Τρίτη μετά το Πάσχα

Είναι εμφανές οτι δεν έχω διάθεση να γράψω τίποτα...
Απολύτως!
Τελικά ο Θάνατος και η Ανάσταση είναι πολύ προσωπικές υποθέσεις. Οταν τις εξωτερικεύεις σκουριάζουν, θολώνουν, γίνονται ποστάκια της σειράς...

Σχόλια

  1. Μα από το προσωπικό (με την καλή έννοια) δεν βγαίνει το οικουμενικό; Εξάλλου ο Θάνατος δεν είναι περισσότερο προσωπική υπόθεση από τον Έρωτα (αν μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε). Ρίξε μια προσωπική ματιά στα blog κάποιων κοριτσιών και θα βεβαιωθείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Eγω που είμαι πιό μονοκόματος σε αυτά θα έλεγα
    Θανατω θάνατον πατήσας...δηλαδή πρέπει
    να νοιώσεις τον θάνατο(έστω του να μην θέλεις να γράψεις)προτού αναστηθείς...

    Ο Τσαρούχης μιλούσε για την ταπείνωση της αμφιβολίας της πίστης και το πόσο ωφέλιμο είναι να την περνάμε όλοι...



    Για στείλε ενα mail με Διεύθυνση όπου μπορώ να σου στείλω ένα πακέττο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Πιο κοντός απ' τη λύπη του ο άνθρωπος". Ο. Ελύτης

    (έλα Ναυτίλε-γράψε)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου