Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εξηγώντας πολιτικά τα επικοινωνιακά "ανεξήγητα"

Πως μπορείς να υφαρπάξεις ένα κόμμα (π.χ. τη Νέα Δημοκρατία) και να το κάνεις να στραφεί προς μία κατεύθυνση (π.χ. προς τα εκεί που πάει το AfD και ο Ορμπαν) που εσύ θέλεις και που είναι αντίθετη με αυτή που μέχρι σχετικά πρόσφατα πορευόταν (π.χ. "Μένουμε Ευρώπη", "Βάστα Γερούν και ΔΝΤ", νεοφιλελευθερισμός);
Μία πρώτη, λογική απάντηση είναι: ανατρέποντας τους συσχετισμούς και καταφεύγοντας σε δημοκρατικές διαδικασίες (συνέδρια κτλ) όπου παίρνεις την πλειοψηφία.
Μία δεύτερη απάντηση είναι: με ρεσάλτο το οποίο όμως συνήθως οδηγεί σε διάσπαση.
Για το πρώτο δεν έχεις ούτε τη δυνατότητα ούτε και την έφεση.
Το δεύτερο όποτε έχει συμβεί έχει καταλήξει σε φιάσκο. Ετσι επιλέγεται ένα λίγο πιο πολύπλοκο σχέδιο. Η ομάδα κατάληψης (π.χ. Σαμαράς, Γεωργιάδης, Βορίδης) στηρίζει την εκλογή νέου αρχηγού προερχόμενου από ομάδα που δεν ανήκει στους νόμιμους κληρονόμους του Ιδρυτή. Το διπλαρώνουν και μαζί με την επικοινωνιακή ομάδα τον στρέφουν αργά αλλά σταθερά προς τα ακρο-δεξιά χωρίς όμως να φανεί και σαν κωλοτούμπα. Με ένα μίγμα νεοφιλελευθερισμού και ευρωσκεπτικισμού, το κόμμα ταβανιάζει στη συσπείρωσή του. Φτάνει δηλαδή στα όριά του. Ούτε πιο ακροδεξιά μπορεί να πάει ούτε όμως και προς το Κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να διατηρήσει ή και να αυξήσει λίγο τα ποσοστά που είχε στις προηγούμενες εκλογές (Σεπτέμβριος 2015). Αυτό είναι και το πρώτο μέρος του σχεδίου.
Το δεύτερο μέρος είναι να πατηθεί φρένο έτσι ώστε το κόμμα να μη βγει πρώτο διότι έτσι θα ισχυροποιηθεί ο αρχηγός και "καληνύχτα" σας. Το καράβι θα στραφεί φουλ στον νεοφιλελευθερισμό και θα διαγράψει μία σύντομη μεν πορεία, χωρίς όμως αυτούς οι οποίοι θα αρχίσουν να ψάχνουν για νέο καράβι. Εάν το κόμμα βγει δεύτερο, το σχέδιο προβλέπει να "φαγωθεί" ο αρχηγός και το κόμμα να στραφεί φουλ ακροδεξιά όπως είναι το κυρίαρχο πλέον ρεύμα της Δεξιάς στην Ευρώπη.
Ετσι εξηγούνται πολλά από τα παράλογα και τα αυτογκόλ της τελευταίας περιόδου...
Ο αρχηγός μάλλον κάτι έχει ψυχανεμιστεί από όλο αυτό πράγμα που φάνηκε και στην παρουσία του στη ΔΕΘ όπου προσπάθησε και πάλι να κρατήσει δύο καρπούζια σε μία μασχάλη...
Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει ή να επιλέξει (ακροδεξιά ή κεντροδεξιά) ή να αποδεχθεί τη μοίρα του και όπου πάει...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…