Ο συμμαθητής μου ο Μεγάλος Αδελφός

Είχα διαβάσει το Post του old-boy για τα βιντεάκια με ερωτικές σκηνές μαθητών που κυκλοφορούν μέσω e-mail. Χθες το ξαναδιάβασα στους –εξαιρετικούς!!!- Schooligans μαζί με ένα ακόμη κείμενο που είχαν γράψει οι συντάκτες της εφημερίδας. Ηθελα κι εγώ να γράψω κάτι όταν πριν από λίγες ημέρες έλαβα τα ίδια βιντεάκια. Δεν έβρισκα τις κατάλληλες λέξεις για να αποτυπώσω αυτό που αισθάνθηκα. Δεν είχα την απαραίτητη διαύγεια για να εκφραστώ κι αυτό όχι επειδή με σόκαραν τα ερασιτεχνικά βίντεο των παιδιών.

Όχι δεν με σόκαρε που ένα κοριτσάκι 16-17 ετών το «έκανε» με ένα συνομήλικο αγοράκι. Αλλωστε δεν είχα καν το δικαίωμα να σοκαριστώ. Ένα κορίτσι αυτής της ηλικίας με είχε, στα 13 μου (!!!) ξεπαρθενιάσει. Λίγο αργότερα κάναμε ΤΑ ακατανόμαστα στο Γυμνάσιο και το Λυκείο με αποκορύφωμα έναν «χορό» σε γνωστό ξενοδοχείο της Αθήνας αλλά και στην πολυήμερη εκδρομή της Γ’ Λυκείου. Και μιλάμε για 25-30 χρόνια πίσω.

Εκείνο που με σόκαρε είναι η άνεση του να το κάνουν μπροστά στα μάτια άλλων παιδιών που έκαναν χαβαλέ, δεν ήσαν δηλαδή σε μια γενικευμένη ερωτική διάθεση και ότι εν γνώσει τους αποδέχτηκαν την βιντεοσκόπηση. (Η κάμερα-κινητό δεν ήταν κρυφή όπως κάποιοι νομίζουν. Τα παιδιά όχι απλώς ξέρουν ότι βιντεσκοπούνται αλλά «φλερτάρουν» με αυτή). Είναι πλήρως εξοικειωμένα σαν να παίζουν σε ριάλιτι! Για το μόνο πράγμα που φαντάζομαι ότι δεν έχουν επίγνωση είναι ότι αυτά τα βιντεάκια θα κυκλοφορούσαν σε όλο το ελληνικό –και όχι μόνο- διαδίκτυο, σε εκατοντάδες γραφεία και σπίτια και ότι πιθανώς αυτή η εικόνα μπορεί να εμφανιστεί ξανά μπροστά τους (ή να πέσει σε ακατάλληλα χέρια) σε μια μεταγενέστερη εποχή που δεν θα το επιθυμούν.

Με τρόμαξε το ότι ο Μεγάλος Αδελφός δεν είναι τελικά ένα απρόσωπο κέντρο, μια εξουσία ή μια εταιρεία τηλεοπτικών προγραμμάτων που παρακολουθεί και καταγράφει οτιδήποτε κάνουμε ακόμη και στις πιο ιδιωτικές, προσωπικές μας στιγμές. Το ότι ο Μεγάλος Αδελφός μπορεί να είναι ο αδελφός μας, ο συμμαθητής μας, ο φίλος μας, η φίλη μας, εμείς οι ίδιοι. Το ότι εκδημοκρατισμός των μέσων ηλεκτρονικής μετάδοσης πληροφοριών (το κινητό, το internet κτλ) μπορεί να οδηγεί στην πιο στρεβλή χρήση τους σε βάρος εμάς των ίδιων.

«Επόμενο» θα πεί κάποιος για να συμπληρώσει με την κοινοτοπία «και το μαχαίρι μπορείς να το χρησιμοποιήσεις για να κόψεις ψωμί αλλά και για να σφάξεις κάποιον».

Δεν αρκεί να το λες… Το θέμα είναι πώς να το αντιμετωπίσεις το «σφάξιμο» και μάλιστα χωρίς να πας στο άλλο άκρο: στην συντηρητική ρητορεία και στην κατήχηση.

Μου πέρασε και μια ακόμη σκέψη που προσπάθησα –μάταια- να αποδιώξω: τι θα έκανα αν μετά από 10-12 χρόνια λάμβανα ένα βιντεάκι στο οποίο θα πρωταγωνιστούσαν τα παιδιά μου (το ότι έχω αγόρια δεν θα μείωνε το σοκ, αν και σίγουρα δεν σκέφτονται όλοι όπως εγώ);

Οσο κι αν το «έπαιζα» ψύχραιμος, θα γινόμουν «κομμάτια». Και μετά; Θα τους έλεγα; Και πως; Ναι, ψύχραιμα πάλι αλλά…

Δεν μπόρεσα να το πάω παρακάτω. Το πατρικό ρόλο μου τον ψάχνω διαρκώς. Δεν έχω έτοιμες λύσεις ούτε εύκολες απαντήσεις. Δεν είναι εύκολο.

Νομίζω πάντως ότι η κουβέντα δεν (θα) έχει να κάνει με το σεξ. Περισσότερο θα αφορά την έννοια της αξιοπρέπειας και της προστασίας του ιδιωτικού μας χώρου, της ίδιας μας της προσωπικότητας. Αυτής δηλαδή που έστω και με την συναίνεση των «πρωταγωνιστών» παραβιάστηκε σε αυτή την υπόθεση και μάλιστα τόσο ελαφρά τη καρδία!

Όχι δεν έχω εύκολη απάντηση σε όλα αυτά. Ούτε γενικά ούτε ειδικά και σε ότι αφορά τα παιδιά μου.

Παρακολουθώ αυτά που συμβαίνουν στην μετα-νεωτερική μας εποχή και προσπαθώ να κατανοήσω το μέγεθος του προβλήματος και της πρόκλησης. Μόνο αυτό! Προς το παρόν!

(Και μια έκκληση: όσο περνάει από το χέρι μας, ας σταματήσουμε τη διάδοση αυτών των βιντεοταινιών και όσων ακολουθήσουν. Δεν είναι ανάγκη να τα στέλνουμε σε όσους έχουμε στο mailing-list μας! Ούτε ερεθιστικά ούτε διδακτικά είναι!)

Σχόλια

  1. Επιτέλους, υγειής αμηχανία και όχι ηθικολογία για τσόντες και άλλα τέτοια γελοία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μεγάλος αδελφός; Εγώ το εννοώ αλλιώς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου