Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκηνοθετώντας τους τυφώνες...

Το χτύπημα ενός τυφώνα είναι πάντα η χαρά του Αμερικάνου δημοσιογράφου και εικονολήπτη. Επικά ρεπορτάζ και στιγμιότυπα θα εκτοξεύσουν την τηλεθέαση στα ουράνια.
Εδώ όμως έχουμε μία περίπτωση εξόχως αποκαλυπτική της ρίζας των fake news που φτάνει πολύ πιο πριν από την εμφάνιση του διαδικτύου: το στημένο τηλεοπτικό ρεπορτάζ!
Οι πιο παλιοί θα θυμούνται τους πρώτους τηλερεπόρτερ που ξεροστάλιαζαν στα διόδια της Μαλακάσας για να δείξουν την κλειστή Εθνική οδό από κάποια μεγάλη "χιονοθύελλα", αντιγράφοντας τους συναδέλφους τους σε ΗΠΑ και Καναδά. Ρεπορτάζ που συχνά ανοίγουν με δραματική μουσική υπόκρουση, σε πλημμύρες, φωτιές, τσουνάμια, σεισμούς και καταποντισμούς.
Κοινό χαρακτηριστικό τους;
Η δραματοποίηση που δεν έχει ίχνος πραγματικής ενημέρωσης καθώς σε τέτοιες περιπτώσεις η ενημέρωση που χρειάζεται ένας πολίτης πρέπει να είναι μόνο χρηστική, άντε και απολογιστική όταν το φαινόμενο έχει πια περάσει...
Ποιός όμως είναι ο μηχανισμός αυτών των fake news; Ή πιο σωστά, πως ξεκίνησε να στήνεται αυτός ο μηχανισμός;
Προφανώς το ξεκίνημά του θα το βρούμε σε μία αίθουσα συσκέψεων κάποιου μεγάλου αμερικανικού ΜΜΕ, νωρίς το πρωί όταν σχεδιάζονται τα δελτία ειδήσεων της ημέρας. Τι έχουμε σήμερα; - Τυφώνα. Τι θα κάνουμε με τον τυφώνα; -Θα φέρουμε τον μετεωρολόγο και θα του ζητήσουμε να φτιάξει διαγράμματα. Τι άλλα θα κάνουμε με τον τυφώνα; -Θα φέρουμε και ειδικούς να το συζητήσουμε στο στούντιο. Και τι άλλο; -Θα ρωτήσουμε και τους υπεύθυνους Πολιτικής Προστασίας. Και από εικόνα τι θα έχουμε; (Σκέψεις!) -Να στείλουμε κάποιον ρεπόρτερ εκεί με συνεργείο. Και τι θα κάνει ο ρεπόρτερ και το συνεργείο εκεί; - Θα δείξει τον χαμό που γίνεται. Κι αν δεν μπορέσει να πάει εκεί που γίνεται χαμός ή έχει τελειώσει ο χαμός; -Εμείς θα δείξουμε χαμό κι ο κόσμος να ΜΗΝ χαλάσει!
(Παρένθεση: Τα ίδια συνέβαιναν ΚΑΙ στις εφημερίδες. Θυμάμαι δύο περιστατικά από τη δεκαετία του '80. Το ένα από μεγάλες φωτιές στην Πελοπόννησο. Ο φωτορεπόρτερ έχει αργήσει να φτάσει. Βρίσκει μόνο αποκαΐδια. Τζίφος η φωτογράφηση χωρίς φλόγες. Τι να κάνει; Κόβει βόλτες. Βρίσκει μία ψόφια χελώνα σε έναν αγρό. Την βάζει στο σακκίδιό του, πάει κάπου που έχει αναμμένα κάρβουνα και την βάζει επάνω. Τραβάει φωτογραφίες. Κάναμε ένα από τα καλύτερα "σαλόνια" του ελληνικού Τύπου για την "καταστροφική πυρκαγιά". Το άλλο είναι από μεγαλούτσικο σεισμό, πάλι νομίζω στην Πελοπόννησο. Πάλι αργεί ο φωτορεπόρτερ να φτάσει. Γκρεμίδια παντού αλλά τίποτα το σπουδαίο. Τραβάει φωτογραφίες αλλά δεν είναι εντυπωσιακές. Εμφανίζεται εκσκαφέας για να γκρεμίσει ένα ντουβάρι. Πάει από πίσω ο φωτορεπόρτερ, εκεί που δεν φαίνεται ο εκσκαφέας και φωτογραφίζει "την ώρα της σεισμικής δόνησης να πέφτει ένα σπίτι". Τέλειο ήταν! Πρωτοσέλιδο! Κλείνει η παρένθεση).
Κάπως έτσι ξεκίνησε η εποποιία των fake news, από μία αίθουσα συσκέψεων ή το γραφείο ενός αρχισυντάκτη. "Γίνεται δεν γίνεται χαμός, εμείς θα δείξουμε χαμό!".
Και φτάσαμε στο δύστυχο ρεπόρτερ της εικόνας που αντιστέκεται με νύχια και με δόντια μην και τον παρασύρει ο τυφώνας "Φλόρενς" ενώ από πίσω δύο κάγκουρες κόβουν αμέριμνοι βόλτα.
Σας θυμίζει κάτι ή κάποιους;
Καλά κάνει και σας τους θυμίζει!
Πολλά από όσα βλέπουμε στα ΜΜΕ είναι fake. Ακόμη κι αν ΔΕΝ είναι fake! (Ο Φλόρενς χτύπησε όντως, όχι όμως εκεί που δείχνει η κάμερα).
Αυτή είναι η απόλυτη παράνοια που ζούμε...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…