Το τέλος του Κρόνεμπεργκ;


Δεν πέρασα καλά! Καθόλου καλά!

Είχα καιρό να νιώσω ότι θέλω να φύγω σαν αεροπλάνο πάνω από τα καθίσματα και να βγω από την αίθουσα. Παρά το καλό πρώτο 5λεπτο, μέχρι τα μισά της η ταινία που δημιούργησε μια φούντωση, μια φλόγα, μια δυσφορία, ένα αίσθημα ασφυξίας, ιδρωμένα και παγωμένα χέρια, καμένη μούρη. Κάτι κακό συνέβαινε με αυτή την ταινία ή, πιο σωστά, με τη σχέση μου με την ταινία. Κάτι που ήθελα να τελειώσει άμεσα διότι όταν είσαι και μια ηλικίας δεν έχεις ούτε τις άπειρες αντοχές ούτε και χρόνο για χάσιμο. Η ένταση των ψυχοσωματικών μου αντιδράσεων άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα από μόνη της. Γι αυτό και κάθισα μέχρι τη μέση με το ζόρι και κατάφερα να ανεχτώ και το υπόλοιπο μισό. Εχει πλάκα να αισθάνεσαι «δεμένος» σε μια καρέκλα και να σε βασανίζει ο δημιουργός. Σαδομαζοχιστικό αλλά ενδιαφέρον. Ειδικά αν πρόκειται για τον Κρόνεμπεργκ («Γυμνό γεύμα», «Crash» και «Spider»).

Η ταινία δεν ήταν μια μαλακία και μισή!

Ηταν μια σειρά από μαλακιές μέσα σε ένα μαλακισμένο πλαίσιο αλλά με πολύ καλές στιγμές.

Οι καλές στιγμές ήσαν:

Η σκηνή της αρχής (εντελώς «Τζαρμική»)

Δύο υπερόχα γαμήσια του ζευγαριού των κεντρικών ηρώων!

Η πολύ όμορφη –αν και με μικρό στήθος- πρωταγωνίστρια! (Μαρία Μπέλο)

Ο γερο-σερίφης

Ο γιος της οικογένειας

Το ξύλο που ρίχνει ο γιος της οικογένειας

Οι φόνοι από τα μισά και μετά

Ο Χάρτ

Η σκηνή του τέλους

Το ότι βγήκα και πάλι στον καθαρό αέρα ζωντανός

Οι κακές στιγμές ήσαν όλες οι υπόλοιπες. Mε χειρότερες:

Τον πρωταγωνιστή Βίγκο Μόρτενσεν

Το σενάριο

Τους διάλογους

Τους πρώτους φόνους

Την αμερικάνικη επαρχία

Την κόρη της οικογένειας

Τον Χάρτ

Την προτελευταία σκηνή

Το ότι δεν πήγα να δω μια άλλη ταινία στο «καπάκι» για να μου φτιάξει τη διάθεση.

Ηθικόν Δίδαγμα:

Αμα πας να μιμηθείς τον Ταραντίνο γίνεσαι γελοίος (ακόμα κι αν είσαι ο Κρόνεμπεργκ)

Σκέψεις:

  1. Το ίδιο σενάριο θα μπορούσε να είναι ένα υπέροχο Ξι-μούβι με τον Κλοντ Βαντάμ!
  2. Όταν είσαι πρώην δολοφόνος μην πας να το παίξεις οικογενειάρχης και ήρωας!
  3. Όταν κάποιος δεν έχει πια τι να πει κάνει ΚΝίτικα σπλάτερ για να χτυπήσει –υποτίθεται- το Αμερικάνικο Όνειρο που τελικά διασώζεται και αποκαθίσταται στην εντέλεια.
  4. Ασε μας αγόρι μου που έγινες και πρωταγωνιστής χωρίς να μπορείς να γίνεις ηθοποιός!
  5. Αυτή την πρωταγωνίστρια θέλω να την ξαναδώ. Εστω και στην οθόνη!
  6. Ο γιος θα κάνει καριέρα! Μεγάλη!
  7. Η μικρή κόρη θα κάνει πλαστικές! Πολλές!
  8. Ο Κρόνεμπεργκ δεν θα γίνει ποτέ Κιούμπρικ
  9. Το Steak House μπορεί να σε σώσει μετά από μια κακή ταινία!
  10. Δεν θα καθόμουν να ασχοληθώ αν το όλο πράγμα δεν είχε ενδιαφέρον, έστω και ως δικό μου ψυχοσωματικό μαρτύριο. Για να σε κάνει κάποιος ΤΟΣΟ χάλια σημαίνει ότι το «το ‘χει» ακόμα!
  11. ΚΑΜΙΑ σχέση με Μπρετ Ιστον Ελις

* History of Violence. ΗΠΑ, 2005. Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Σενάριο: Τζος Ολσον, από κόμικς των Τζον Γουάγκνερ και Βινς Λοκ. Ηθοποιοί: Βίγκο Μόρτενσεν, Μαρία Μπέλο, Γουίλιαμ Χαρτ, Εντ Χάρις. 96 λεπτά.

Σχόλια