Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κομμουνισμός – ναζισμός. Η ανιστόρητη εξίσωση

Του  ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΕΜΠΙΛΗ
dstebilis@neaselida.news
«Τα εγκλήματα στα οποία οδηγεί η κομμουνιστική θεωρία της πάλης των τάξεων δεν έχουν καταδικαστεί διεθνώς όπως αυτά των ναζί»… Αυτό το νέο «credo», όπως προφητικά το είχε χαρακτηρίσει ο Αγγελος Ελεφάντης σε κείμενό του για τον αναθεωρητισμό στην ιστορία και την ανιστόρητη εξίσωση ναζισμού – κομμουνισμού («Ενθέματα» της «Αυγής», 16/9/2001), καταγραφόταν στο μνημόνιο που είχε υποβάλει στο Συμβούλιο της Ευρώπης στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας ο Σουηδός βουλευτής Γκόραν Λίντμπλατ. Μάλιστα, σε συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει το 2006 εξέφραζε την ικανοποίησή του για την έγκριση του ψηφίσματος «αναγκαιότητα διεθνούς καταδίκης των εγκλημάτων των ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων», διότι επρόκειτο, όπως είπε, να αποτελέσει ένα είδος «καθοδηγητικής γραμμής». Η «καθοδηγητική γραμμή» για την οποία μιλούσε ο Λίντμπλατ δεν άργησε να γίνει και «επίσημη», όταν το 2009 υπήρξε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, σύμφωνα με το οποίο, grosso modo, εξισώνεται ο κομμουνισμός με τον ναζισμό.
Η ανακοίνωση της εσθονικής προεδρίας της ΕΕ σχετικά με τις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν την 23η Αυγούστου ως «ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του κομμουνισμού» αντικατοπτρίζει αυτή ακριβώς την οπτική. Γιατί δεν αναφέρεται, όπως θα ανέμενε κανείς, σε εγκλήματα της σταλινικής περιόδου, αλλά συλλήβδην σε «εγκλήματα του κομμουνισμού». Επιπλέον, για μια ακόμη φορά αποσιωπώνται η μεγάλη προσφορά της ΕΣΣΔ στον αντιφασιστικό αγώνα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και η συνεισφορά της Αριστεράς -κομμουνιστικής και μη- στην αντίσταση κατά των ναζί κατακτητών σε επιμέρους εθνικό επίπεδο.
Η άρνηση του Ελληνα υπουργού Δικαιοσύνης, Σταύρου Κοντονή, να συμμετάσχει στο συνέδριο-εκδήλωση πυροδότησε εκ νέου μια πολωτική συζήτηση στην Ελλάδα για την αναθεώρηση της ιστορίας του 20ού αιώνα και τη σύγκριση ναζισμού – κομμουνισμού. Η στάση του κ. Κοντονή αποτέλεσε συνέχεια της επίσημης στάσης όλων των ελληνικών πολιτικών κομμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αυτή εκφράστηκε το 2009, και υπονόησε κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο, ότι τέτοιου είδους ανιστόρητοι συμψηφισμοί προοιωνίζονται κινδύνους για το μέλλον.
Ξεχνούν, άλλωστε, όσοι με φανατισμό επιμένουν στην εξομοίωση και τον ισοπεδωτισμό ότι από τα κομμουνιστικά κόμματα προέκυψαν διανοητές, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Ελεφάντης για τον Πουλαντζά, που έλεγαν ότι «ο Σοσιαλισμός θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα είναι Σοσιαλισμός», και πολιτικά ρεύματα και κινήματα, όπως ο ευρωκομμουνισμός, που συγκροτήθηκαν στη βάση της υπεράσπισης της δημοκρατίας και της καταγγελίας του σταλινισμού…



Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…