Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ενας πρώτος απολογισμός της διαπραγμάτευσης

1. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερτίμησε τις εξελίξεις οι οποίες μπορούσαν να πυροδοτηθούν μετά την εκλογή του τον περασμένο Ιανουάριο. Η γραμμή άμυνας του ευρωπαϊκού συστήματος ήταν πολύ πιο ισχυρή απ' ό,τι -κακώς!- νόμιζε. Το ιστορικό timing δεν ήταν με το μέρος της Ελλάδας και της κυβέρνησής της.

2. Ταυτόχρονα υποτίμησε τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης. Η λογική της "ανάθεσης" από τους ψηφοφόρους στην Αριστερά λειτούργησε, όπως πολλοί προβλέπαμε, αρνητικά. Επιπλέον, ο κόσμος πίστεψε ότι μία απλή εναλλαγή στην εξουσία θα άλλαζε τα πάντα. 

3. Η συμφωνία -αν ισχύουν οι όροι που βλέπουμε μέχρι στιγμής- δεν είναι έντιμη. Είναι σκληρή. Δεν ξέρουμε αν θα είναι πιο σκληρή από αυτή που θα είχαν υπογράψει οι Σαμαράς-Βενιζέλος. Ξέρουμε ότι δεν θα είναι το ίδιο άδικη. Η σύγκριση έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Το θέμα όμως δεν είναι αν θα άντεχε η μία ή η άλλη σε αυτήν. Το θέμα είναι ΠΟΣΟ θα αντέξει ο λαός μας. Με υποθέσεις όμως δεν γράφεται η Ιστορία.

4. Αυτό δεν ακυρώνει όμως το γεγονός ότι για πρώτη φορά υπήρξε πραγματική διαπραγμάτευση μέσα από την οποία αναδείχθηκαν και στην Ελλάδα και κυρίως στο εξωτερικό πολλά ζητήματα που παρέμεναν στο σκοτάδι: την αδιαλλαξία και το εκδικητικό πνεύμα των εταίρων μας, την αποτυχία των προηγούμενων προγραμμάτων λιτότητας τα οποία πλέον παραδέχονται όλοι με πρώτο το ΔΝΤ αλλά και πολλούς άλλους στην Ε.Ε., την ανάγκη του να πληρώσουν και οι έχοντες, την ανοησία των οριζόντιων περικοπών.

5. Η διαδικασία της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης έχει αποδείξει ότι η ρήξη και η χρεοκοπία θα ήταν σκληρή και επώδυνη τόσο για την Ελλάδα όσο και και για την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο. Στην ουσία κανένας δεν θα ήταν έτοιμος να την διαχειριστεί. Ομως το "ο Γιάννης φοβάται το θεριό και το θεριό τον Γιάννη" επικράτησε. Και οι δύο πλευρές, ουσιαστικά, υποχρεώθηκαν να συμβιβαστούν με τους φόβους τους. 

6. Στο διάστημα αυτό αναδείχθηκαν οι αντιθέσεις που υπάρχουν ανάμεσα στους δανειστές. Αντιθέσεις, όμως, που μπορούν ακόμη να τις αξιοποιούν σε βάρος της αδύναμης Ελλάδας. Κι όμως, αυτές οι αντιθέσεις οξύνθηκαν και βάθυναν στη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Οι ρωγμές είναι πλέον ορατές και μη αναστρέψιμες. Κι ΑΥΤΟ είναι όντως μια επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ.

7. Παράλληλα, αναδείχθηκαν οι αντιθέσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, όχι όμως ως διαφορετικές φωνές των συνιστωσών και των τάσεων, αλλά μέσα από τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις και εμφανίσεις των στελεχών του στα καθεστωτικά ΜΜΕ και στα Κοινωνικά Δίκτυα. Αντιθέσεις που δημιουργούσαν σύγχυση στον κόσμο και απογοήτευση. Η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης ήταν και παραμένει ανύπαρκτη.

8. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί όχι τόσο από τη δυνατότητά του "να τα αλλάξει όλα" αλλά να διαχειριστεί την τρέχουσα κατάσταση και να δημιουργήσει τις συνθήκες εξόδου από την κρίση. Ταυτόχρονα θα πρέπει να προωθήσει όλα εκείνα τα μέτρα που δεν έχουν άμεση εξάρτηση από συμφωνίες και μνημόνια. Και δεν είναι λίγα.

9. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να κυβερνήσει! Κι όλη η ευθύνη πλέον είναι δική του.

10. Ταυτόχρονα, η Αριστερά θα πρέπει πείσει τον κόσμο που την ακολουθεί και την ψηφίζει ότι οφείλει να εγκαταλείψει την νοοτροπία της "Ανάθεσης" και να την αντικαταστήσει με τη λογική της συμμετοχής. Και για να το συμβεί αυτό θα πρέπει οι θυσίες να είναι ορατό ότι πιάνουν τόπο και δεν χάνονται σε μία μαύρη τρύπα.

11. Η καταψήφιση της συμφωνίας από βουλευτές της συμπολίτευσης θα οδηγήσει στην ακαριαία ήττα της "πρώτη φορά" Αριστεράς, άλλη μία στην μακρόχρονη ιστορία της. Με τον τρόπο αυτό θα φέρει ξανά στην εξουσία της καθημαγμένη Δεξιά και τους συμμάχους της οι οποίοι θα οδηγήσουν την χώρα και την κοινωνία στην πλήρη και οριστική υποταγή. Αντίθετα, η υπερψήφιση της συμφωνίας θα ματαιώσει στην πράξη τα "όνειρα" κάποιων κομμάτων της αντιπολίτευσης για μία συγκυβέρνηση-τέρας, α λα Παπαδήμου που θα λέει "ναι" σε όλα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…