Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι σοβαροί γελωτοποιοί της πολιτικής

Εγραφα, προχθές, στο facebook: "Τους βαρέθηκα τους γραφικούς και δήθεν εκκεντρικούς που λένε ο,τι παρόλα κι ο,τι fake τους κατεβαίνει με σοβαρότητα δέκα καρδιναλίων. Και στην πολιτική και στη ζωή και παντού. Έχουμε συνηθίσει να ακούμε και να βλέπουμε κάθε λογής νούμερα και αρλεκίνους σε ένα διαρκή διαγωνισμό σαχλαμαρας με επένδυση σοβαρότητας. Ε, φτάνει πια με τον κάθε Αδωνι και τον κάθε Λεβέντη, Χίο, Λοβέρδο και λοιπούς. Φτάνει! Το ότι είναι η φαιδρή όψη του θηρίου δεν τους κάνει λιγότερο θηρία. Μήπως είναι η στιγμή να ακούσουν ένα "α πάγαινε ρε ΑΡΧΙΜΑΛΑΚΑ!";".
Κι ύστερα καθόμουν και σκεφτόμουν πότε ξεκίνησε αυτό το φαινόμενο με τους ημίτρελους, θεόμουρλους, κατ' επάγγελμα φασουλήδες και κλόουν της πολιτικής και δημοσιογραφικής σκηνής. Πηγαίνοντας δύο-τρεις δεκαετίες πίσω θυμάμαι κάποια "νούμερα" αλλά και λίγα ήταν και δεν έχαιραν τέτοιας προβολής και επιρροής. Απο τους πρώτους και πιο ανθεκτικούς, ο Βασίλης Λεβέντης. Ισως ο πρώτος διδάξας. Εξ' αρχής καλτ αλλά και περιορισμένος σε αυτό το καλτ. Μια ευχάριστη νότα αργά το βράδυ στην τηλεόραση που έσπαγε τη μονοτονία των ΠΑΣΟΚων και των Νεοδημοκρατών της εποχής. Κάτι σαν τον "τρελό του χωριού" που τον έβλεπες με συμπάθεια όποια χοντράδα κι αν έλεγε. Μέχρι το "βρώμικο" '89... Από εκεί και μετά μπήκαμε για τα καλά στο βασίλειο της χοντράδας: Κακαουνάκης, Τριανταφυλλόπουλος, Τράγκας από τη μία και από την άλλη οι "ευπρεπείς" Χατζηνικολάου, Πρετεντέρης, Στάη. Ενα δίπολο με τους πρώτους στην πρωινή και τους δεύτερους στη βραδυνή ζώνη της "ενημέρωσης" από ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Παράλληλα, ο Βασίλης Μπουγιουκλάκης και ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος, ο πρώτος στις λαϊκές αγορές με την "Κάμερα Αλήθεια" και ο δεύτερος με τον καθημερινό σχολιασμό της Δίκης Παπανδρέου...
Ακολούθησαν "Ζούγκλες", "Μαύρες Τρύπες", "Τηλεδικεία" και άλλες εκπομπές και στήλες εφημερίδων όπου η ελευθεριάζουσα εκφορά του λόγου, άλλοτε δραματική και λυρική και άλλοτε κυνική και αποδομητική επένδυε σε ένα βαθιά συντηρητικό και αντιδραστικό περιεχόμενο. 
Και μετά ήλθε ο Γιώργος Καρατζαφέρης για να θεσμοθετήσει την γελοιότητα δημιουργώντας ένα κόμμα που στηρίχθηκε σχεδόν αποκλειστικά σε διάφορα "νούμερα" και γελωτοποιούς. Με συνθήματα στα όρια τους ευφυολογήματος και της σαχλαμάρας, με τσιτάρισμα όποιας φράσης αρχαίου (κυρίως) ή νεώτερου Ελληνα, με απέραντη ακροδεξιά αρλουμπολογία. Κι αυτό το πράγμα μπήκε στη Βουλή, συμμετείχε σε κυβέρνηση και μπόλιασε το πολιτικό σύστημα με ένα πλήθος γραφικούς που μέχρι τις ημέρες μας έχουν καταλάβει τα πρώτα έδρανα και τα στασίδια των τηλεοπτικών πάνελ.
Γεμίσαμε αρλουμπολόγους που τώρα πια πρωταγωνιστούν στο Δημόσιο Διάλογο αξιοποιώντας και τα κοινωνικά δίκτυα. Ομως πλέον το πράγμα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Και γίνεται επικίνδυνο...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…