Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κομποσχοίνι γίναμε ούλοι

Ενας "ένοπλος, αριστερός επαναστάτης" ο οποίος αρνείται να φορέσει ηλεκτρονικό βραχιολάκι παρακολούθησης κερδίζοντας ένα μικρό έστω κομμάτι της ελευθερίας του όχι με βάση κάποιο ιδεολογικό επιχείρημα αλλά λόγω θρησκείας!
Ενας άνθρωπος που γεννήθηκε μέσα στις εφημερίδες ο οποίος ισχυρίζεται ότι η Πρωτομαγιά είναι αμερικάνικη γιορτή.

Τα δύο άκρα (ή μήπως δεν είναι άκρα) της νεοελληνικής πραγματικότητας. Ενας άμορφος πολτός. Η υπερχείλιση της ακραίας ανοησίας στην απολίτικη επικράτεια της αγραμματοσύνης. Χωρίς βάσεις. Χωρίς έρμα. Χωρίς καν να σου αφήνουν το περιθώριο της κριτικής.
Γόνος ιερέα ο πρώτος, με το ένα χέρι σκότωνε κόσμο και με το άλλο έκανε αγιογραφίες. Περιφρόνησε την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής αλλά παρέμεινε θρησκευόμενος. Ως γνήσιος σταυροφόρος-φονιάς. Παρόμοιος με τους σημερινούς χασάπηδες του ISIS. Και γύρω του ένας κύκλος "αλληλέγγυων" που τώρα θα πρέπει να διαλευκάνουν εντός τους αν υποστήριζαν μια απεργία πείνας ή μια αυστηρή νηστεία χωρίς λάδι. Να σηκώσουν δηλαδή το βάρος των αντιφάσεων ενός διαταραγμένου παιδιού με αναπηρίες σαφώς σοβαρότερες από αυτές που του προκάλεσε η έκρηξη της βόμβας που κρατούσε σε ένα παγκάκι στον Πειραιά.
Γόνος δημοσιογράφου και εκδότη ο άλλος, πέρασε και δεν βράχηκε από μια κιβωτό γνώσης (άσχετα αν αυτή η κιβωτός υπήρξε κατά καιρούς η ναυαρχίδα της διαπλοκής). Η περιφρόνηση του για αυτή την κιβωτό, για τις εφημερίδες, για την πληροφορία και τη γνώση είναι ασύλληπτη. Πρέπει πραγματικά να τα έχει σιχαθεί όλα αυτά βαθύτατα. Και μαζί με αυτά την ίδια την ιστορία.

Αυτή η χώρα δεν είχε ποτέ τόσους διαταραγμένους, αμαθείς, ανόητους, σοβαροφανείς σε τόσο περίοπτη θέση.

Με τέτοιους πορευόμαστε στην Ελλάδα του 21 αιώνα. Με τις υγείες μας!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…