Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κομμουνισμός – ναζισμός. Η ανιστόρητη εξίσωση

Του  ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΜΠΙΛΗ
dstebilis@neaselida.news
«Τα εγκλήματα στα οποία οδηγεί η κομμουνιστική θεωρία της πάλης των τάξεων δεν έχουν καταδικαστεί διεθνώς όπως αυτά των ναζί»… Αυτό το νέο «credo», όπως προφητικά το είχε χαρακτηρίσει ο Αγγελος Ελεφάντης σε κείμενό του για τον αναθεωρητισμό στην ιστορία και την ανιστόρητη εξίσωση ναζισμού – κομμουνισμού («Ενθέματα» της «Αυγής», 16/9/2001), καταγραφόταν στο μνημόνιο που είχε υποβάλει στο Συμβούλιο της Ευρώπης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ο Σουηδός βουλευτής Γκόραν Λίντμπλατ. Μάλιστα, σε συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει το 2006 εξέφραζε την ικανοποίησή του για την έγκριση του ψηφίσματος «αναγκαιότητα διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων», διότι επρόκειτο, όπως είπε, να αποτελέσει ένα είδος «καθοδηγητικής γραμμής». Η «καθοδηγητική γραμμή» για την οποία μιλούσε ο Λίντμπλατ δεν άργησε να γίνει και «επίσημη», όταν το 2009 υπήρξε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, σύμφωνα με το οποίο, grosso modo, εξισώνεται ο κομμουνισμός με τον ναζισμό.
Η ανακοίνωση της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ σχετικά με τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την 23η Αυγούστου ως «ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του κομμουνισμού» αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς την οπτική. Γιατί δεν αναφέρεται, όπως θα ανέμενε κανείς, σε εγκλήματα της σταλινικής περιόδου, αλλά συλλήβδην σε «εγκλήματα του κομμουνισμού». Επιπλέον, για μια ακόμη φορά αποσιωπώνται η μεγάλη προσφορά της ΕΣΣΔ στον αντιφασιστικό αγώνα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και η συνεισφορά της Αριστεράς -κομμουνιστικής και μη- στην αντίσταση κατά των ναζί κατακτητών σε επιμέρους εθνικό επίπεδο.
Η άρνηση του Ελληνα υπουργού Δικαιοσύνης, Σταύρου Κοντονή, να συμμετάσχει στο συνέδριο-εκδήλωση πυροδότησε εκ νέου μια πολωτική συζήτηση στην Ελλάδα για την αναθεώρηση της ιστορίας του 20ού αιώνα και τη σύγκριση ναζισμού – κομμουνισμού. Η στάση του κ. Κοντονή αποτέλεσε συνέχεια της επίσημης στάσης όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αυτή εκφράστηκε το 2009, και υπονόησε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, ότι τέτοιου είδους ανιστόρητοι συμψηφισμοί προοιωνίζονται κινδύνους για το μέλλον.
Ξεχνούν, άλλωστε, όσοι με φανατισμό επιμένουν στην εξομοίωση και τον ισοπεδωτισμό ότι από τα κομμουνιστικά κόμματα προέκυψαν διανοητές, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Ελεφάντης για τον Πουλαντζά, που έλεγαν ότι «ο Σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι Σοσιαλισμός», και πολιτικά ρεύματα και κινήματα, όπως ο ευρωκομμουνισμός, που συγκροτήθηκαν στη βάση της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της καταγγελίας του σταλινισμού…



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…