Με αφορμή ένα σχόλιο...


Αγαπητέ Σάκη

ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξα οπαδός της (τάχα μου) ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ Δημοσιογραφίας. Φυσικά ΟΥΔΕΠΟΤΕ πίστεψα ή υποστήριξα ότι η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα και κολοκύθια τούμπανα. Πάντοτε έκανα ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ δημοσιογραφία και θα συνεχίσω να το κάνω.

Η αξιοπιστία δεν έχει να κάνει –ΕΥΤΥΧΩΣ!!!- με την ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ αλλά με το να προσπαθείς αυτά που λες να τα κάνεις πράξη και αυτά που κάνεις να τολμάς να τα λες. Φυσικά αυτό δεν είναι και το πιο εύκολο να το πετύχεις. Μάλλον είναι το πιο δύσκολο από όλα. Το εύκολο είναι να μιλάς μετρημένα και «αξιόπιστα». Να ζυγίζεις τα λόγια σου στη ζυγαριά της λογικής και της κοινής –μαλακισμένης- γνώμης.
Κι αν αυτά τα γουρούνια της ΦΑΓΕ ή της βιομηχανίας μελιού νομίζουν –ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ κι αυτοί- να διαφεύγουν διαρκώς από τα εγκλήματα που κάνουν: Κούνια που τους κουνούσε!
Το συγκεκριμένο POST το οποίο σχολίασες είναι ΒΑΘΥΤΑΤΑ υποκειμενικό. Οσο υποκειμενικό είναι και το να μεγαλώνεις δύο παιδιά που δεν θέλεις να τα δεις να λιώνουν όπως δεκάδες άλλα παιδιά στα νοσοκομεία με εκφυλιστικές ασθένειες. Τι αντικειμενικότητα θέλεις να έχω;
Να πω ότι δεν πειράζει που τα τάιζα καρκινογόνες ουσίες διότι μόνο αν τρώγαν 58 κιλά μέλη ημερησίως θα πάθαιναν καρκίνο; Είσαι στα καλά σου;
Μήπως περιμένεις να κάνω τη μυξόκοτα υποκρινόμενος ότι αυτά είναι υπερβολές και «ότι η αλήθεια είναι ότι…»;
Η αλήθεια, φίλε Σάκη, είναι στο «Θεαγένειο» και στον «Αγιο Σάββα». Δεν πας καμιά βόλτα τώρα που έχεις χρόνο να δεις τι σημαίνει αντικειμενικότητα και τι υποκειμενικότητα;
Εχω χιλιάδες πράγματα να πω ακόμη για το θέμα. Προς το παρόν μένω σε αυτά. Και σε κάτι τελευταίο: είναι καιρός για μαζικά αλλά και ατομικά ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ! Κολασμένα ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ.
Γιατί μόνο όταν θα δουν τα εργοστάσιά τους να κλείνουν και τα κέρδη τους να συρρικνώνονται θα καταλάβουν αυτά τα καθίκια, τι σημαίνει ζωή και τι θάνατος.
Εδώ είμαστε!

Σχόλια

  1. Ανεξάρτητα από την αφορμή για το post σου συμφωνώ απόλυτα με την άποψή σου για μαζικά μπουκοτάζ. Αλλά δε θυμάμαι και διόρθωσε με αν κάνω λάθος, ποτέ στην Ελλάδα να έγινε κάτι παρόμοιο και με αρκετή διάρκεια ώστε να έχει κάποιο αποτέλεσμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σ' αυτή τη χώρα τρώμε σερί το μπλε χαπάκι της αιώνιας λήθης, εγώ αυτό έχω καταλάβει.
    Να δείτε που το πολύ σε δυο βδομάδες πάλι τοτάλ με μελάκι θα τρώει ο λαουτζίκος απονήρευτος απο τη μαζική πλύση εγκεφάλου της δυναμικής τηλεοπτικής συγνώμης.

    Και μου'ρχεται ήδη ζάλη στη σκέψη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. lemmycaution και discolata:

    Χωρίς να θέλω να υπερτιμήσω τα blogs και τις δυνατότητές τους είναι πλέον κι αυτά ένας τρόπος να μην ξεχνάμε και να υπενθυμίζουμε και στους υπόλοιπους όσα «χάνονται» από την επικαιρότητα.
    Το internet έχει αποδείξει τις δυνατότητές του ως μέσω οργάνωσης και υπενθύμισης. Λέω και πάλι –χωρίς να θέλω να γίνομαι υπερβολικός γι αυτές του δυνατότητες- ότι αν θέλουμε μπορούμε! Δείτε με την περίπτωση Φωτίου, δείτε με τις υπογραφές για την Ορκωμοσία του Προέδρου.
    Ούτως ή άλλως δεν προσβλέπω σε κινήματα και κινηματικές πράξεις μαζικής αντίδρασης. Αλλά και το να γίνεσαι «τσιμπούρι» δεν είναι λίγο. Δεν χρειάζεται καν να ποστάρεις κάθε τρεις και λίγο την οργή σου. Κι ένα χαριτωμένο και αγριεμένο μπανεράκι φτάνει…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δε θεωρώ επιτυχημένη την προσπάθεια συλλογής υπογραφών. Οι 500 υπογραφές που μαζεύτηκαν (και δεν ξεχνώ τα τεχνικά προβλήματα που εμφανίστηκαν στην πορεία) μόνο ικανοποιητικό νούμερο δεν μπορω να το χαρακτηρίσω. Αλλά ούτε και συγκρίσιμη κατάσταση. Η συλλογή υπογραφών μου κάνει πιο πολύ σε άλλοθι κοιμισμένων συνειδήσεων, σε ακτιβισμό της πολυθρόνας ανθρώπων που νιώθουν ότι το χρέος τους σταματά στην ανακύκλωση επί2-3 χρόνια chain letters για προσεχείς λιθοβολισμούς των ίδιων πάντα γυναικών σε κάποια γωνιά της Αφρικής.
    Από την άλλη το μποϋκοτάζ απαιτεί πολιτική κουλτούρα, αίσθηση ευθύνης συνειδητότητα ως πολίτης και ως καταναλωτής και φυσικά κάποια, ελάχιστη μεν πραγματική δε, ακτιβίστικη διάθεση.
    Τα blogs όπως και ολόκληρο το δίκτυο νομίζω ότι μπορεί να χρησιμεύσει μάλλον ως κρίκος και δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων με προϋπάρχουσα πολιτική σκέψη και κουλτούρα παρά ως δημιουργός αυτής της τελευταίας από το μηδέν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η αντικειμενική δημοσιογραφία φεύγει. Μια ιδέα για το τι μπορεί να έρθει (για καλό...) στο:

    http://dangillmor.typepad.com/dan_gillmor_on_grassroots/2005/01/the_end_of_obje.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου