Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ούτε ένα ψέμα δεν μας είπε το παιδί

"Αγαπητοί συνάδελφοι,
Ο χρόνος τελειώνει. Η κυβέρνηση δεν θα αποφύγει το πικρό ποτήριον. Δεν υπάρχει ίχνος χαιρεκακίας σε μια τέτοια διαπίστωση. Κανείς δεν μπορεί να επιχαίρει για ενδεχόμενη αποτυχία της χώρας που θα έχει τραγικές συνέπειες, διότι ο λογαριασμός πλέον δεν θα πάει στα γνωστά υποζύγια αλλά σε όλους. Η πρόσκρουση στην πραγματικότητα, εάν αυτή αποτελεί συνάμα και το μοναδικό δρόμο για να βγούμε από τα αδιέξοδα δεν μπορεί παρά να είναι ευπρόσδεκτη. Γι αυτό οι κυβερνώντες, το επαναλαμβάνω για μια ακόμη φορά, οφείλουν, έστω την ύστατη ώρα να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δεν μπορούν να νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιος Πιλάτος και να «απειλούν» με δημοψηφίσματα και εκλογές."

Το απόσπασμα είναι από ομιλία του βουλευτή του ΠΟΤΑΜΙΟΥ (πρώην βουλευτή της ΔΗΜΑΡ, πρώην στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ) Σπύρου Λυκούδη στη Βουλή.
Το πιθανότερο είναι να μην εννοούσε ακριβώς αυτό που είπε αλλά μια πρόσκαιρη δυσλεξία να τον οδήγησε σε αυτή τη διατύπωση. 
Παρ' όλα αυτά κατά λάθος είπε την αλήθεια που δεν τολμούν να πουν τόσο το κόμμα του όσο και ο Σαμαράς και Βενιζέλος αλλά και όλα μαζί τα ΜΜΕ: Το ζητούμενο, αυτά τα πέντε χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, είναι να μην θιγούν όλοι οι άλλοι πλην των γνωστών υποζυγίων (των μισθωτών, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών). Ποιοί είναι "όλοι οι άλλοι"; Οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες που έχουν βγάλει τα λεφτά τους έξω, οι καναλάρχες, οι μεγαλοεργολάβοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλοσυνταξιούχοι των τραπεζών και των ΔΕΚΟ, οι δικαστικοί, οι βουλευτές αλλά και όσοι στηρίζουν και στηρίζονται στην μαύρη οικονομία και στο ξέπλυμα χρήματος. Δηλαδή οι ελίτ που κυβερνούν αυτόν τον τόπο.
Γι αυτές τις ελίτ εκφράζεται η αγωνία, για χάρη τους η καθημερινή καταστροφολογία, στο όνομά τους οι πιέσεις για έναν γρήγορο συμβιβασμό. Οι Μαρίες Αντουανέτες των μνημονίων δεκάρα τσακιστή δεν δίνουν για τα συνήθη υποζύγια. "Αν δεν έχουν ψωμί, ας φάνε παντεσπάνι!" βρε αδελφέ.
Μέχρι και οι δανιστές μας το έχουν καταλάβει και το ομολογούν από καιρό εις καιρόν: "Να πληρώσουν και οι πλούσιοι" διαμηνύουν. Οχι ότι συναισθάνονται την αδικία αλλά διότι οι πολιτικές που οι ίδιοι υπαγορεύουν ασκούνταν, όλα αυτά τα χρόνια, κάπως ...άγαρμπα.
Η κατά λάθος ειπωθήσα αλήθεια κρύβει όμως και μία ακόμη διαπίστωση: πως τα γνωστά υποζύγια έχουν πλέον εξαντληθεί από την χρόνια αφαίμαξη και τώρα πλέον αισθάνονται ότι δεν έχουν τίποτα παραπάνω να χάσουν είτε έτσι (με συμβιβασμό) είτε αλλιώς (με ρήξη), παρά μόνο τις αλυσσίδες τους, όπως θα έλεγε και κλασσικός του μαρξισμού. Κάποιοι έχουν ήδη ξεπεράσει τον φόβο και κάποιοι άλλοι μοιάζουν με ασθενείς στο τελευταίο στάδιο της αρρώστιας τους που ζητούν να τους βγάλουν τους ορούς και τα σωληνάκια από το βασανισμένο κορμί τους. Κι αυτό σκορπάει πραγματικά τον τρόμο στις τάξεις των μνημονιακών. Διότι τόσο αυτός που δεν φοβάται όσο και ο απελπισμένος δεν χειραγωγούνται. Βεβαίως και τα γνωστά υποζύγια δεν θα ήθελαν να βγούμε από την Ευρώπη. Βεβαίως και δεν επιθυμούν να ζήσουν την άγνωστη κατάσταση μιας πιθανής επιστροφής στη δραχμή. Οταν είσαι πολυτραυματίας το μόνο που θα σου έλειπε είναι να πηδάς μαντρότοιχους. Φυσιολογικό είναι. Επίσης αρκετοί αντιλαμβάνονται ότι και στο σενάριο της ρήξης και της εξόδου ωφελημένοι θα είναι και πάλι οι έχοντες και κατέχοντες (τα χρήματά του στο εξωτερικό). Και μάλιστα διπλά! Μονά-ζυγά δικά τους δηλαδή οι "όλοι οι άλλοι". Αν και ζητούμενο θα είναι το αν θα μπορούν να συνεχίσουν να πατούν τα πόδια τους στην Ελλάδα τα χρόνια που θα ακολουθήσουν της καταστροφής...
Οχι, η λύση δεν είναι η έξοδος από την ευρωζώνη. Αυτό θα αποτελεί συνέχεια, με άλλη μορφή, πολύ χειρότερη ίσως, της τραγωδίας που ζούμε (οχι όλοι, τα γνωστά υποζύγια, μόνο).
Λύση θα είναι να δούμε κατάματα της αλήθεια που εκστόμισε ο Σπύρος Λυκούδης και να την ακολουθήσουμε: να πληρώσουν -επιτέλους!- όλοι οι άλλοι! Με το καλό ή με το άγριο!


Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…