Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μικρή βαλίτσα


Και πού να πας και πού να `ρθείς
και πού να επιστρέψεις,
που `ναι τα ξένα μακρινά
κι ειν’ τα δικά μας  ξένα
και πού να επιστρέψεις.
Ξημερώματα μιας Κυριακής του Απριλίου, στο «Κύτταρο».  Σκοτάδι στη σκηνή κι ο Αλκίνοος Ιωαννίδης , πάνω εκεί, αφού έχει ξεδιπλώσει επί τρεις ώρες όλα τα τραγούδια του, όλους τους μουσικούς δρόμους που έχει μέχρι σήμερα διαβεί, βάζει τον πόνο, την αγωνία, τα τρύπια παπούτσια, τις κομμένες ανάσες, τα κουρέλια της ψυχής ΜΑΣ, σε μια μικρή βαλίτσα. Τραγουδάει a cappella, χωρίς μικρόφωνο, μία φωνή, χίλιες σιωπές, με έναν προβολέα κόντρα. Η σκιά του μπερδεύεται με τις σκιές αρχαγγέλων: Του Μπιθικώτση, του Παπάζογλου, του Μητροπάνου.  Ακούς τους στίχους έναν-έναν σαν να μετράς  σφυγμούς . …Ή πορτοκαλί σωσίβια. Οι μνήμες ανακατεύονται με τις εικόνες του σήμερα και ξεχύνονται σαν δάκρυα πάνω στα γεμάτα τασάκια. Τα κεφαλάς κλίνομεν.
Μικρή βαλίτσα και βαριά,
γεμάτη πέτρα κι ήλιο,
είναι το εμπρός ανήλιαγο
κι είναι σκληρό το πίσω
και πού να σ’ ακουμπήσω.
Και που να επιστρέψεις; Σε ποιους να επιστρέψεις;
Χαλέπι, Δαμασκός, Χίος, Λέσβος, Συκαμιά, Πειραιάς, Ειδομένη… Αϊβαλί, Σμύρνη, Χίος, Λέσβος, Πειραιάς, Πολύγωνο και Καισαριανή... Χίλια, μύρια, κύματα. Χίλιοι, μύριοι πρόσφυγες.  Και  να που ξάφνου «δίπλα» μου ο παππούς μου. Εννιά χρονών προσφυγάκι πέρασε απέναντι με τη βάρκα μαζί με τη μάνα του την Ηλέκτρα, οι δυό τους κι ένα μωρό στην κοιλιά. Στα εικοσιπέντε γύρισε στη Χίο, καλοκαίρι και κοιτάζοντας τα παράλια της χαμένης πατρίδας έπαθε διαβητικό σοκ πίνοντας σερμπέτια και σουμάδες. Εκτοτε, κάθε βελονιά ινσουλίνης τον πήγαινε πίσω στη Σμύρνη. Του κρατάω το χέρι κι ακούμε τον Αλκίνοο καπνίζοντας. Για σένα, τόχει γράψει παππού. Για σένα και για όλους, ακούς;
Τρίτης γενιάς πρόσφυγας είμαι. Από τρεις παππούδες και γιαγιάδες. Όχι μόνο εξ’ αίματος αλλά, ΚΥΡΙΩΣ, εκ της  Ιστορίας που μου αφηγήθηκαν. Από τις γεύσεις των φαγητών τους. Από τις μουσικές τους. Από τις φωνές τους…
Ακούει, ακούμε, ακούω. Όπως άκουγα από την κυρα-Ηλέκτρα, την προγιαγιά, το «στο ‘πα και στο ξαναλέω στο γιαλό μην κατεβείς» παιδάκι όταν ήμουν, πριν κοιμηθώ.  «Ο γιαλός έχει φουρτούνα και σε πάρει και χαθείς». Αυτή ήταν η δικιά μου προσευχή μαζί με το «Χάρτινο το Φεγγαράκι». Και τον «Κεμάλ». Τα κουβάλησα, χρόνια πολλά, και μ’ αυτά νανούρισα και τους γιούς μου. Να έρχονται σαν καράβια τα όνειρά τους να τους παίρνουν και να τους ταξιδεύουν, να μαθαίνουν πως κρατάμε από πρόσφυγες κι εμείς. Τέταρτης γενιάς προσφυγόπουλα.
Μικρή βαλίτσα κι αδειανή
κι ας μου `κοψε τα χέρια,
δε βρίσκω τόπο να σταθώ,
ματώνω να σ’ αφήσω,
λυγώ να σε κρατήσω.
Ξημερώματα Κυριακής στο «Κύτταρο».  Εχω αποχαιρετήσει πολλούς δικούς μου για να τα πάω καλά με τα μοιρολόγια. Και τις προσευχές ποτέ δεν τις συμπάθησα γιατί μιλούν αόριστα για αμαρτίες που δεν κάναμε, για όνειρα και ελπίδες που ποτέ δεν πιστέψαμε παρακαλώντας να μας φερθεί, από αύριο, καλά Εκείνος που Δεν είναι αλλά Είναι…
Και πού να πάω και πού να `ρθώ
και πού να επιστρέψω,
που `ναι τα ξένα μακρινά
κι είν’ τα δικά μου ξένα
και πού να επιστρέψω.
Οδός Ηπείρου. Απρίλιος του 2016. Οδός του Κόσμου. Βγαίνουμε από το «Κύτταρο» με μια μικρή βαλίτσα στο χέρι. Εμείς, οι τυχεροί, γυρίζουμε σπίτι. Όχι λιγότερο χαμένοι…

Ολη μας τη ζωή με μια βαλίτσα στο χέρι. Καταλαβαινόμαστε…

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…