Πέντε Ποιήματα μέσ' το Σκοτάδι. Εικόνα

(Σαν αύριο...)

Γυρίζει μόνος
στα χείλη του παντάνασσα σιωπή
συνέχεια των πουλιών τα μαλλιά του.
Ωχρός
με βουλιαγμένα όνειρα κι ανέγγιχτος
νερό τρεχάμενο στα ρείθρα, ωχρός
έλληνας.
Πάντα ο δρόμος μέσ' στα μάτια του
κ' η λάμψη απ' τη φωτιά
που καταλύειτη νύχτα.
Γυρίζει μόνος
στα χέρια του κλαδί από ελιά
γεμάτος πόνο χάνεται στα δειλινά
αισθάνεται
πως όλα χάθηκαν.
Mην του μιλάτε είναι άνεργος
τα χέρια στις τσέπες του
σαν δυο χειροβομβίδες.
Mην του μιλάτε δε μιλούν στους καθρέφτες.
Άνθη της λεμονιάς
λουλούδια του ανέμου
στεφάνωσέ τον Άνοιξη
τον κλώθει ο θάνατος.

Καρούζος Nίκος ("μπεκρή-μεζέ-λαπάς" Ποιητής)





Σχόλια

  1. Mην του μιλάτε είναι άνεργος
    τα χέρια στις τσέπες του
    σαν δυο χειροβομβίδες.

    Δυστυχώς -όπως λέει κι ο Χαριτόπουλος σ' ένα άρθρο του- ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά τους ποιητές. Αχ, ας τους ακούγαμε μια φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου