...σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1983


Για την τάξη: το κείμενο αυτό μου ήλθε με mail και είναι άγνωστος ο συγγραφέας.





H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια

γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε

να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες

μεσημεριανό

ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί

όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την

αναμονή.

Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα

ζωντανοί.

Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.

Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε

από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα,

ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε

στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,

καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από

μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες.

Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.

Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε

κόντρες

κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε

ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν

έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί,

παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν

ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε

δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κοκάλα και τα δόντια μας και δεν

υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε

κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.

Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά

και

όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να

κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε

καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.

Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως

κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν

μπουκάλια

νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.

Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το

αντιμετώπιζαν

πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,

βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά

βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,

κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα

μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από

ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από

τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη

βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το

ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.

Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και

τους φωνάζαμε από την πόρτα. Χωρίς να ζητήσουμε άδεια

από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω .

Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος

έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί

μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη.

Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες

ώρες στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και

χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά

κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε

τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας

κουβέντα σε κάποιο chat room .

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα

αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να

μεγαλώσεις σαν παιδί...



Περί νοσταλγίας » Old Boy

Σχόλια

  1. Το μόνο που δεν κατάλαβαμε είναι το 1983. Γιατί ειδικά το 1983;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα είναι απλό: διότι όσοι γεννήθηκαν απο το 1983 και μετά είναι 23 ετών και κάτω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Exw meinei aposvolwmenos, me ta xeria sta magoula kai ta matia karfwmena stin othonh, na diavazw kai na ksanadiavazw to keimeno sou...

    Na'sai kala AN. ...

    PS: to anevazw an den se peirazei sto blog mou...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θέλω να συμπληρώσω για τα τζάμια που σπάζαμε με την μπάλα και μας κυνηγούσανε, για τα νεράτζια, για χίλια δυο. Θα με κάνεις να ανεβάσω σχετικό ποστ. Για σπίτια που κόβανε στη μέση δρόμους. Για το τί σήμαινε και σημαίνει για μας η γειτονιά. Μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το "μπράβο" στον ανώνυμο συγγρεφέα που μας ταρακούνησε καλοκαιριάτικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. για όλο το κείμενο και για αυτά που γράφει η exiled, σας ευχαριστώ που μας τα ξαναθυμίσατε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Είναι πραγματικά εξαιρετικό...
    Αλλά και πάλι, γιατί 1983 κι όχι...πχ '86? Να'μαι κι εγώ μέσα που τα έζησα τα περισσότερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το σημαντικότερο ίσως είναι η ομαδικότητα, η αλάνα, ο κοινός δρόμος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κάποιοι ψάχνουν να βρουν ποιος έχει γράψει το παραπάνω κείμενο και μάλιστα ψάχνουν και μέσω e-mail. Οσα χρόνια είμαι στο internet δεν έχω ματαδεί κείμενο που να είχε τέτοια ανταπόκριση ώστε να αναζητείται ο συγγραφέας.
    Δημοσιεύω μια από τις επιστολές που κυκλοφορούν από pc σε pc:

    Kalimera, Alexandros to onoma mou!

    Sygxorese tin eufthitita mou, den gnorizomaste, alla pira to email "gia aftous pou gennithikan meta to 1983" meso diaforon forward kai mou kentrises to endiaferon!!

    An eisai o syntaktis aftou tou keimenou, thelo apla na se sygxaro, dioti eida grammena polla apo ta pragmata pou skeftomai kai ego syxna, ontas gennimenos to 1977 kai parakoulothontas pos megalonoun tora ta paidia.

    Tis proalles se mia syzitisi apantisa se mia gnosti, pou exei 7xrono paidi "pou den paizei pote kato epeidi pote den xereis ti ginetai", pos an krino apo tetoies ysterikes symberifores o kosmos tora pia prepei na einai gematos biastes, paiderastes, emborous paidion, akros biaia alla paidakia, gematos epikyndina simeia traumatismou paidion opos goneis sto spiti, katastrofika paixnidia opos LEGO i Playmobil (an paizei kaneis pia me afta...) ktl, ktl.

    MIa kali paratirisi gia tin exigisi aftis tis exelixis einai oti oi anthropoi pia den kanoun polla paidia. Isa-isa oi perissoteroi dyskoleuontai na kanoun akoma kai ena kai etsi to "eukairiako kostos" anebainei katakoryfa otan einai ligotera ta paidia. Xaraktiristiki mou exei meinei i kynikotita mias manas 8 paidion sto Perou pou eida se ena dokymanter gia tin ftoxeia, i opoia otan tin rotisan giati ekane tosa paidia eipe "gia na exei alla na synexisoun na zitianeuoun an xathei ena....

    Etsi katanoeitai kai i ysteria ton goneon na megalosoun idiofyies sta mathimatika, ximeia, mathainontas 5 glosses, 3 glosses programmatismou PC, parallila me balleto, kolymbisi, karate kai kithara....

    Enas akoma epiprosthetos logo borei na einai oti zoume pia se enan kosmo, pou bombardizetai apo tromolagna MME, ta opoia siga-siga alla stathera dimiourgoun anthropous pou fobountai tin skia tous. Xaraktiristiko edo einai ta dokymanter tou MIchael Moore gia ta MME tis USA . Kai an kapoios to amfisbitei afto ton prokalo na parakolouthisei 3 meres synexomenes tipota allo apo deltia eidiseon tis ellinikis tileorasis (exairontas to STAR Channel... :).

    Ouf, 3 grammes ithela na grapso kai mou vgikan 5 selides... apla afto to email itan to proto pragma pou anoixa to proi sto grafeio kai itan mia poly euxaristi allagi sta xazomail pou pairnoume synithos...

    Alex :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Το συγκεκριμένο "εκπληκτικό" κείμενο το πρωτοδιάβασα σε mail εδώ και τέσσερα χρόνια. Το είχα ξεχάσει και μου έφερε μια γλυκιά μελαγχολία.
    Είμαι της σειράς του 60 (χα!) και όλα όσα αναφέρονται τα έχω ζήσει μέχρι το μεδούλι.
    Αποφάσισα να αποκτήσω παιδιά σε μικρή ηλικία. Για την ακρίβεια στα 25. Όπως και ο πατέρας μου εμένα. Τώρα που τα παιδιά είναι σε ηλικία Γυμνασίου και Λυκείου χαίρομαι πραγματικά για αυτή μου την απόφαση.
    Εάν περίμενα μερικά χρόνια μάλλον να είχα μόνο ένα παιδί και ίσως κανένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δείτε όμως και στο blog του Oldboy - η προσέγγιση είναι τελείως διαφορετική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου