Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απλό μάθημα επικοινωνίας 1087ο


Κάθε άνθρωπος εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του με πολλαπλούς τρόπους και σε διαφορετικά επίπεδα, σε διαφορετικές συνθήκες. Ο βαθμός με τον οποίο προσαρμόζεται σε αυτά τα επίπεδα και κατανοεί τις συνθήκες της έκφρασής του είναι και ο δείκτης της "επικοινωνιακής του υγείας", ενίοτε δε και της ψυχικής του.
Στο πρώτο επίπεδο καθένας από εμάς συνομιλεί με τον εαυτό του αναπτύσσοντας έναν εσωτερικό μονόλογο όπου μπορεί πραγματικά να λέει ό,τι θέλει, όσο θέλει, να φάσκει, να αντιφάσκει, να ανασκευάζει και να ανασυνθέτει τις σκέψεις του οι οποίες μπορεί να είναι ολοκληρωμένες ή και αποσπασματικές. Σε αυτό το επίπεδο απολαμβάνει, δυνητικά, την απόλυτη επικοινωνιακή ελευθερία.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο επικοινωνούμε με τον στενό μας κύκλο, τον/την σύντροφο, τους γονείς, τα παιδιά, τους κολλητούς φίλους. Εδώ ανακύπτει η στοιχειώδης ανάγκη της συγκρότησης αν και όχι με τα αυστηρότερα κριτήρια αφού, υποθέτουμε, υπάρχει από όλους μια βαθύτερη γνώση των κινήτρων αλλά και των χαρακτηριστικών μας μέσα από την λίγο ή πολύ μακρόχρονη σχέση μας με τους άλλους. Η ελευθερία μας περιορίζεται από κάποιους κανόνες, παραμένει όμως μεγάλη αφού δεν χρειάζεται να εξηγούμε πράγματα τα οποία οι άλλοι ήδη γνωρίζουν για εμάς και για το πλαίσιο των αρχών μας ή τον τρόπο της σκέψης μας. Ακόμη και εάν παρεξηγηθούμε είναι πολύ εύκολο να αποκαταστήσουμε αυτή την παρεξήγηση.
Το τρίτο επίπεδο είναι αυτό του δημόσιου λόγου, της δημόσιας επικοινωνίας ενώπιον κοινού με το οποίο έχουμε περισσότερη ή, συνηθέστερα, λιγότερη εξοικείωση. Κι επειδή όλα τα παραπάνω είναι αρκετά θεωρητικά ας τα πούμε απλά: Αλλιώς είναι να μιλάς μέσα στο σπίτι σου, αλλιώς με την αντροπαρέα των παλιών συμμαθητών, αλλιώς στο καφενείο και αλλιώς στην τηλεόραση. Είναι διαφορετικός ο τρόπος που λες κάτι με τους συναδέλφους σου στη δουλειά κι άλλος όταν μιλάς στη συνέλευση της πολυκατοικίας σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πεις άλλα πράγματα στους μεν και άλλα στους δε; Ούτε ότι θα πεις την αλήθεια σε κάποιους και ψέμματα σε κάποιους άλλους.
Αντίθετα, αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζεις σε ποιούς μιλάς και τους κανόνες που εκείνοι βάζουν στην επικοινωνία. Προσαρμόζεσαι και βρίσκεις τον τρόπο να επικοινωνήσεις. Ξέρεις ΤΙ θα πεις σε ΠΟΙΟΥΣ, ΠΟΤΕ και ΠΩΣ!
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα: Είσαι άθεος. Με γεια σου με χαρά σου! Εχεις την άποψή σου για την εκκλησία, τους παπάδες, τις θρησκευτικές τελετές. Υπερασπίζεσαι τον πολιτικό γάμο, την κηδεία και τη βάφτιση, την καύση των νεκρών και την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία. Επίσης, κριτικάρεις την υποδοχή με τιμές αρχηγού κράτους του αγίου φωτός, το Πάσχα. Ολα αυτά τα θέματα αλλιώς θα τα πεις με την παρέα σου, αλλιώς με ανθρώπους που μοιράζεσαι τις ίδιες ιδέες και αλλιώς την Μεγάλη Παρασκευή και συντροφιά από γιαγιάδες που έχουν μόλις προσκυνήσει τον Επιτάφιο. Επίσης είναι διαφορετικό το να τα πεις σε μια ημερίδα και διαφορετικό σε ένα τηλεοπτικό πάνελ. Σωστά;
"Λάθος!". Θα σου πουν πολλοί δημοσιολογούντες αυτής της Εποχής. "Θα λέω την παρόλα μου όπου και όποτε γουστάρω, σε όποιους γουστάρω!". Κι έτσι κάνουν! Καθημερινά!
Ο,τι να΄ναι, όπου να'ναι κι όποιον πάρει ο Χάρος!
Οψιμη εφηβεία με τεράστιο πρόβλημα προσαρμογής.
Σαν τον δικαστή της "Χαρτοπαίχτρας" που όταν η κατηγορούμενη Βλαχοπούλου λέει "πάσο" σε κάποια ερώτηση εκείνος απαντάει τα "ρέστα μου" επειδή είναι κι ο ίδιος χαρτοπαίχτης!
Μόνο που εκείνος δαγκώνεται μόλις το λέει!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…