Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2016

Καλοκαιρινές σκέψεις #4

Καστοριάδης: Ο μακαρίτης ο Γιώργος Καρτάλης έλεγε κάνοντάς μου καζούρα στο Παρίσι το 1956: «Κορνήλιε, ξεχνάς ότι στην Ελλάδα δεν έγινε Γαλλική Επανάσταση». Πράγματι, στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει εποχή που ο λαός να έχει επιβάλει, έστω και στοιχειωδώς, τα δικαιώματά του.  Και η ευθύνη, για την οποία μίλησα, εκφράζεται με την ανευθυνότητα της παροιμιώδους φράσης: «εγώ θα διορθώσω το ρωμέικο;».   -Ναι, κύριε, εσύ θα διορθώσεις το ρωμέικο, στο χώρο και στον τομέα όπου βρίσκεσαι

Καλοκαιρινές σκέψεις #2

Ο κεντρικός λόγος της παιδείας σε μια δημοκρατική κοινωνία είναι αναμφισβήτητος. [...] Και δεν μιλώ για την παιδεία που παρέχει το «υπουργείο Παιδείας», ή εν πάση περιπτώσει όχι κυρίως γι αυτήν, ούτε για μια νιοστή «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», με τη οποία, υποτίθεται, θα προσεγγίζαμε περισσότερο τη δημοκρατία. Η παιδεία αρχίζει με τη γέννηση του ανθρώπου και τελειώνει με τον θάνατό του. Συντελείται παντού και πάντα. Οι τοίχοι της πόλης, τα βιβλία, τα θεάματα, τα γεγονότα εκπαιδεύουν τους πολίτες —σήμερα δε κατά κύριο λόγο «παρεκπαιδεύουν».
Κορνήλιος Καστοριάδης 
κεφ. «Η αποσάθρωση της Δύσης», σελ. 97

Καλοκαιρινές σκέψεις #1

Η ερμηνεία της πραγματικότητας στηρίζεται σε τρία θεμέλια: α. την καταγραφή των δεδομένων στο παρόν β. την προσθήκη των γνώσεων για το ευρύτερο πλαίσιο δ. την επιστράτευση της μνήμης (δηλαδή της Ιστορίας). Ενα από αυτά να λείπει και δεν έχεις καταλάβει ΤΙΠΟΤΑ. Απολύτως! Η πραγματικότητα δεν είναι άσπρο-μαύρο. Δεν είναι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός. Δεν είναι καν Αριστερή ή Δεξιά. Η πραγματικότητα είναι η πραγματικότητα. Και δεν εμπεριέχει καμία αντίφαση αν ξέρεις -και έχεις την υπομονή- να την μελετάς. Οι αντιφάσεις είναι υποκειμενικές. Αποτέλεσμα της αγραμματοσύνης και της επιπολαίοτητάς μας.
(Παρακολουθώντας τα όσα γίνονται και τα όσα λέγονται για την Ευρώπη, την Τουρκία, τις ΗΠΑ, τη Μέση Ανατολή και βέβαια, την Ελλάδα - Καλοκαίρι 2016)

BREXITology

Οσο παιρνούν οι μέρες και οι ώρες και κατακάθεται η σκόνη της απόφασης των Βρετανών να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, τόσο πιο ορατό γίνεται ότι αυτή η εξέλιξη ούτε τυχαία ήταν ούτε κι ένα καπρίτσιο ή μία δια της ψήφου εξέγερση μέρος του πληθυσμού.
Αντίθετα, όλα δείχνουν και σύντομα θα το δούμε να ξεδιπλώνεται περίτρανα, πως ήταν ένας εύσχημος τρόπος, μια εξαιρετικά έξυπνη μεθόδευση απομάκρυνσης από το γερμανικό μόρφωμα, από την κατάντια της ηπείρου μας.
Ναυτικός λαός εδώ και αιώνες, οι Βρετανοί, κατάλαβαν ότι το καράβι μπάζει από παντού και ότι στο τιμόνι έχουν πλέον κατσικωθεί οι Τεύτονες νομάδες με μόνο σκοπό να το κυριεύσουν. Δηλαδή να αυτοκτονήσουν για μία ακόμη φορά.
Ο Πόλεμος -πραγματικός, όχι οικονομικός ή τραπεζικός- είναι κοντά. Πολύ κοντά!