Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2016

Απλό μάθημα επικοινωνίας 1087ο

Κάθε άνθρωπος εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματα του με πολλαπλούς τρόπους και σε διαφορετικά επίπεδα, σε διαφορετικές συνθήκες. Ο βαθμός με τον οποίο προσαρμόζεται σε αυτά τα επίπεδα και κατανοεί τις συνθήκες της έκφρασής του είναι και ο δείκτης της "επικοινωνιακής του υγείας", ενίοτε δε και της ψυχικής του.
Στο πρώτο επίπεδο καθένας από εμάς συνομιλεί με τον εαυτό του αναπτύσσοντας έναν εσωτερικό μονόλογο όπου μπορεί πραγματικά να λέει ό,τι θέλει, όσο θέλει, να φάσκει, να αντιφάσκει, να ανασκευάζει και να ανασυνθέτει τις σκέψεις του οι οποίες μπορεί να είναι ολοκληρωμένες ή και αποσπασματικές. Σε αυτό το επίπεδο απολαμβάνει, δυνητικά, την απόλυτη επικοινωνιακή ελευθερία.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο επικοινωνούμε με τον στενό μας κύκλο, τον/την σύντροφο, τους γονείς, τα παιδιά, τους κολλητούς φίλους. Εδώ ανακύπτει η στοιχειώδης ανάγκη της συγκρότησης αν και όχι με τα αυστηρότερα κριτήρια αφού, υποθέτουμε, υπάρχει από όλους μια βαθύτερη γνώση των κινήτρων αλλά και των χαρα…

Παπανούτσος – Μανδραβέλης: Σημειώσατε Χ

Ε-λε-ος! Ελεος όμως! Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το θέμα που έπεσε στην Εκθεση των Πανελλαδικών και θέλω να «πηδηχτώ από το παράθυρο». Μα «η αξία της φιλίας;». Τι ζω; Που ζω; ΠΟΤΕ ζω; Στο ’81 που τέλειωσα το λύκειο; Στο ’51 που τέλειωσε ο πατέρας μου το γυμνάσιο; Πιο παλιά; Τι να το κάνω, μάνα μ’ το συμπλήρωμα «…στα χρόνια της κοινωνικής δικτύωσης»; Πες μου! Βάλαμε δηλαδή το άγαλμα του Παπανούτσου να κρατάει τάμπλετ και εκσυγχρονίσαμε τα θέμα; Όχι! Πες μου! Καλός και άγιος ο Δάσκαλος Παπανούτσος και η «Πρακτική Φιλοσοφία» που εκδόθηκε το 1973! Δεν αμφισβητεί κανείς τη συνεισφορά του στην σύγχρονη ελληνική σκέψη και στα θέματα της εκπαίδευσης του καιρού του. Ούτε ότι πολλά από όσα έγραψε παραμένουν κλασσικά. Όμως μπάστα! Το τερματίσαμε πλέον! Τα παιδιά που έπρεπε να γράψουν πάνω στο κείμενο του Ευάγγελου γεννήθηκαν με ένα κινητό στο ένα χέρι και ένα τάμπλετ στο άλλο. Όπως η γενιά μου –η γενιά των μπαμπάδων τους, δηλαδή- που γεννηθήκαμε μπροστά σε μία ανοιχτή τηλεόραση. Ξέρουν πως ήταν η …

Αγνοια της πραγματικότητας