Μια Κόκκινη Ημέρα

Όλα κόκκινα…
«Ετσι κι αλλιώς…» λέει το τραγούδι.
«…ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο!»
Κάπως έτσι ήταν χθες.
Κόκκινη και από ζωή και από θάνατο.
Το κόκκινο χρώμα της Γιορτής από τις ομάδες τις λιμανίσιες και τις σημαίες. Κι εκείνο του θανάτου του καπετάνιου.
Σε μέρες αχρωματοψίας ας εκτιμούμε τα χρώματα έτσι όπως τους πρέπει.
Ο καθείς και τα δικά του. Δεν έχει σημασία…
Σημασία έχει να συνεχίσουμε να βλέπουμε τη ζωή χρωματιστή, όπως οι ιστορίες, οι μύθοι και οι Θρύλοι που αγαπήσαμε…
Οι δικοί μας Αϊ-Βασίληδες. Τα δικά μας παραμύθια. Στα βουνά και στις θάλασσες.
Που κάπου συναντήθηκαν. Κάποτε.
Όταν, για παράδειγμα, σύσσωμη η ομάδα του προπολεμικού ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ μπήκε στην Αντίσταση κατά του Κατακτητή.
Όταν εργάτες, λαϊκοί και εφοπλιστάδες, καραβοκύρηδες της εποχής δίναν τα χέρια και βλέπαν τα ίδια όνειρα.
Κόκκινα όνειρα! Για προκοπή, για νίκες, για θάλασσες…
Ζωή γεμάτη από λάθη και ήττες και νίκες και πισωγυρίσματα και προδοσίες και ανιδιοτελείς και «αγορασμένους» αγώνες… Ζωή όμως! Όχι χάπατα! Με τα όλα της!
Λύσσα και πείνα για ζωή. Για περισσότερη ζωή!
Βαριά λάβαρα! Βαριές φανέλες!
Ενάντια σε Θεούς και Δαίμονες! (Ακόμη και συμμαχώντας με τον Θεό και με τον Δαίμονα αν ήταν ανάγκη! Αλλά και αυτό ΥΠΕΡ της Ζωής! Για να ανασαίνουμε πιο ελεύθερα!).
Οι καλύτερες μας σελίδες ήταν της πτώσης και της ήττας. Όταν κρατιόμασταν μονάχα από μια ιδέα. Όταν δεν είχαμε μήτε αρχηγούς, μήτε προστάτες. Τα πέτρινα χρόνια. Που τα αντέχαμε δαγκώνοντας τα χείλια και τα δάχτυλα…
Οι νίκες πανηγύρι. Τίποτα παραπάνω ή παρακάτω…
Να αντέχεις!
Ούτως ή άλλως η ιστορία σε ξεπερνά. Δεν θα την δεις όλη…
Να επιμένεις!
Θα φας πολλά σκατά! Θα δεις ανάξιους να διαφεντεύουν αυτά που αγάπησες!
Να συνεχίζεις! Ακόμη και αν χάνεις με 3-0! Να το γυρίζεις το χαρτί! Να την κερδίζεις την παρτίδα!
Ως το τέλος!
Εφτά φορές να πέφτεις και να σηκώνεσαι ΟΧΤΩ!!!
Με άλματα προς τον ουρανό!
Αυτή είναι η Ζωή! Και το χρώμα της: το Κόκκινο!

Δεν είναι η περηφάνια… Ξέρουμε τι είναι καθαρό και τι όχι… Παίξαμε και καθαρά και βρώμικα στην ιστορία μας… Όχι εμείς… Αυτοί που είχαν συμφέρον από εμάς…
Μας έπαιξαν και καθαρά και βρώμικα!
Μας είπαν να παραδώσουμε τα όπλα.
Είχαμε τις δικές μας Βάρκιζες… Όχι μια άλλά πολλές…
Εύπιστοι… Από αθωότητα… Εξαπατημένοι… Πολλάκις!

Δεν είναι οι κούπες που σηκώνουμε…
Ο,τι είναι να αποδείξουμε το έχουμε αποδείξει!
Δεν είναι που είμαστε πάντα πρωτοπόροι. Γιατί είμαστε και στα καλύτερα και στα χειρότερα…

Είναι που…

…Ποτέ δεν θα περπατήσουμε μόνοι!
Ποτέ! Ποτέ! Ποτέ!

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου