Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απολείπειν ο θεός τους Έλληνες;

«Τι να πεις; Τι να μην πεις; Για τι να μιλήσεις;» ψιθυρίζει μέσα στο βουβό της πένθος η Ηλέκτρα μαθαίνοντας για το θάνατο του πατέρα της και την πτώση του Οίκου των Ατρειδών.
Τι να πεις; Δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά περισσεύουν τα λόγια, οι αναλύσεις, οι πληροφορίες, οι δηλώσεις, οι εξαγγελίες, οι συνεντεύξεις, τα σχόλια, οι φήμες και οι ειδήσεις, αληθινές ή ψεύτικες.
Τι να μην πεις; Δυόμιση χιλιάδες χρόνια μετά περισσεύουν τα όσα δεν ομολογούνται, δεν αρθρώνονται, δεν καταγράφονται.
Για τι να μιλήσεις;
Καταφεύγω, αυτές τις ώρες στους τόμους της Ιστορίας μας. Κι ύστερα, «ώρα μεσάνυχτα», αποκαμωμένος από τις επαναλήψεις των ελληνικών τραγωδιών, των καταρρεύσεων, των εμφύλιων, καταφεύγω στο «Απολείπειν ο θεός Αντώνιον» του μεγάλου Αλεξανδρινού να ηρεμήσει η ψυχή μου.
Να όμως που αντί για «αόρατους θιάσους να περνούν» βλέπω ορατούς θιάσους σκιών στις τηλεοπτικές οθόνες να κινδυνολογούν ή να προσπαθούν τα υπερασπιστούν τα ανυπεράσπιστα.
Να που ούτε «μουσικές εξαίσιες» ακούω, αλλά ούτε και νταούλια και ζουρνάδες. Μόνο φωνές. Αναρθρες και ασύντακτες.
Η τύχη μας ενδίδει πια. Κι όμως! Ούτε ένας δεν ομολογεί ότι τα έργα του απέτυχαν και ότι τα σχέδιά του βγήκαν όλα πλάνες. Και μόνο ο κόσμος ανωφέλετα θρηνεί στις ουρές των ΑΤΜ. Και μόνο ο κόσμος αισθάνεται γελασμένος, λέει πως ήταν όνειρο και πως απατήθηκε η ακοή του με το «πρώτη φορά Αριστερά». Γιατί τέτοιες μάταιες ελπίδες καταδέχθηκε. Γιατί τα είχε
όλα φορτώσει στους Βαρβάρους.
Κι έτσι, καλούμαστε να αποχαιρετήσουμε την Αλεξάνδρεια που χάνουμε όχι «σαν έτοιμοι από καιρό, σα θαρραλέοι» αλλά με των «δειλών τα παρακάλια και παράπονα».
Αναθέτοντας στον Κώστα, στον Γιώργο, στον Λουκά, στον Αντώνη, στον Αλέξη τις τύχες μας, αποδείχθηκε ότι δεν είμαστε άξιοι να ζούμε σε μια «τέτοια πόλι». Κι αυτή η ανάθεση, χωρίς τη δική μας συμμετοχή, είναι το μέγα λάθος.
Υποδουλωμένοι στα τηλεπαράθυρα και στην συγκίνηση των κηνσόρων αλλά και των θεραπόντων της κάθε εξουσίας έχουμε εδώ και καιρό αποχαιρετήσει κάθε ελπίδα να βγούμε από τα σκοτάδια μας.
Γυρίζω σελίδα και διαβάζω αυτούσιο το επόμενο ποίημα:
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα
πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι — το σωστό — εις όλην την ζωή του.
Ισως και να μην είναι αργά…
Αρκεί να σιωπήσουμε έστω και για λίγο. Ολοι! Αρκετά μιλήσαμε…

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…