Η «Vivodi!», τα παιδιά και το παιχνίδι

Από την εποποιία της Eurovision κρατώ μόνο το διάλογο με το γιο μου:

«Αυτή την ξέρω!»
«Πως την λένε;»
«Vivodi!»

Πως ένα «πολιτιστικό» προϊόν του «εθνικού» μάρκετιγκ υπονομεύεται από το μάρκετινγκ ενός προϊόντος. Ευτυχώς τα παιδιά δεν ξέρουν να τα ξεχωρίζουν αυτά!
Σιγά μην τον διορθώσω!
Σιγά μην την λένε Παπαρίζου!

(Επίσης ενδιαφέρον έχει ο εξευτελισμός των διαφημίσεων ως παιχνίδι με τους πιτσιρικάδες που αποδεικνύονται πιο ευφάνταστοι από τον πιο ευφάνταστο πολέμιό τους. Όχι ότι θα γλυτώσουν το δηλητήριο, τουλάχιστον όμως αποκτούν αντισώματα!)

Γιατί η διαφήμιση είναι επιβλαβής για τα παιδιά:
Υποδεικνύει λανθασμένες αξίες: δίνει έμφαση, σε τρόπους ζωής, που βασίζονται, στη στιγμιαία ευχαρίστηση και διαβρώνει την αληθινή αξία της προσπάθειας, της πειθαρχίας, του ενδιαφέροντος και της υπευθυνότητας.
Ενθαρρύνει τον παράλογο τρόπο σκέψης: όταν βλέπουμε, καθημερινά, το παράλογο, απορρίπτουμε την ορθολογική, κριτική σκέψη.
Προτρέπει στην επιπολαιότητα: ενθαρρύνει τις εγωιστικές τάσεις, ενδυναμώνοντας την επιθυμία, για απόκτηση περισσότερων πραγμάτων.
Παρουσιάζει μια εσφαλμένη εικόνα των προσωπικών σχέσεων: Η εκμετάλλευση τόσο του γυναικείου όσο και του αντρικού σώματος, στις διαφημίσεις, συμβάλλει, στην αυξανόμενη αποτυχία των προσωπικών σχέσεων.
Δείχνοντας π.χ. ότι η αγάπη εξαρτάται από κάποιο προϊόν (αποσμητικό, σαπούνι, οδοντόκρεμα κ.λπ.) οδηγεί, στην παραπληροφόρηση και στην επικίνδυνη απλοποίηση των σύνθετων διαπροσωπικών σχέσεων.
Τι μπορούμε να κάνουμε, ως γονείς:
Να εξηγήσουμε, στα παιδιά, τις χρησιμοποιούμενες διαφημιστικές μεθόδους: Να δείξουμε την επίδραση της μουσικής υπόκρουσης, κλείνοντας, τελείως, τον ήχο, στην τηλεόραση. Να δείξουμε πως ο ειδικός φωτισμός και τα κοντινά πλάνα υπερβάλλουν το μέγεθος, και την εμφάνιση του προϊόντος. Γι' αυτό, μερικά παιχνίδια δεν είναι τόσο λαμπερά ή τόσο μεγάλα όσο τα βλέπουμε, στη διαφήμιση.
Να εξηγήσουμε, την ψυχολογία του μάρκετινγκ και τι επιδιώκει ο διαφημιστής, με το μήνυμά του: Γιατί ένας όμορφος νέος, που οδηγεί σπορ αυτοκίνητο φορά τζην παντελόνι συγκεκριμένης ακριβής μάρκας; Γιατί ένα όμορφο κορίτσι, που φορά μπικίνι, διαφημίζει ένα πανάκριβο αυτοκίνητο;
Να εξηγήσουμε πως πρέπει να αντιλαμβάνεται ο καθένας μας τη φυσική έλξη, τη διασκέδαση, τη φιλία, και ότι οι διαφημιστές χρησιμοποιούν τις επιθυμίες αυτές, για να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Να διευκρινίσουμε ότι αυτές οι επιθυμίες είναι φυσιολογικές, αλλά η εντύπωση, που προσπαθούν να μας δημιουργήσουν οι διαφημιστές, ότι αγοράζοντας κάποιο προϊόν ικανοποιούμε αυτές τις επιθυμίες, είναι, εντελώς, λανθασμένη.
Να δείξουμε στα παιδιά την αληθινή σημασία των λέξεων: Τα παιδιά έχουν την τάση να πιστεύουν ό,τι βλέπουν: Μια μάρκα προϊόντος είναι η "καλύτερη", η "γλυκύτερη", η "ταχύτερη"... Θα πρέπει να δώσουμε να καταλάβουν τις πραγματικές διαστάσεις των λέξεων, χωρίς υπερβολές.
Να μην παρασυρόμαστε, από την επιμονή των παιδιών να τους αγοράσουμε αυτό ή εκείνο το προϊόν, το οποίο, κατά τη γνώμη μας, δε θα ωφελήσει, πραγματικά, τις ανάγκες τους.
Το ζήτημα "παιδιά και διαφήμιση" πρέπει να αντιμετωπιστεί, ως ένα ζήτημα ηθικής. Τα παιδιά δεν αποτελούν ένα ώριμο τμήμα της αγοράς. Είναι οι πιο άπειροι, από όλους τους Καταναλωτές, διαθέτουν ελάχιστα, ζητούν περισσότερα. Είναι οι πιο κατάλληλοι, για να επηρεασθούν. Άρα, τα παιδιά θα πρέπει να αναγνωρισθούν, ως ειδική κατηγορία ανθρώπων με δικαιώματα, και όχι ως μικροί ενήλικοι.
Για τους λόγους αυτούς, η Ελληνική Νομοθεσία απαγορεύει τη μετάδοση διαφημίσεων, που απευθύνονται, σε παιδιά, από 7:00 μέχρι 22:00, ώστε να προστατευθούν τα παιδιά.
Το ΚΕ.Π.ΚΑ. καλεί τους Καταναλωτές να καταγγέλλουν, στο γνωστό τηλέφωνο 2310233333, περιπτώσεις παραβίασης της παραπάνω νομοθεσίας καθώς και περιπτώσεις παιδικών διαφημίσεων, οι οποίες "ξεφεύγουν" από τα όρια ή θίγουν αξίες της κοινωνίας.


Σχόλια

  1. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα αγαπητέ Ναυτίλε χαίρομαι να σε διαβάζω! Δύο πράγματα:
    1. Έχει κυκλοφορήσει σχετικό ανεκδοτάκι για το θέμα του σπόνσορα της Παπαρίζου:
    "- Τί είπε η Έλενα όταν παρέλαβε το βραβείο;
    - Veni, Vidi, Vivodi."

    2. Σχετικά με τις διαφημίσεις και τα παιδιά. Πριν κάποια χρόνια θεσπίστηκε ο περιβόητος νόμος για τις διαφημίσεις παιχνιδιών που επιβάλλει στα κανάλια να τις προβάλουν μετά τις 10 το βράδι. Μέχρι εδώ καλά.
    Μεγάλη εβδομάδα 2005. Star Channel. 10 η ώρα ξεκινά η προβολή του Harry Potter. Φαντάσου πόσα παιδάκια τη βλέπουν. 10 και πέντε ξεκινά σφυροκόπημα διαφημίσεων για παιχνίδια και λαμπάδες. Τι θα έπρεπε να κάνει το ΕΣΡ στον διευθυντή ψυχ. προγράμματος του Star; (Να του κόψει τον ****). Τι του έκανε; (Surprise-surprise: τίποτα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Εξήντα τέσσερις χιλιάδες επαναλήψεις κάνουν την αλήθεια", Aldous Haxley

    Το ίδιο συνέβη τόσο με το τραγούδι της Παπαρίζου, όσο και όλες τις διαφημίσεις. Ένας σχετικά μορφωμένος ενήλικας μπορεί να διακρίνει κάποια πράγματα πίσω από τα αστραφτερά χαμόγελα. Όχι όμως και το παιδί.

    Προς την κατεύθυνση αυτή προωθείται σε Η.Π.Α. και κάποιες ευρωπαϊκές χώρες η Αγωγή στα ΜΜΕ.

    Στην Ελλάδα, δυστυχώς, το αναλυτικό πρόγραμμα δεν προβλέπει τέτοιες καινοτόμες δράσεις. Ωστόσο μερικοί 'εφ-ευρετικοί' εκπαιδευτικοί το παλεύουμε. Από μέσα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ... παιδιά, ακούστε να δείτε - για το θέμα διαφήμιση και παιδιά εγώ ένα έχω να πω... αν χρειάζεται να θεσμοθετήσουμε την προστασία των παιδιών μας από τους διαφημιστές... κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Είναι δουλειά του γονέα να οχυρώσει τα παιδιά απέναντι στο πράγματα που ο ίδιος θέλει... εγώ για παράδειγμα θα ήθελα το παιδί μου να βλέπει διαφημίσεις για να μπορώ να του εξηγήσω πράγματα που αφορούν την διαδικασία του marketing αλλά και την κοινωνία γενικότερα.
    Τέλος μου φαίνεται πάρα πολύ υποκριτικό να κοπτόμεθα για την κακή επίδραση της διαφήμισης όταν την ίδια στιγμή εκθέτουμε τα παιδιά σε πράγματα που απειλούν και την υγεία τους την σωματική (βλέπε κινητά, γιαούρτια... γάλατα... fast food και δεν συμμαζεύεται)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω με τον laughing sheep.

    Και μια που είμαστε στο θέμα της προστασίας των παιδιών, ας ρίξω και εγώ μια ιδέα για το καλό των παιδιών: να θεσπιστεί νόμος που να απαγορεύει στα παιδιά να διαβάζουν διάφορες φυλλάδες που αυτοαποκαλούνται εφημερίδες. Οι διαφημίσεις μπροστά σε αυτές τις "εφημερίδες" ωχριούν!

    Τώρα που το σκέφτομαι, γιατί να μην απαγορευτούν και για τους μεγάλους; Επίσης, γιατί να μην γίνει ένας νόμος που να απαγορεύει τα junk food; Επιπλέον,... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Απορία!
    Μίλησε κανείς για νόμους κατά της διαφήμισης. Διαβάζω, ξαναδιαβάζω όσα έγραψα και όσα σχολίασαν και δεν βρήκα λέξη (πέραν του υπάρχοντος νόμου που ΔΕΝ εφαρμόζεται)
    Μερικές φορές δεν ξέρω, ειλικρινά, εάν τα σχόλια γράφονται χωρίς να διαβαστούν τα ποστ!
    Μη χειρότερα δηλαδή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και κάτι που θέλω να γράψω εδώ και καιρό: τα bloggs δεν είναι forums και chat rooms οπου όλοι είναι υποχρεωμένοι να απαντούν το μακρύ τους και το κοντό τους.
    Ημερολόγια είναι τα δύστυχα!
    Νομίζω οτι μόνο στην Ελλάδα τα αισθανόμαστε ως καφενεία φιλάθλων. Η πλάκα δε είναι οτι κάποιοι μπαίνουν και σχολιάζουν ακόμη και σε μπλογκ που τα απεχθάνονται σαν τα άντερά τους. Οπως π.χ. το δικό μου!
    Ξανά μη χειρότερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "σχολιάζουν ακόμη και σε μπλογκ που τα απεχθάνονται σαν τα άντερά τους. Οπως π.χ. το δικό μου!"

    Τα συναισθήματα δεν είναι αμοιβαία, το ότι πιθανόν απεχθάνεσαι το blog μας σαν τα άντερα σου, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το ίδιο αισθανόμαστε και εμείς για το δικό σου :)

    Απλά αυτό που είπε ο bizwritter είναι ότι τα παιδιά έχουν γονείς για να τα προστατεύσουν όπως αυτοί νομίζουν καλύτερα.

    Συνήθως αυτού του είδους οι απαγορεύσεις χρησιμοποιούν την δικαιολογία "για την προστασία των παιδιών" για να προωθήσουν την agenda και τα πιστεύω των μεγάλων. Σκοπός των συντηρητικών πχ δεν είναι να προστατεύσουν τα παιδιά από τα gay πρότυπα αλλά η εξαφάνιση αυτών των ανθρώπων. Δεν πρέπει να υπάρχουν καν αυτοί οι άνθρωποι, απλά επειδή δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν εντελώς αυτήν τους την επιθυμία, τους αρκεί η μερική λογοκρισία.

    Το ίδιο πιστεύω μάλλον ότι και εσύ θέλεις. Δεν είναι μονάχα ότι δεν θέλεις τα παιδιά να βλέπουν διαφημίσεις, αν ήταν στο χέρι σου κανείς δεν θα έβλεπε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Απορία!
    Ποιός μίλησε για απαγορεύσεις;
    Τι γράφω στο Post μου; Οτι απαγόρευσα στα παιδιά μου να βλέπουν διαφημίσεις;
    Τι ακριβώς σχολιάζετε αν δεν διαβάζετε αυτό που είναι αφορμή για να σχολιάσετε;
    Τι είδους παράκρουση είναι αυτή;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. naftilos, ρωτάς αν μίλησε κανείς κατά της διαφήμησης αλλά το λες και ο ίδιος: αναφέρεις έναν νόμο που δεν εφαρμόζεται, εξηγείς γιατί είναι καλό να υπάρχει και στο τέλος μας δίνεις πληροφορίες πως θα καταφέρουμε να εφαρμόζεται. Αυτό είναι ξεκάθαρα μια προτροπή προς τον περιορισμό και την απαγόρευση της διαφήμησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου