Σαν σήμερα ήταν...



Αναφερθήκατε σε αυτούς που έφυγαν και θα ήθελα να θυμηθούμε τη Μαλβίνα Κάραλη, που δεν είναι πια κοντά μας, έφυγε χθες.


Ναι, σήμερα γίνεται η κηδεία της. Είχα την τύχη να είμαι φίλος της και να με θεωρεί φίλο της. Όποτε ξεκίναγε μια εκπομπή αρχικά στο κανάλι που ήταν μόνο στην Αθήνα το «Seven X» με κάλεσε να πάω στην εκπομπή της. Θυμάμαι ακόμα τις ώρες στο πλατό. Όπου τη σταμάταγα για να πάω στην τουαλέτα, γιατί είχα πιει φραπέ και σταμάταγε όλο το συνεργείο σινεμά για πάω και πήγα τρεις-τέσσερις φορές. Και εν τω μεταξύ είχε κλείσει το αυτί μου από μια ωτίτιδα και δεν άκουγα καλά, σας μιλάω πρακτικά και επέμενε. Μετά όταν πήγε σε άλλο κανάλι στο Mega σε απευθείας μετάδοση μιλούσα από το σπίτι μου. Μετά σε ένα άλλο κανάλι από τον παλιό «SKY» πάλι το ίδιο. Και το χειμώνα προτού φύγει για την αρρώστια της από το «Extra channel» μου έκανε μια συζήτηση «Περί έρωτος» , την παραμονή του Αγίου Βαλεντίνου για να παιχτεί ανήμερα και μου λέει στην κουζίνα του σπιτιού μου «είμαι άρρωστη. Αύριο θα εγχειριστώ». Τελικά δεν εγχειρίστηκε στην Ελλάδα, εγχειρίστηκε στην Αμερική όπου πήγε. Και τελικά δεν εγχειρίστηκε, λένε διάφορα οι εφημερίδες. Και μου λέει «κάνε μια ευχή να γίνω καλά». Και της λέω «Μαλβίνα δεν έχεις τίποτα, θα γίνεις καλά». Και μετά την ρωτώ, «γιατί ασχολείσαι συνέχεια μαζί μου;» και γυρίζει και μου λέει το αφοπλιστικό «γιατί σε αγαπώ». Και έμεινα. Γιατί δεν την έβλεπα συχνά. Δηλαδή, το μόνο που με σκεφτότανε. Χθες το βραδύ φάγαμε με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και μου εκμυστηρεύτηκε ότι κάποτε του ζήτησε ένα ποίημα και μόλις της αντέγραψα ένα και της το έδωσε χειρόγραφο, έσκυψε και του φίλησε το χέρι. «Από τον άλλο κόσμο – είπα στον Ντίνο Χριστιανόπουλο – η Μαλβίνα θα βλέπει ότι είμαστε μαζί στο τραπέζι». Η Μαλβίνα είχε ταλέντο και παιδεία, την οποία περιφρονούσε. Ο Βασίλης Ραφαηλίδης – που και αυτός πέθανε πριν από τη Μαλβίνα σε πολύ λίγο διάστημα – είχε γράψει φοβερά άρθρα, σχεδόν την έλεγε Τσάρλι Τσάπλιν, την έλεγε μεγαλοφυία, της έλεγε φοβερά πράγματα σε σειρά άρθρων του στο «Έθνος», κείμενα τα οποία αναφέρονταν στις εκπομπές της και αργότερα κυκλοφόρησαν σε βιβλίο. Η Μαλβίνα είναι σχεδόν σαν τη Στέλλα, που στο έργο με τη Μελίνα, δε θέλει γάμο, δε θέλει τίποτα, είναι σαν την Κάρμεν, σαν την Ηλέκτρα, σαν την Αντιγόνη. Ελευθέρωσε τις γυναίκες και τις έκανε επικίνδυνες και προκλητικές, όχι στο οικονομικό μέρος, εννοώ σε σχέση τους με άλλα πρόσωπα, αλλά σε σχέση με το τι μπορούν να κάνουν μόνες. Η Μαλβίνα ήταν μόνο μία. Δεν υπάρχει, ούτε θα ξαναγίνει. Μόνο σε κάποια ταινία του Αλμοδοβάρ μπορούμε να δούμε τη Μαλβίνα να υπάρχει – σαν ιδέα.
Αναφερθήκατε σε αυτούς που έφυγαν και θα ήθελα να θυμηθούμε τη Μαλβίνα Κάραλη, που δεν είναι πια κοντά μας, έφυγε χθες.
Ναι, σήμερα γίνεται η κηδεία της. Είχα την τύχη να είμαι φίλος της και να με θεωρεί φίλο της. Όποτε ξεκίναγε μια εκπομπή αρχικά στο κανάλι που ήταν μόνο στην Αθήνα το «Seven X» με κάλεσε να πάω στην εκπομπή της. Θυμάμαι ακόμα τις ώρες στο πλατό. Όπου τη σταμάταγα για να πάω στην τουαλέτα, γιατί είχα πιει φραπέ και σταμάταγε όλο το συνεργείο σινεμά για πάω και πήγα τρεις-τέσσερις φορές. Και εν τω μεταξύ είχε κλείσει το αυτί μου από μια ωτίτιδα και δεν άκουγα καλά, σας μιλάω πρακτικά και επέμενε. Μετά όταν πήγε σε άλλο κανάλι στο Mega σε απευθείας μετάδοση μιλούσα από το σπίτι μου. Μετά σε ένα άλλο κανάλι από τον παλιό «SKY» πάλι το ίδιο. Και το χειμώνα προτού φύγει για την αρρώστια της από το «Extra channel» μου έκανε μια συζήτηση «Περί έρωτος» , την παραμονή του Αγίου Βαλεντίνου για να παιχτεί ανήμερα και μου λέει στην κουζίνα του σπιτιού μου «είμαι άρρωστη. Αύριο θα εγχειριστώ». Τελικά δεν εγχειρίστηκε στην Ελλάδα, εγχειρίστηκε στην Αμερική όπου πήγε. Και τελικά δεν εγχειρίστηκε, λένε διάφορα οι εφημερίδες. Και μου λέει «κάνε μια ευχή να γίνω καλά». Και της λέω «Μαλβίνα δεν έχεις τίποτα, θα γίνεις καλά». Και μετά την ρωτώ, «γιατί ασχολείσαι συνέχεια μαζί μου;» και γυρίζει και μου λέει το αφοπλιστικό «γιατί σε αγαπώ». Και έμεινα. Γιατί δεν την έβλεπα συχνά. Δηλαδή, το μόνο που με σκεφτότανε. Χθες το βραδύ φάγαμε με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο και μου εκμυστηρεύτηκε ότι κάποτε του ζήτησε ένα ποίημα και μόλις της αντέγραψα ένα και της το έδωσε χειρόγραφο, έσκυψε και του φίλησε το χέρι. «Από τον άλλο κόσμο – είπα στον Ντίνο Χριστιανόπουλο – η Μαλβίνα θα βλέπει ότι είμαστε μαζί στο τραπέζι». Η Μαλβίνα είχε ταλέντο και παιδεία, την οποία περιφρονούσε. Ο Βασίλης Ραφαηλίδης – που και αυτός πέθανε πριν από τη Μαλβίνα σε πολύ λίγο διάστημα – είχε γράψει φοβερά άρθρα, σχεδόν την έλεγε Τσάρλι Τσάπλιν, την έλεγε μεγαλοφυία, της έλεγε φοβερά πράγματα σε σειρά άρθρων του στο «Έθνος», κείμενα τα οποία αναφέρονταν στις εκπομπές της και αργότερα κυκλοφόρησαν σε βιβλίο. Η Μαλβίνα είναι σχεδόν σαν τη Στέλλα, που στο έργο με τη Μελίνα, δε θέλει γάμο, δε θέλει τίποτα, είναι σαν την Κάρμεν, σαν την Ηλέκτρα, σαν την Αντιγόνη. Ελευθέρωσε τις γυναίκες και τις έκανε επικίνδυνες και προκλητικές, όχι στο οικονομικό μέρος, εννοώ σε σχέση τους με άλλα πρόσωπα, αλλά σε σχέση με το τι μπορούν να κάνουν μόνες. Η Μαλβίνα ήταν μόνο μία. Δεν υπάρχει, ούτε θα ξαναγίνει. Μόνο σε κάποια ταινία του Αλμοδοβάρ μπορούμε να δούμε τη Μαλβίνα να υπάρχει – σαν ιδέα.





(Συνέντευξη με το Γιώργο Χρονά -«Πάντοτε είναι καιρός για ποιητές»- Του Βασίλη Λεβαντίδη, 2002)

Σχόλια