Dee Dee Bridgewater


Η “τελευταία θεά της χρυσής εποχής της jazz”, η Dee Dee Bridgewater, αποτίει φόρο τιμής στα γαλλικά τραγούδια με έναν υπέροχο δίσκο και μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία. Με αφετηρία το Παρίσι, η μεγάλη τραγουδίστρια, που έχει τιμηθεί με Grammy και πολλά άλλα βραβεία για τους δίσκους αλλά και για τις εμφανίσεις της στο θέατρο, μεταφέρει την μαγεία της γαλλικής μουσικής σε όλο τον κόσμο. Την Τετάρτη, 9/11 στο FEVER και την Πέμπτη, 10/11 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει μια μυθική φωνή σε μια μουσική παράσταση, όπου η Εντίθ Πιάφ συναντά τη Ζοζεφίν Μπέικερ και τον Ζακ Μπρέλ.

H τραγουδίστρια που συνεργάστηκε με τους ογκόλιθους της jazz (Sonny Rollings, Dizzy Gillespie, Dexter Gordon) και η οποία αποτελεί ένα ακόμα πετράδι στο κολιέ που αποτελούν λίθοι όπως η Μπίλυ Χολιντέι, Σάρα Βον, Έλα Φιτζέραλντ και Σίρλευ Χόρν, θεωρείται σήμερα η σημαντικότερη εν ενεργεία jazz φωνή (μαζί με την Κασσάνδρα Γουίλσον). Η Bridgewater, όπως χαρακτηριστικά γράφει το βρετανικό περιοδικό “Jazzwise”, στα 55 της διαθέτει ένα θελκτικό κορμί, ενώ στις συναυλίες της εκπέμπει έναν άγριο, πηγαίο ερωτισμό. Από την άλλη, διαθέτει αυτή τη χαρακτηριστική ψυχωμένη φωνή η οποία μπορεί να εκταθεί από το πιο αισθησιακό βραχνό ψιθύρισμα στην πιο ψηλή νότα, ειδικά όταν αυτοσχεδιάζει.
Σε μια από τις προηγούμενες εμφανίσεις της στην Ελλάδα μια από τις διθυραμβικές κριτικές ανέφερε: «ποιος θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος από τη «διονυσιακή» ερμηνεία που έκανε η μαύρη κυρία της σκηνής (…) Μια σέξι παράσταση που έβαλε σε δοκιμασία όλο τον ανδρικό πληθυσμό και άφησε μια αίσθηση κάθαρσης».

Έχει τραγουδήσει τόσα πολλά και διαφορετικά είδη στην καριέρα της, από Χόρας Σίλβερ ως Κούρτ Βάιλ και από μιούζικάλ ως γαλλικά chanson, που πλέον θεωρείται ως μια από τις τραγουδίστριες που με την φωνή και την πείρα τους μπορούν αναπτυχθούν με άνεση σε όποιο πεδίο επιθυμούν.

Στις 14 Φεβρουαρίου του 2005 η Dee Dee Bridgewater κυκλοφόρησε το “J’ai Deux amours” έναν δίσκο φόρο τιμής στην γαλλική μουσική. Το concept ενός δίσκου με γαλλικά κομμάτια, υπήρχε στο μυαλό της από τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Η αφορμή ήρθε όταν το Kennedy Center της ζήτησε να παρουσιάσει, με αφορμή την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου - τον Φεβρουάριο του 2004, μια συναυλία με γαλλικά τραγούδια, στo πλαίσιο ενός αφιερώματος στον γαλλικό πολιτισμό. Μετά την συγκλονιστική επιτυχία της συναυλίας αυτής, η Bridgewater μπήκε στο στούντιο για να ηχογραφήσει το υλικό αυτό. Στον δίσκο αυτό περιέχονται μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά τραγούδια της γαλλικής μουσικής όπως τα “Ne me quittes pas”, “La vie en rose”, J’ai deux amours”, “La mer (beyond the sea)”, “Mon homme (my man)”, “Les feuilles mortes”, κ.α. Η ίδια θεωρεί ότι με το δίσκο αυτό εκφράζει την εκτίμηση της στην χώρα που την ανέδειξε και όπου ζει τα τελευταία 20 χρόνια, με τον τρόπο που ξέρει καλύτερα. Τραγουδώντας.

Οι jazz ενορχηστρώσεις με ακορντεόν, κιθάρες και κρουστά, η εξαιρετικών δυνατοτήτων φωνή της αλλά και o ερωτισμός που εκπέμπει πάνω στην σκηνή, έχουν κάνει τα media, παγκοσμίως, να γράφουν διθυράμβους για την περιοδεία αυτή που ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο και θα τελειώσει τον Μάιο του 2006.

Λίγοι καλλιτέχνες έχουν εμβαθύνει τόσο στην τέχνη τους χρησιμοποιώντας με τέτοιο τρόπο τα εκφραστικά τους μέσα. Ακόμα λιγότεροι έχουν τιμηθεί με τόσα βραβεία: “TONY”, “Laurence Olivier”, Grammy κ.α..
Η Dee Dee Bridgewater κατέκτησε τις καρδιές του κοινού παγκοσμίως με το κομμάτι ορόσημο “if you believe”, για την ερμηνεία του οποίου οι κριτικοί έγραψαν ότι η τραγουδίστρια προσωποποίησε το αίσθημα μιας γενιάς και κατάφερε να δώσει ελπίδα.
Σαν ένας αστραφτερός πρεσβευτής της Jazz, η Dee Dee «βαφτίστηκε» στη μουσική αυτή πριν καν περπατήσει. Η μητέρα της έπαιζε στο σπίτι τους δίσκους της Ella Fitzgerald, της τραγουδίστριας που αποτέλεσε τη μεγαλύτερη έμπνευση και επιρροή στην καριέρα της. Ο πατέρας της ήταν τρομπετίστας και δίδαξε μουσική σε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της jazz όπως οι Booker Little, Charles Lloyd και George Coleman.
Η πρώτη της επαγγελματική επαφή με την μουσική ήταν το 1969, όταν με την Big Band του Πανεπιστημίου του Illinois έκανε μεγάλη περιοδεία στην τότε Σοβιετική Ένωση. Ένα χρόνο αργότερα ακολούθησε τον σύζυγο της, Cecil Bridgewater, στην Νέα Υόρκη. Εκεί η Bridgewater τo 1970 ξεκίνησε ως η βασική τραγουδίστρια στη μπάντα των Thad Jones και Mel Lewis μια από τις κορυφαίες jazz ορχήστρες της εποχής εκείνης. Στα χρόνια που έμεινε στην Νέα Υόρκη οι συνεργασίες της σε δίσκους και συναυλίες ήταν με ονόματα – θρύλους της jazz όπως Sonny Rollings, Dizzy Gillespie, Dexter Gordon, Max Roach και Ronald Kirk.
Το 1974 άδραξε την ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει στο Broadway. Η φωνή της, η σκηνική της παρουσία και το ταλέντο της τής χάρισαν τεράστια επιτυχία, και η αναγνώριση ήρθε με το βραβείο Tony το οποίο κέρδισε για τον ρόλο της Glinda στο μιούζικαλ The Wiz. Το βραβείο αυτό ήταν η αφετηρία μιας σειράς βραβεύσεων και η αρχή της παγκόσμιας καριέρας της. Στο Λονδίνο κέρδισε το βραβείο “Lawrence Olivier” για το μιούζικαλ Lady Day στο οποίο υποδύθηκε με τεράστια επιτυχία την Billie Holiday. H πορεία της στο μουσικό θέατρο είναι σημαντική. Υποδύθηκε ρόλους με μεγάλες απαιτήσεις τόσο στο υποκριτικά μέρος όσο φωνητικά σε έργα όπως το Sophisticated ladies, Cosmopolitan Greetings, Black Ballad, Carmen Jazz κ.α. Στο κλασικό μιούζικαλ Cabaret ήταν η πρώτη μαύρη ηθοποιός που έπαιξε τον ρόλο της Sally Bowles.
Τον Οκτώβριο του 1999 τιμήθηκε με τον τίτλο του Πρεσβευτή για την Οργάνωση Υγείας και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών, λόγω της δράσης της στον αγώνα για την καταπολέμηση της πείνας παγκοσμίως. Η κοινωνική της δράση υπήρξε έντονη τις τελευταίες δεκαετίες.

DISCOGRAPHY
“J’AI DEUX AMOURS” Universal Jazz/Verve 2005
"THIS IS NEW" Universal Jazz/Verve 2002
"Live at Yoshi's" Universal/Verve 2000
"Dear Ella" Polygram Jazz/Verve 1997
"Prelude to a Kiss: The Duke Ellington Album" Philips Classics 1996
"Dee Dee Bridgewater Compilation Album" MCA/BMG 1995
"Love and Peace (A Tribute to Horace Silver)" Polygram Jazz/Verve 1995
"Keeping Tradition" Polygram Jazz/Verve 1993
"In Montreux" Polygram Jazz 1991
"Victim of Love" feat. Ray Charles Polydor 1990
"Live in Paris" MCA/Impulse 1987
"Dee Dee Bridgewater" Elektra 1980
"Bad for Me" Elektra 1979
"Just Family" Elektra 1978
"Dee Dee Bridgewater" Atlantic 1976
"Afro Blue" Trio Records 1974
AWARDS
INDIVIDUAL VOCAL AWARDS

- "Best Jazz Singer of the Year" - RAI (1988 - Italy)
- "Top 5 Female Jazz Vocalist" - Downbeat Reader's Poll (1986 - USA)
- "Top 5 Female Vocalist" - Billboard Magazine (Late 1970's - USA)
- "Vocalist of the Year" - Downbeat Magazine (Late 1970's - USA)
ALBUM AWARDS
"Dear Ella" - Produced by Dee Dee Bridgewater
- GRAMMY® Award for "Best Jazz Vocal Album (1998 - USA)
- GRAMMY® Award for "Best Arrangement for Vocal" Cottontail - Slide
Hampton - Arranger (1998 - USA)
- Victoires de la Musique for "Best Jazz Vocal Album" (1998 - France)
"Love and Peace" (A Tribute to Horace Silver) - Produced by Dee Dee Bridgewater
- "Best Jazz Vocal Album" - Gavin Report (1995 - USA)
- "Best Jazz Vocal Album" - Swing Journal (1995 - Japan)
- Billie Holiday Award for "Best Jazz Vocal" - Jazz Academy Awards (1995 -
France)
- Choc de L'Année - Jazzman Magazine (1995 - France)
- Nomination: GRAMMY® Award Nomination for "Best Jazz Vocal" (1996 -
USA)
"Keeping Tradition" - Produced by Dee Dee Bridgewater
- Django D'Or (1994 - France)

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου