Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2015

Ο Αόρατος Παγκόσμιος Πόλεμος

Ολόκληρη η ανθρωπότητα παρακολουθεί, για μία ακόμη φορά, με δέος, τα γεγονότα όπως εξελίσσονται, από χθες τη νύχτα, το Παρίσι.  Για μία ακόμη φορά, από την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, η Δύση δέχεται ένα "ασύμμετρο" χτύπημα στην καρδιά της -τότε στη Νέα Υόρκη, χθες στο Παρίσι- πληρώνοντας βαρύ τίμημα για την χρόνια αμετροέπειά της. Μια αμετροέπεια η οποία αποκρυσταλλώνεται, λίγες ώρες πριν τις πολλαπλές επιθέσεις στην γαλλική πρωτεύουσα, με τις θριαμβολογίες για την εξόντωση (;) του Τζιχάντι Τζον, του Αγγλου σφαγέα του Χαλιφάτου. Σαν να λέμε ότι το δυτικό marketing θριαμβεύει απέναντι στο marketing των ισλαμιστών και ότι τα "δικά μας" drone είναι καλύτερα από το πριονωτό μαχαίρι του χασάπη. Καθηλωμένοι στους καναπέδες, στις οθόνες και στα κινητά τους, αλλά και σε έναν αγράμματο μανιχαϊσμό "καλού-κακού", οι πολίτες αδυνατούν να καταλάβουν τι συμβαίνει γιατί συμβαίνει αυτό που βλέπουν αναμασώντας κοινοτοπίες του είδους "είμαστε όλοι Γάλλοι" ή άλλες …

Απεργία 12ης Νοεμβρίου: ΣΥΡΙΖΑ vs ΣΥΡΙΖΑ

Η συζήτηση άνοιξε με αφορμή το κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ για συμμετοχή στην Πανελλαδική απεργία της 12ης Νοεμβρίου και το σχόλιό μου στο FaceBook:

Οσοι ειρωνεύονται (και μάλιστα δηλώνοντας...αριστεροί) το κάλεσμα για συμμετοχή στην απεργία από τον ΣΥΡΙΖΑ, στην ουσία δεν ομολογούν ότι θέλουν κόμμα-μαντρί όπως είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ένα κομματικό κράτος.

Οι απαντήσεις και τα αντι-σχόλια ήλθαν βροχή:

Liana SpyropoulouΤο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ κυβερνάει και εφαρμόζει τις πολιτικές που το ίδιο καταγγέλει και το θεωρείς φυσιολογικό;
Andreas PanagopoulosΣτη δημοκρατία δεν κυβερνούν (δεν πρέπει να κυβερνούν) τα κόμματα, Λιάνα. Αυτό είναι μια άθλια στρέβλωση που την έχουμε αποδεχτεί αλλά δεν είναι αυτή η λειτουργία ούτε τον κομμάτων ούτε της κυβέρνησης.
Ioannis Alexandros IoannidisΚαλή η δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ αρκεί όμως να καταλήγει σε σουρεαλισμό, παράνοια, χάπια κτλ κτλ κτλ
Andreas PanagopoulosΤο να μην δέχεσαι το κομματικό σύστημα φέρνει μία αναστάτωση αλλά πρέπει να να γίνει κάποια στιγμήhttp://www.ane…

Δευτέρα 1 Οκτώβρη 1945

[...]
« Αποκαρδιωμένος όπως πάντα ύστερα από κάτι τέτοια, μολονότι τα είδα τόσες και τόσες φορές, όπου η βλακεία, η εγωπάθεια, η μωρία και η γενική αναπηρία της ηγετικής τάξης στη σημερινή Ελλάδα σε φέρνει στην ανάγκη να ξεράσεις. Γιατί; Γιατί είμαι δεμένος μ’ αυτό τον τόπο και μολονότι δεν έχω καμιά απολύτως φιλοδοξία για πολιτική δράση μου φαίνεται σαν ένα είδος ακρωτηριασμού να πω ξαφνικά να σας χέσω και να αποξενωθώ από όλα αυτά. Γιατί είμαι βέβαιος πώς τούτοι οι ελεεινοί δεν αντιπροσωπεύουν την ζωντανή Ελλάδα, δεν αντιπροσωπεύουν τίποτε και υπάρχουν άγνωστοι, πολλοί που δεν ξέρουν αλλά που αξίζουν, που σε φωνάζουν »

Γιώργος Σαφέρης - Πολιτικό Ημερολόγιο

Η έννοια του «κόμματος» στη σύγχρονη Πολιτική Επιστήμη: μια (επιστημολογική) επιστροφή στον Αντόνιο Γκράμσι

Εισαγωγή Το κείμενο αυτό πραγματεύεται ένα παράδοξο εκ πρώτης όψεως ζήτημα: τη σχέση της νεώτερης (μεταπολεμικής) Πολιτικής Επιστήμης με τον Αντόνιο Γκράμσι ως προς την έννοια του «πολιτικού κόμματος» και, κατ’επέκτασιν, του «κομματικού συστήματος». Η σχέση αυτή είναι ασύμβατη θα έλεγε κανείς, ανύπαρκτη κάποιος άλλος. Ο Γκράμσι, από τη μία πλευρά, είναι ένας μαρξιστής φιλόσοφος του μεσοπολέμου (γεννήθηκε το 1891 και πέθανε το 1937), ενταγμένος ιδεολογικά στο ρεύμα του επαναστατικού κινήματος. Η σκέψη και η πολιτική του δράση είναι προσανατολισμένες στη στρατηγική της ανατροπής του αστικού κράτους. Από την άλλη πλευρά, η μεταπολεμική (κατ’ουσίαν) Πολιτική Επιστήμη και οι πολιτικοί επιστήμονες είναι σε γενικές γραμμές «συστημικοί». Προσεγγίζουν το κράτος και το κρατικό φαινόμενο ως μία σταθερή και αποδεκτή οντότητα και περισσότερο μελετούν τις λειτουργίες του παρά τις κοινωνικές σχέσεις. Ο Γκράμσι, επίσης, είναι ένας (ανεξάρτητος θεσμικά) φιλόσοφος που δεν ερμηνεύει απλώς τον κόσμο, θέλ…

Ο ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ

Του ΗΡΑΚΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ* Η προσκόλληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη θέση της Ελλάδας μέσα σε αυτήν ως αναγκαία συνθήκη ενός προοδευτικού κοινωνικού μετασχηματισμούστη χώρα μας είναι γνωστή με τον νεολογισμό "αριστερός ευρωπαϊσμός". Τις περισσότερες φορές αυτή η προσκόλληση θεωρείται δεδομένη και φυσική, και όσοι δεν τη συμμερίζονται παρουσιάζονται ως μεσαιωνικά απομεινάρια ενός συντηρητικού και ανιστόρητου αντιευρωπαϊσμού ή «εθνολαϊκισμού».1 Κάποιες άλλες φορές, χρησιμοποιείται μια πιο εκλεπτυσμένη επιχειρηματολογία, με αναφορές στο πεδίο του μαρξισμού και της ταξικής ανάλυσης. Μια σαφής έκφραση αυτής της επιχειρηματολογίας αποτυπώνεται, λ.χ., στο ακόλουθο απόσπασμα: "Το ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν αποτελεί “εργαλείο στα χέρια των καπιταλιστών”, αλλά πεδίο που επικαθορίζεται από την εξέλιξη της ταξικής πάλης και, επομένως, είναι δυνατό να συγκροτηθούν εντός του διαφορετικοί ιδεολογικοί και πολιτικοί συσχετισμοί, υπέρ των υπάλληλων τάξεων, εφόσον αμφισβητηθεί αποτελεσματικά η ιδε…