Το "κουσούρι" και η ζωολογία της Τηλεόραση

Η συζήτηση άνοιξε (και συνεχίζεται) στο BliaxBlog. Δοκίμασα να γράψω κι εγώ κάτι στο «Σε τι κόσμο θα φέρει το παιδί του ο BliaxBlog ;».
Στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της Κυριακής διαβάζω το «Το «κουσούρι» της τηλεόρασης» του Νίκου Κ. Φωτάκη και ξεχωρίζω:


Τη φράση του Γρηγόρη Βαλλιανάτου:
«Η τηλεόραση είναι ένα πεδίο στο οποίο επιβάλλεται στις "τρελές αδελφές" να κάνουν σόου, αποτελώντας μέρος της σπαρταριστής ζωολογίας με την οποία έχουν μεγαλώσει οι μέσοι νεοέλληνες - είναι ένας τύπος σαφέστατα διακριτός που μπορεί να απομονωθεί εύκολα. Για τους ομοφυλόφιλους τους ίδιους, το αποτέλεσμα είναι αντιαισθητικό, εκτός από προσβλητικό». Και παρακάτω: «Οι περισσότερες από αυτές τις καρικατούρες αποσκοπούν στην ψυχαγωγία της αρένας, ενός ετεροφυλόφιλου κοινού που έχει συνηθίσει σε διάφορους παλιάτσους. Υπ' αυτήν την έννοια, το αν τέτοιου είδους χαρακτήρες χρησιμοποιούνται περισσότερο στην τηλεόραση δεν μπορεί να αποδοθεί στους ομοφυλόφιλους. Να αποδοθεί σε εκείνους που έχουν τον σχεδιασμό του τσίρκου».

Ο Βαλλιανάτος έχει δίκιο. Η παρατήρησή του είναι καίρια και φωτίζει την πραγματική ουσία του θέματος. Ενός θέματος πέρα (από γούστα) και πάνω (από κοινωνικές προκαταλήψεις) κατ΄ εξοχήν ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ.

Η κυρίαρχη ιδεολογία μη έχοντας πλέον την ευκολία της πυράς, των στρατοπέδων συγκέντρωσης και των γκουλάγκ, χρησιμοποιεί τη βιομηχανία του θεάματος για να γελοιοποιήσει, μετατρέποντάς την σε γραφικό φαινόμενο, μια μειοψηφία ανθρώπων. Μέθοδος αποτελεσματικότερη και από αυτήν της γενοκτονίας. Ούτε καν νομοθετικό πλαίσιο δεν χρειάζεται. Δημιουργείς μια φιγούρα ομοφυλόφιλου με «φτερά και πούπουλα» ως ευφάνταστο γκαγκ και καθαρίζεις. Ακόμα καλύτερα, βρίσκεις κάποιους εθελοντές να παίξουν οι ίδιοι αυτό το παιχνίδι για να έχεις μετά να λες ότι «να, μόνοι τους γελοιοποιούνται, οι γελοίοι οι «πούστηδες»». (Εδώ ανοίγει ένα άλλο θέμα για όλους αυτούς που δέχονται να παίξουν αυτό το παιχνίδι το οποίο είναι σε βάρος τους. Διότι σε μια ελεύθερη κοινωνία μπορεί ο καθένας ακόμη και να αυτό-γελοιοποιείται και να αυτό-διασύρεται όχι όμως να συμπαρασύρει και να στιγματίζει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με αυτά του τα καραγκιοζιλίκια). Η τηλεόραση αναλαμβάνει να μεγεθύνει αυτό το ιδιαίτερο «στυλάκι» των «τρελών αδελφών». Ο κόσμος εισπράττει το μήνυμα: “ΟΛΟΙ οι ομοφυλόφιλοι είναι σαν τον παρατεταμένης εφηβείας, «χαρά γιομάτο» Ζαχαράτο ή τις Μις Υστερία του Fame Story”. (Η «σπαρταριστή ζωολογία» διαθέτει όλων των ειδών τα «εξωτικά πτηνά» τα οποία τα βελτιώνει ετησίως με νέες βερσιόν όπως εκείνος ο ανήκουστος που υπερασπιζόμενος το ρόλο του ως Καθηγητής της Ριαλιτο-Ακαδημίας έδινε, επι εβδομάδες, ρεσιτάλ υστερίας με αποκορύφωμα το «Λευτεριά στην Τσετσενία» για να γελοιοποιήσει –εκτός από τον εαυτό του- και ότι άλλο πρόφταινε στο χρόνο που του πρόσφερε ο Μεγάλος Αδελφός).

Δυστυχώς σε αυτή την παγίδα έχει πέσει πάρα πολύς κόσμος, χάνοντας και τα δίκια του και τα αυγά και τα πασχάλια…

Και κυρίως της συζήτησης, που θα πρέπει να γίνει επιτέλους με ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ όρους και όχι με όρους προσωπικού γούστου…


Σχόλια