήποτε, ο οποίος θα έπρεπε όπως το λέτε, να αποτελεί είδος θεματοφύλακα της γλώσσας. Τροχοπέδη του προφορικού. Ας μην φτάσουμε στη "τρομοκρατία" της γλώσσας όταν πρόκειται για τον προφορικό λόγο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλήθεια, τι έγινε με την ιστορία των ορθογραφικών λαθών στο πρωτοσέλιδων των Νέων; Πέσανε κεφάλια;

    Και πράγματι, όταν είδα να αναφέρεται η λέξη "μόνιτορ" στο σχόλιο του Στάθη, το μυαλό μου πήγε αμέσως στα μπλογκ, μου θύμισε ένα παλιό ποστ του Le Nonce που κατακεραύνωνε τους ανορθόγραφους των μπλογκ, τα ίδια πράματα έγραφε. Μήπως ήταν και μια έμμεση μομφή προς τους ιστολογικούς αγράμματους; Τις συνηθίζει τις καλυμμένες αναφορές ο Στάθης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εδώ υπάρχουν άτομα που γράφουν το ΖουράρΙς με "Η" και "ΟΥ", ενώ είναι γνωστό ότι γράφεται με "Ι" και το άλλο το "ΟΥ" το εκκλησιαστικό, δηλαδή το "Ο" με τα δύο "αυτιά"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου