Troll Stories #0002




Τι στην ευχή είναι το Troll;

ουσ. συρτή (ως μέθοδος και ως μέσο ψαρέματος) # μυθολ. δαιμόνιο, ξωτικό, (χαζός) καλικάντζαρος (της Νορβηγίας)

Η λέξη είναι μάλλον ηχητικής προέλευσης και μάλιστα κάποιοι λένε ότι είναι και ελληνικής ρίζας εκ της τροχαλίας και του ήχου που παράγεται από την περιστροφή της, όταν δηλαδή αυτή «ρολάρει» ή «τρολάρει».
Το troll –συνήθως «αρσενικό» και πολύ σπάνια θηλυκό- ζει για να σπάει τα νεύρα των γύρω του, συνήθως σε μια On-line κοινότητα, ένα ηλεκτρονικό forum ή ανοιχτό chat-room ή, εσχάτως, στη Blogόσφαιρα.



Τα trolls δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αντίθετα είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η Επικοινωνία.
Στη σημερινή, σχεδόν, μορφή τους εμφανίσθηκαν, αρχικά, στην π.Ι. (προ Internet) εποχή στο ραδιόφωνο –ενίοτε και στην τηλεόραση- όπου και τα συναντάς ακόμη όταν διάφοροι εκπομπάρχες ανοίγουν τα μικρόφωνα για τους ακροατές.
(«Θύμα» τρολαρίσματος πέφτει συχνά-πυκνά ο γνωστός τηλε-πολιτικός κ. Βασίλης Λεβέντης αλλά και ο Γεωργίου του «Καφενείου των Φιλάθλων» ο οποίος γίνεται έξω φρενών όταν του την πέφτουν τηλεφωνικά)
Στην κατηγορία των Troll ανήκουν, εδώ και πολλές δεκαετίες, οι προέφηβοι που τηλεφωνούν σε αγνώστους. Ιστορικό και πλατιά διαδεδομένο ήταν το περίφημο τρολάρισμα:
«Ναι παρακαλώ, την Παρθένα μου δίνετε;»
«Δεν υπάρχει εδώ καμιά Παρθένα!»
«Α! Ολες γαμημένες είσαστε εκεί;»
…που άφησε «ξερές» πολλές ανυποψίαστες νοικοκυρές και γιαγιάδες των δεκαετιών 70 και 80.
Το troll λοιπόν αρέσκεται να πετάγεται σαν την πορδή και να βρίζει, να προσβάλει, να προκαλεί, να λέει αρλούμπες, να προβοκάρει, να ξεχέζει τους άλλους χρήστες με σκοπό να τους τη «σπάσει». Αυτό είναι το παιχνίδι του.
Στο 90% των περιπτώσεων αυτού του είδους η συμπεριφορά εκδηλώνεται μόνο στο Internet και όχι στην πραγματική τους ζωή. Γι αυτό κρύβονται πάντοτε πίσω από ένα ή περισσότερα ψευδώνυμα.
Το υπόλοιπο 9% έχει την ίδια συμπεριφορά όπου κι αν βρίσκεται. (Πράγμα που αν μη τι άλλο τους κάνει πολύ πιο ενδιαφέροντες από αυτούς που θρασύδειλα κάνουν ο,τι κάνουν μόνο στο internet ή στο τηλέφωνο)
Είναι προφανές ότι το troll δεν έχει καλή επαφή με τον κόσμο γύρω του και κυρίως μέσα στο Internet. Κατά βάθος πιστεύει ότι οι «άλλοι» δεν είναι πραγματικοί άνθρωποι αλλά κάποιο προγραμματάκι που «τρέχει» στον υπολογιστή του. Γι αυτό και φθάνει σε άφθαστα επίπεδα χυδαιότητας, ρατσισμού και προσωπικών επιθέσεων.
Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει πραγματικό πόνο στους άλλους, ιδιαίτερα σε κάποιους που είναι σχετικά καινούργιοι στο δίκτυο.
Οσο περισσότερο πόνο ή αποστροφή προκαλεί τόσο πιο «πετυχημένος» νιώθει. Και σ’ αυτό μοιάζει λίγο με τον βιαστή που θέλει το θύμα του να χτυπιέται, να κλαίει και να παρακαλάει… (γι’ αυτό όμως θα μιλήσουμε παρακάτω)
Αρκετές φορές το troll λειτουργεί ως Δρ. Τζέκιλ και Μρ. Χάιντ. Από τη μια δηλαδή είναι ένας κανονικός χρήστης που μιλάει με τους άλλους φυσιολογικά και από την άλλη δημιουργεί μια δεύτερη περσόνα για να βρίσει και να προκαλέσει τους ΙΔΙΟΥΣ χρήστες με άλλο όνομα…
Πολλές φορές ξεκινάει πολύ γλυκά και μαλακά με ένα «μπορώ να μπω κι εγώ στην παρέα». Δεν θα αργήσει να εξελιχθεί σε κακό σπυρί στον κώλο! Μόλις πιάσει στασίδι θα αρχίσει την επίθεση…
Τα trolls άνθησαν στα πρώτα χρόνια του internet πιστεύοντας ότι κανείς δεν θα τους καταλάβει, πόσο μάλλον να τους εντοπίσει. Οι αρχάριοι χρήστες «τσιμπούσαν» συχνά στη «συρτή» του και γινόντουσαν εύκολα θύματα.
Στις μέρες μας, το troll είναι τις περισσότερες φορές ο ίδιος ένας αρχάριος χρήστης νομίζοντας ότι η «ανωνυμία» μπορεί να τον κρύψει με ασφάλεια. Κούνια που τον κουνούσε! Ακόμη και με τα πιο απλά, οικιακά εργαλεία μπορεί κάποιος να εντοπίσει και τι βρακί φοράει! Δεν χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις, μυαλό χρειάζεται για να «ξεσκεπάσεις» ένα Troll και να αποκαλύψεις την πραγματική του ταυτότητα!
(Πολλά troll και στην Ελλάδα έχουν πέσει «θύματα» αθεόφοβων» χάκερς που τους «έκλεισαν το σπίτι» κανονικά!)
Το Troll δεν χαμπαριάζει ούτε από κριτική ούτε από νουθεσία. Φυσικά δεν μπορείς να κάνεις διάλογο μαζί του. Δεν αισθάνεται ντροπή και είναι μάταιο να τον καλοπιάσεις. Δεν μπορείς να του δώσεις να καταλάβει ότι είναι ανεπιθύμητος ή ότι κάνει κάτι κακό (αφού κακό θέλει να κάνει!). Εχει μάλιστα την αυταπάτη πως κάνει κάτι πολύ επαναστατικό, ότι οι άλλοι είναι πρόβατα και ζώα γενικώς ενώ ο ίδιος δεν υπακούσει σε κανέναν κανόνα συμπεριφοράς ή συμβίωσης. Σιχαίνεται την ομαδικότητα και τη συλλογικότητα.
Πολλοί έχουν την αυταπάτη πως μπορούν να βρουν και να γράψουν κάτι που θα τον «ταπώσει» και θα τον συνεφέρει. Αδύνατον. Με λέξεις δεν έχει πολεμηθεί ποτέ κανένα Troll!!!
Το Troll είναι –ή νομίζει ότι είναι- ένας κλέφτης χρόνου και ενέργειας.

Ο,τι κάνει και ο,τι λέει αποσκοπεί ακριβώς σε αυτό. Δεν θέλει να «τραβήξει» απλώς την προσοχή των άλλων. Θέλει να τραβήξει ΟΛΗ την προσοχή και την ενέργειά τους. Σε αυτό μοιάζουν πάρα πολύ με τους επιδειξίες, ενώ στις πιο ακραίες μορφές τους επιδεικνύουν συμπεριφορά βιαστή. Αλλωστε οι περισσότεροι χρησιμοποιούν μια γλώσσα με έντονα τα σημάδια της σεξουαλικής πείνας (κοινώς, λούγκρας) στην πιο απλοϊκή της μορφή, με χοντράδες γυμνασιακού (και κάτω) επιπέδου.

Τις ελάχιστες φορές που ο λόγος τους δεν διανθίζεται από απείρου ανοησίας, υποτιθέμενα «καλιαρντά», είναι φανερό ότι δεν διαθέτουν ούτε άποψη ούτε ειρμό. Επι της ουσίας δυσκολεύονται να παρατάξουν πάνω από πέντε λέξεις στη σειρά. Αυτό δείχνει τρία πράγματα: πρώτον, είναι ως επι το πλείστον αγράμματοι, δεύτερον, δεν διαθέτουν χρόνο (αλλά άπειρο άγχος, καθώς γνωρίζουν ότι κάνουν κάτι «παράνομο» και, πιθανώς, εγκληματικό και βιάζονται μην τους τσακώσουν στα πράσα) και τρίτο έχουν αυτό ακριβώς το ένστικτο του βιαστή που «ανεβαίνει» μόνο με τη βιαιότητα της πράξης του και όχι φυσικά με την πραγματική ηδονή μιας συνεύρεσης.

Τα Troll λοιπόν, είναι εν δυνάμει βιαστές με την κυριολεκτική έννοια και όχι αυτή της απλής παρενόχλησης ενός χρήστη του internet.

Όπως οι πραγματικοί βιαστές αδυνατούν να ξεκινήσουν και να διατηρήσουν μια οποιαδήποτε σχέση ερωτική ή επικοινωνιακή. Γι αυτό και επιτίθενται σε όσους επικοινωνούν με πραγματικό μίσος.

Όπως οι πραγματικοί βιαστές έχουν πίσω τους ένα εκτεταμένο ιστορικό ανεκπλήρωτων σχέσεων και ερωτικών τραυμάτων, στους Troll συμβαίνει ακριβώς το ίδιο στο κομμάτι της επικοινωνίας τους με τους άλλους.

Τα Troll χρησιμοποιούν ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ φορές περιγραφές βιασμών που είτε έχουν διαπράξει είτε φαντασιώνονται ότι διαπράττουν είτε θα διαπράξουν στο μέλλον.

Τα Troll είναι δέσμιοι των εμμονών τους. Δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτές και όσο συνεχίζουν τη δράση τους τόσο πιο βαθιά μπαίνουν σε αυτές.

Γιατί μας ενοχλεί (κακώς!) η ύπαρξή του;

Μερικοί άνθρωποι –ειδικά αυτοί που έχουν συμπληρώσει αρκετά ένσημα στο Internet, δεν ενοχλούνται καθόλου από τους trolls πιστεύοντας πως είναι ένα από τα «κακά» του internet. Όπως λένε και οι Αγγλοι «δεν μπορείς να έχεις πικ-νικ χωρίς μυρμήγκια»!

Καλό είναι να τα βλέπεις έτσι τα πράγματα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα Troll δεν μπορούν να κάνουν ζημιά. Ειδικά στους νέους χρήστες που νομίζουν ότι το όλα πράγμα είναι ένα μπουρδέλο. Δεν είναι λίγες οι φορές που και μερικοί από τους «παλιούς» σταματούν να γράφουν σε ένα forum ή ένα message board επειδή εμφανίστηκε ένας καραγκιόζης. Ενώ πολύ περισσότεροι που θα ήθελαν να συμμετάσχουν και να πουν τη γνώμη τους αποθαρρύνονται για τα καλά.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι όταν πραγματικά δηλητηριάζουν το κλίμα μιας κοινότητας, δυναμιτίζοντας κάθε απόπειρα συζήτησης. Πολλές φορές αυτό περνάει υποσυνείδητα στους υπόλοιπους χρήστες που ψυχραίνουν τη στάση τους. Ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που φίλοι έχουν τσακωθεί με αφορμή έναν Troll.

Από κάποια στιγμή και πέρα, το Troll καταφέρνει να δημιουργήσει ένα παρανοϊκό περιβάλλον όπου ένα επικριτικό σχόλιο ενός νεοφερμένου μπορεί να θεωρηθεί και αυτό ως Troll Attack και να τα ακούσει χωρίς να φταίει. Το κυριότερο είναι πως χάνεται όλη ουσία της διαδικτυακής επικοινωνίας και η ανταλλαγή ιδεών.

Όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι ενοχλητικά, επί της ουσίας όμως είναι ανώδυνα. Στον κόσμο της επικοινωνίας πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τα Troll όπως έχουμε μάθει να ζούμε με τις μύγες, τα κουνούπια και τους αχινούς. Είναι άκακοι κρίκοι της επικοινωνιακής αλυσίδας.

Πως πεθαίνει ένα troll;

Ένα troll ποτέ δεν πεθαίνει!!!

Ένα troll πέφτει σε χειμερία νάρκη, βαριέται και τα παρατάει (ή ξεχνάει το password του) μετά από λίγο καιρό.

Εκείνο που πραγματικά το σκοτώνει όμως είναι η αδιαφορία και η σιγή των άλλων. Τρελαίνεται όταν δεν έχει κανένα σχόλιο στα δικά του σχόλια (ή στο blog του, αν διαθέτει).

Τότε, θα πείτε, τι τα γράφεις αυτά που γράφεις; Ας’ τους στην μιζέρια τους και στην αδιαφορία μας.

Η απάντηση είναι απλή: τα troll έχουν τεράστιο κοινωνιολογικό ενδιαφέρον και ως τέτοια είναι εκπληκτικό υλικό για μια διατριβή, ένα διδακτορικό ή ένα βιβλίο.

Ακόμη και ως παιδική ασθένεια της ελληνικής blogόσφαιρας, δεν παύει να έχει ενδιαφέρον.

Στα επόμενα επεισόδια θα ακολουθήσει λίστα με τα πιο γνωστά trolls αυτής της εποχής και ξεχωριστή ανάλυση του καθενός ξεχωριστά!

(Το καλό είναι πως υλικό υπάρχει άφθονο. Τα troll αδυνατούν να κρυφτούν και να αδιαφορήσουν, ειδικά σε κείμενα που τα αφορούν. Πράγμα που κάνει τη ζωή του συλλέκτη ιδιαίτερα εύκολη…
Ενδιαφέρον έχουν επίσης και οι αντιδράσεις κάποιων φαινομενικά άσχετων με το όλο θέμα που όπως και στο γνωστό ανέκδοτο («Μήπως εγώ Κύριε; Μήπως εγώ Κύριε;») αυτό-προδίδονται.)

Update#01: Για την ιστορία, το πρώτο, το πιο δραστήριο και το πιο κλασσικό Troll που εμφανίστηκε στην ελληνική Blogόσφαιρα είναι η (ο) joan collins που πέραν όλων των άλλων –απλοϊκών και διόλου πρωτότυπων- σφετερίζεται το όνομα ενός από τους πιο τρυφερούς, cult ανθρώπους που έχουν υπάρξει. Του Γκουζγκούνη. Παλιού γείτονα και φίλου στο Χολαργό της δεκαετίας του ’80.
(Με την ευκαιρία: ο Γκουζγκούνης είναι, καλή του ώρα, ευγενέστατος και ιδιαίτερα μορφωμένος. Εξειρετικός μάλιστα φωτογράφος. Πρόσφατα τον παρουσίασε το καλό περιοδικό Cool του σύντροφου Στέφανου Τσιτσόπουλου)

Update#02:Το πιο πρόσφατο θύμα αυτής της έρευνας είναι το τσογλάνι. Συγνώμη και δημοσίως γι' αυτό. Θα συμπεριληφθεί όμως στις "ζημιές" που κάνουν τα Troll (βλ. παραπάνω:"...το Troll καταφέρνει να δημιουργήσει ένα παρανοϊκό περιβάλλον όπου ένα επικριτικό σχόλιο ενός νεοφερμένου μπορεί να θεωρηθεί και αυτό ως Troll")






Σχόλια

  1. Στα πρώτα κρούσματα αποφάσισα να πάψω τα σχόλια. Μετά από 2 μήνες περίπου ησύχασα.

    Μόλις αυτή τη Δευτέρα χτύπησε ξανά. Αυτή τη φορά το "ξωτικό" joan collins. Το είδα πιο ελαφρά και νομίζω ότι το ξεπερνώ.

    Όντως αξίζει μελέτης το ζήτημα.

    Υ.Γ. Προσπαθώ να σου στείλω mail αλλά μάταια. Επιστρέφει πίσω. Τι συμβαίνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μιας και το "ξωτικό" πέρασε και από το δικό μου μαχαλά να σημειώσω πως δεν ήμουν τόσο ανεκτικός. Ναυτίλε, νομίζω πως και το Usenet έγινε μπουρδέλο εξαιτίας αυτής της ανοχής...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Mόλις σου έστειλα το παρακάτω email. Το επαναλαμβάνω κι εδώ γιατί δε ξέρω κατα πόσο θα το λάβεις. Συγγνώμη που σου τρώω χώρο στο μπλογκ σου. Τελευταία φορά που κάνω εδώ σχόλιο κι αυτό επειδή αναφέρθηκες σε μένα (πιστεύω λόγω λάθους).
    --------------
    Αγαπητέ Ναυτίλε,

    μόλις διάβασα το μπλογκ σου περι trolls και είδα - με τρομερή έκπληξη - ότι με αναφέρεις σαν ένα από τα πρόσφατα της μπλογκόσφαιρας. Η απορία μου είναι τι σε έκανε να αναφερθείς σε μένα. Τον κόσμο των μπλογκς τον έμαθα πρόσφατα, έχω κάνει ελάχιστα σχόλια σε πολύ συγκεκριμένα posts (όχι καν δικά σου), δεν έχω βρίσει ούτε προσβάλλει (πιστεύω) κανέναν.

    Σε ένα προηγούμενό σου post απλά έκανα μια ερώτηση (όπως είχα αναφέρει λόγω ασχετοσύνης) πάνω σε διαδικαστικά θέματα blog-etiquette που φυσικά ποτέ δεν απαντήθηκε. Δεν έκανα πνεύμα, ούτε προσπάθησα να πω "εξυπνάδα". Προσπαθώ να καταλάβω τι θεωρείται αποδεκτό ακριβώς για το λόγο μη θεωρηθώ troll. Λυπάμαι που τελικά θεωρήθηκα... Τι να πω? Νομίζω ή πολύ εύκολα κατηγοριοποιείς τους "ανώνυμους" ή πραγματικά μπήκα σε ξένα χωράφια χωρίς να το καταλάβω.

    Φιλικά

    το τσογλάνι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι πάντως μια πολύ καλή ευκαιρία, αν έχεις νεύρα να ξεσπάσεις και να μη σε κατηγορήσει και κανείς!Αν όμως είσαι έστω και λίγο ευερέθιστος τότε εύκολα σπας τον υπολογιστή σου!Εγώ πάντως καταχάρηκα με τη... "συζήτησή μας"!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θοδωρή>>> Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Πάντως το e-mail μου λειτουργεί κανονικά. Θα μιλήσουμε αύριο...

    Νίκο>>>Εδώ δεν είναι Usenet όμως. Και τεχνολογικά και μορφολογικά διαφέρουν. Ισα-ίσα είναι μια καλή αφορμή για έρευνα και μελέτη του φαινομένου. Ασε που έχει και πλάκα!

    Τσογλάνι>>>Δυστυχώς είσαι μια απο τις "παράπλευρες απώλειες" που προκαλούν τα Troll. Ισως φταίει το Nick που διάλεξες. Τώρα όμως που το καλοσκέφτομαι, μια χαρά είναι. Το οτι έδωσες πραγματικό στίγμα ζωής με κάνει να παραδεχτώ το λάθος μου. Πλήρης επανόρθωση σύντομα. Και με το δίκιο σου βέβαια αν δεν ξαναγράψεις εδώ...
    Α, κι εδώ ΔΕΝ υπάρχουν χωράφια. Και μάλιστα ξένα.
    Κι επίσης: Οχι δεν χρειάζεται να έχεις μπλογκ για να γράψεις σχόλιο.
    Και τέλος: Ούτε Blog-etiquete υπάρχει. Ισχυουν, θέλω να πιστεύω και να ελπίζω, τα της "έξω" ζωής. Καλά και κακά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μιά παρατήρηση: παρ' ότι είναι διαδεδομένη η χρήση του όρου troll για να περιγράψει τους ενοχλητικούς στο Internet (λόγω ακουστικής ομοιότητας με το trawl), νομίζω ότι η ελληνική λέξη καλικάντζαρος τους ταιριάζει καλύτερα, από άποψη "portfolio" (στη σκανδιναβική - γερμανική μυθολογία, τα αντίστοιχα πλάσματα είναι τα gremlins ή τα goblins).
    Είμαι σίγουρος ότι ο Παπαδιαμάντης πχ. θα περιέχει ακόμα πιό λεπτές διακρίσεις ανάμεσα στις διάφορες ελληνικές μυθικές ράτσες.

    ΥΓ: Nick, αυτά δεν είναι τίποτα' που να δεις τι γίνονταν στο IRC.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. συμφωνα παντως με πολλους (και την βικιπαιδεια) τρολλ δεν βγαινει απτο μυθικο τερας αλλα απο την λεξη Trolling , ψαρευω δηλαδη (με αγκιστρι νομιζω, οχι trawl ονειρε που ειναι με διχτυα). Ψαρευω για νεους που δεν ξερουν δηλαδη πως ειναι τα συστηματα και ψαρωνουν...

    Το καλυτερο τρολ ηταν ενας φιλος που το 99 εμπαινε σε ελληνικα τσατ με το ψευδωνυμο κοσοβαρ. Ετρωγε βρισιδι απτο πρωτο δευτερολεπτο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Επίσης, Trolls ήταν και κάτι μικρά κουκλάκια με μαλλί σαν παγωτό μηχανής που είχαν ένα κόσμημα στον αφαλό τους. Υποτίθεται πως όταν έτριβες τον αφαλό τους κι έκανες μια ευχή το Troll στην πραγματοποιούσε. Εγώ ευχήθηκα μια φορά να ξυπνήσω με μαλλί σαν του Jon Bon Jovi - ήταν huge τότε. Η ευχή όχι μόνο δεν έπιασε αλλά μετά από λίγο καιρό, ο ίδιος ο J.B.J. εξαφανίστηκε από τα μουσικά δρώμενα. Κρίμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου