Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κομμουνισμός – ναζισμός. Η ανιστόρητη εξίσωση

Του  ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΜΠΙΛΗ
dstebilis@neaselida.news
«Τα εγκλήματα στα οποία οδηγεί η κομμουνιστική θεωρία της πάλης των τάξεων δεν έχουν καταδικαστεί διεθνώς όπως αυτά των ναζί»… Αυτό το νέο «credo», όπως προφητικά το είχε χαρακτηρίσει ο Αγγελος Ελεφάντης σε κείμενό του για τον αναθεωρητισμό στην ιστορία και την ανιστόρητη εξίσωση ναζισμού – κομμουνισμού («Ενθέματα» της «Αυγής», 16/9/2001), καταγραφόταν στο μνημόνιο που είχε υποβάλει στο Συμβούλιο της Ευρώπης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ο Σουηδός βουλευτής Γκόραν Λίντμπλατ. Μάλιστα, σε συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει το 2006 εξέφραζε την ικανοποίησή του για την έγκριση του ψηφίσματος «αναγκαιότητα διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων», διότι επρόκειτο, όπως είπε, να αποτελέσει ένα είδος «καθοδηγητικής γραμμής». Η «καθοδηγητική γραμμή» για την οποία μιλούσε ο Λίντμπλατ δεν άργησε να γίνει και «επίσημη», όταν το 2009 υπήρξε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, σύμφωνα με το οποίο, grosso modo, εξισώνεται ο κομμουνισμός με τον ναζισμό.
Η ανακοίνωση της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ σχετικά με τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την 23η Αυγούστου ως «ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του κομμουνισμού» αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς την οπτική. Γιατί δεν αναφέρεται, όπως θα ανέμενε κανείς, σε εγκλήματα της σταλινικής περιόδου, αλλά συλλήβδην σε «εγκλήματα του κομμουνισμού». Επιπλέον, για μια ακόμη φορά αποσιωπώνται η μεγάλη προσφορά της ΕΣΣΔ στον αντιφασιστικό αγώνα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και η συνεισφορά της Αριστεράς -κομμουνιστικής και μη- στην αντίσταση κατά των ναζί κατακτητών σε επιμέρους εθνικό επίπεδο.
Η άρνηση του Ελληνα υπουργού Δικαιοσύνης, Σταύρου Κοντονή, να συμμετάσχει στο συνέδριο-εκδήλωση πυροδότησε εκ νέου μια πολωτική συζήτηση στην Ελλάδα για την αναθεώρηση της ιστορίας του 20ού αιώνα και τη σύγκριση ναζισμού – κομμουνισμού. Η στάση του κ. Κοντονή αποτέλεσε συνέχεια της επίσημης στάσης όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αυτή εκφράστηκε το 2009, και υπονόησε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, ότι τέτοιου είδους ανιστόρητοι συμψηφισμοί προοιωνίζονται κινδύνους για το μέλλον.
Ξεχνούν, άλλωστε, όσοι με φανατισμό επιμένουν στην εξομοίωση και τον ισοπεδωτισμό ότι από τα κομμουνιστικά κόμματα προέκυψαν διανοητές, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Ελεφάντης για τον Πουλαντζά, που έλεγαν ότι «ο Σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι Σοσιαλισμός», και πολιτικά ρεύματα και κινήματα, όπως ο ευρωκομμουνισμός, που συγκροτήθηκαν στη βάση της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της καταγγελίας του σταλινισμού…



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…