Χθες τη νύχτα είδα Χιόνη

Σπεύδω να γράψω για τον Αργύρη Χιόνη, τον ποιητή. Τον είδα τυχαία χθες στην τηλεόραση.


(Κάτι έχει συμβεί τις τελευταίες ημέρες και η τηλεόραση γέμισε διαμάντια ή εγώ είμαι τυχερός τις λίγες ώρες που κάθομαι να χαζέψω. Χθες ήταν και πάλι μια τέτοια ημέρα: Γιώργος Χρονάς, Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, Γιώργος Γραμματικάκης με τον Κώστα Σούκουλη, Αργύρης Χιόνης.

Ποιόν να δεις, ποιόν να αφήσεις…)

Εμεινα πιο πολύ στον τελευταίο αν και δεν πρόφτασα από την αρχή την εκπομπή. Με γοήτευσε η ευγενική εικόνα ενός ανθρώπου που κάνει χιούμορ περιδιαβαίνοντας το νεκροταφείο του χωριού του, το Θροφαρί της ορεινής Κορινθίας, εκεί που διάλεξε να ζήσει ασχολούμενος με την ποίηση και τη γεωργία.

Μιλούσε για τα δέντρα σαν να ήταν άνθρωποι και για τους ανθρώπους σαν ήσαν δέντρα. Κι ακουγόταν τόσο φυσικό αυτό…

Θυμόμουν μόνο ένα δύο ποιήματά του και αρκετές μεταφράσεις του…

Εκείνο το:

Κάποιος εξημέρωσε, κάποτε, μια μοναξιά

Από θηρίο της ερήμου ζώο την έκανε οικόσιτο

Και ήτανε τρυφερή και διακριτική και στην αφή τόσο απαλή

Πιο απαλή ακόμη κι από γάτα

Τώρα πως έγινε, έτσι, ξαφνικά, αυτή η τόσο εξημερωμένη μοναξιά τον κατασπάραξε, κανείς δεν ξέρει.

Αλλά και τα ποιήματα του Οκτάβιο Παζ που είχε μεταφράσει…

Και βέβαια τις μεταφράσεις που έχετε, φαντάζομαι, όλοι και όλες διαβάσει: του Αστερίξ και του Ιζνογκούντ!

Υπέροχος!

Χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι…

Γεννημένος το 1943 στην Αθήνα, έζησε είκοσι χρόνια σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, δουλεύοντας την περίοδο 1982-1992 ως μεταφραστής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι που τα εγκατέλειψε όλα για χάρη της ποίησης και της γεωργίας και εγκαταστάθηκε στο Θροφαρί Κορινθίας.

Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα ως ποιητής με έξι συλλογές που εξέδωσε από το 1966 ­ η πλέον πρόσφατη είναι τα «Εσωτικά τοπία» («Νεφέλη», 1991) ­ και πέρασε στην πεζογραφία το 1983 με μικρά αφηγήματα, όπως «Ο αφανής θρίαμβος της ομορφιάς» («Πατάκης») και φέτος ο «Ακίνητος δρομέας» («Νεφέλη»). Παράλληλα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική μετάφραση. Τώρα ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το πεζό «Τρία μαγικά παραμύθια» («Πατάκης») και τα «Ιδεογράμματα» (Χαϊκού και Τάνκα) στο ΤΡΑΜ.

Σχόλια

  1. Axoυ! Μεγάλωσε λίγο τα γραμματάκια σου, fellow blogger! Εδώ δεν είναι μόνιτορ να παρεξηγήσει κανείς - να διαβάσουμε θέλουμε... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κρίμα! Δεν κατάφερα να δώ καμμιά από τις ενδιαφέρουσες αυτές εκπομπές. Τόσο ενδιαφέρον το ποστ σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου