Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Ιανός των δανειστών και η ελληνική quid pro quo πρόταση

Του Νίκου Κωτσικόπουλου

Όταν η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έβαλαν τη Δευτέρα στο τραπέζι των δανειστών μια πρόταση qui pro quo (ανταλλαγή, σου δίνω και μου δίνεις αλλιώς δεν υπάρχει συμφωνία), στην Ελλάδα η αντίδραση ήταν μεγάλη.
Η πρόταση προέβλεπε ουσιαστικά, μια φοροκαταιγίδα, διατηρώντας όλα τα παλιά φορολογικά βάρη στα μικρά και μεσαία εισοδήματα αλλά αύξανε τους φόρους σε επιχειρήσεις και μεγάλα –μεσαία εισοδήματα.  Μεσαία υπό την έννοια, ότι όποιος σήμερα στην Ελλάδα μετά από 5 χρόνια τρόικας, έχει ετήσιο εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ, είναι περίπου πλούσιος…
Αλλά έβαζε επί τάπητος το πρόβλημα: Το χρέος έπρεπε να μειωθεί. Στην πραγματικότητα, όλα τα στοιχεία της πρότασης, είναι συνδεδεμένα με τη μείωση του χρέους. Η Ελλάδα έδινε (της Παναγιάς τα μάτια), αλλά με την προϋπόθεση, ότι το χρέος θα μειωθεί και επιπλέον θα δοθούν κονδύλια για την επανεκκίνηση και ανάπτυξη της οικονομίας.
Ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ, έσπευσε να την κάνει αποδεκτή πριν προλάβει να μιλήσει άλλος, ενώ και ο Ρέντσι συμφώνησε. Η ΕΕ επίσης. Η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ δήλωσε πως πράγματι η ελληνική πρόταση είναι μια βάση εκκίνησης συμφωνώντας απρόθυμα. Όλοι εξετέθησαν με θετικά λόγια, δηλώνοντας παντού για την Ελλάδα ότι επιτέλους να, «έφεραν καλή πρόταση».
Τι έκανε άραγε τους δανειστές να πουν ναι και να δεχθούν τις ελληνικές πολύ σκληρές είναι αλήθεια- προτάσεις; Το ξεζούμισμα που έφερναν ή το ρολόι του χρόνου που τρέχει ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. Για όλους όμως…
 Υπήρχαν βέβαια κάποιοι, που είχαν πρόβλημα και η Μέρκελ προετοίμαζε το έδαφος για την επόμενη κίνηση που θα έκανε, επανερχόμενη στη γραμμή Σόιμπλε…
Όλα αυτά σε μια συνέντευξη, που όμως, ΟΛΕΣ οι ερωτήσεις στη Μέρκελ αφορούσαν, σε μείωση του ελληνικού χρέους κι έβγαζαν μάλιστα και μάλιστα με μια επιθετικότητα του τύπου: «Πόσες φορές θα είμαστε εδώ και θα σας βλέπουμε να συζητάτε το ίδιο πρόβλημα; Θα κάνετε κούρεμα;  Θα το λύσετε επιτέλους;» Το βίντεο της συνέντευξης, είναι αποκαλυπτικό…
Η Μέρκελ κλονίστηκε για πρώτη φορά, παίρνοντας το καθαρό μήνυμα, αλλά επέμεινε, ότι θα συζητηθεί πρώτα η χρηματοδότηση, οι τεχνοκράτες κλπ κλπ. Ουδείς κατάλαβε κάτι άλλο πέρα από τον εκνευρισμό της και την προσπάθεια να αποφύγει ξεκάθαρες κουβέντες.
Το καλωσόρισμα των εταίρων στην πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης, αποδείχθηκε ένας ελιγμός. Ωστόσο όταν λες ναι στο παραπέντε και μετά λες όχι, έχεις τεράστια ΕΥΘΥΝΗ. Το ναι που είπαν, ήταν δεσμευτικό. Δέχθηκαν να συζητήσουν, περιβάλλοντας με πολλούς επαίνους την ελληνική πρόταση, η οποία είπαν οι ίδιοι, ότι αποτελεί τη ΒΑΣΗ της συζήτησης.
Στο παρασκήνιο βεβαίως ετοίμαζαν την απάντηση.
Η επικεφαλής του ΔΝΤ Λαγκάρντ, γνωρίζοντας ότι το μπαλάκι θα πάει σε εκείνη την μεθεπόμενη ημέρα, όταν το Eurogroup (ουσιαστικά υπό τον Σόιμπλε), θα απορρίψει πρώτα το κούρεμα το οποίο πλέον το ΔΝΤ, ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ να απαιτεί, είχε μόνο μία λύση:
Έστειλε πρώτη το μπαλάκι μη περιμένοντας το όχι Σόιμπλε, εστιάζοντας αντί για το χρέος στο οποίο ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΤΟ ΔΝΤ, στα άλλα μέτρα, για τα οποία δήλωσε αντίθετη.
Ωστόσο η σιωπή της για το χρέος και η σιωπηλή παραδοχή της ότι πρέπει να μειωθεί, δεν είναι αρκετή, αν γίνει αιτία να δημιουργηθεί ξανά ένα ερμαφρόδιτο και βραχυχρόνιο μέτωπο δανειστών, χωρίς να λυθεί το θέμα αυτό.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε ο Μιχάλης Ιγνατίου, ο εκπρόσωπος της Βραζιλίας Μπατίστα, σκοπεύει να προκαλέσει πριν φύγει για την τράπεζα των BRICS συζήτηση για το θέμα του ελληνικού χρέους.
Και είναι επίσης γνωστό, ότι η Ελλάδα έχει πάρει το μεγαλύτερο δάνειο στην ιστορία του ΔΝΤ, με διαδικασίες ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ με όσα προβλέπει το καταστατικό του παρουσιάζοντας την μεγαλύτερη αποτυχία του Ταμείου…
Το γεγονός ότι το ΔΝΤ και η Λαγκάρντ απέφυγε να θέσει το θέμα χρέους ενώ απέρριψε τα άλλα μέτρα της ελληνικής πλευράς, δεν βοήθησε τους δανειστές πάντως και είναι ολοφάνερα υποκριτικό. Απλά επίσπευσε τις εξελίξεις.
Οι δανειστές επιδεικνύοντας πρωτοφανή κακοπιστία, έχουν πέσει σε ξέρα: Είπαν όχι στην ελληνική πρόταση, παρουσιάζοντας μια άλλη δική τους, από την οποία απουσιάζει η ρύθμιση στο χρέος και οι αποτυχημένες πολιτικές τους επανέρχονται, ως καλύτερες από τις επίσης πολύ σκληρές, ελληνικές προτάσεις…
Ήταν αναμενόμενο συνεπώς να τους εκθέσει ευθέως η υπαναχώρησή τους, μέσα σε μία μόνο μέρα. Είχαν πει βάση συζήτησης η ελληνική πρόταση. Την δέχθηκαν. Γιατί έκαναν πίσω;
Τώρα λοιπόν, έχει σημασία που θα παιχτεί το παιχνίδι μετά. Θα παιχθεί ουσιαστικά, στην προθυμία της ΕΚΤ να συνεχίζει να παρέχει ρευστότητα, όσο οι δανειστές και η Ευρωζώνη αποτυγχάνουν σταθερά, να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, εκτιθέμενοι για πρώτη φορά τόσο φανερά, με την πρωτοφανή κακοπιστία τους. Είπαν ναι, τώρα λένε όχι.
Οι φοβέρες για το ELA, τους έχουν εκθέσει διπλά. Υποχρεώνουν την ΕΚΤ, να τους αγνοεί και να παρεμβαίνει, αποκαλύπτοντας το φόβο τόσο για τη ΜΕΤΑΔΟΣΗ της κρίσης όσο και για τις δικές της νομικές ευθύνες: Δεν υπάρχει τρόπος να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ και είναι υπεύθυνη για το νόμισμα και ΟΛΕΣ τις ευρωπαϊκές τράπεζες. ‘Ετσι, το ερώτημα γιατί έκατσαν στο τραπέζι και είπαν ΝΑΙ (και μετά όχι), θα συνεχίσει να τους εκθέτει και θα δίνει τον τόνο πλέον στις συζητήσεις.
Μπορούν φυσικά, να επανέλθουν, στα «δημοκρατικά» τους τελεσίγραφα. Ωστόσο, οι αγορές, είναι αδηφάγες προς όλους και ειδικά σε όσους έχουν ψαχνό για φάγωμα. Η ελληνική αγορά δεν έχει.
Στην Πορτογαλία φοβούνται ιδιαίτερα ένα κύμα αναλήψεων από τις τράπεζες….
Στην Ιρλανδία και την Ισπανία, φοβούνται την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Και στην Ιταλία; Στην Ιταλία φοβούνται και τα δύο…



Νίκος Κωτσικόπουλος

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…