Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το μέλλον ξεκίνησε, το μέλλον διαρκεί πολύ


Σε αντίθεση με τις παραισθήσεις του Σαμαρά, την ιστορικότητα της στιγμής και τον διεθνή αντίκτυπο όσων συμβαίνουν από το μεσημέρι της Δευτέρας στην Ελλάδα, τα «αισθάνονται» όλοι. Περισσότερο ίσως κι από μας, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας σε ολόκληρη την Ευρώπη, που πανηγυρίζουν το άνοιγμα του δρόμου για την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς στην ήπειρο στα χρόνια της κρίσης: η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι το βασικό αυριανό δικό τους επιχείρημα. Με την αίσθηση αυτής της ιστορικότητας και της εμβέλειας των γεγονότων, με την επίγνωση των δυσκολιών ως τις 25 Γενάρη, και κυρίως μετά, έχουμε κάθε λόγο να χαιρόμαστε που η τρομολαγνεία και οι εκβιασμοί, οι στημένες συνεντεύξεις και τα ψυχροπολεμικά πρωτοσέλιδα, οι κρυφές και φανερές πολιτικές συναλλαγές – όλα τέλος πάντων τα νοσηρά τερτίπια του 2012, έπεσαν στο κενό. Παρά το εκφυλιστικό κλίμα που η ίδια ενορχήστρωσε, η κυβέρνηση έμεινε τελικά στις ψήφους των μετανοημένων φασιστών και των κυνικών πρώην αριστερών, πέφτοντας μετ” επαίνων.
Πίσω από μια ρητορική στα όρια του εμφυλιοπολεμικού που υιοθετούν οι εκπρόσωποί της, παίζοντας για την παράταξη αλλά και για το σταυρό πλέον, οι «λεπτομέρειες»  (;) πιστοποιούν τις αδυναμίες: Ήδη με την αποτυχία της πρώτης ψηφοφορίας, η «φιλελεύθερη» πτέρυγα της ΝΔ ανέκαμψε, αμφισβητώντας τον Σαμαρά και διεκδικώντας τα οφειλόμενα μιας πενταετίας΄ λίγες μέρες πριν από την τελευταία ψηφοφορία, η Καθημερινή έσπευδε να προεξοφλήσει την προσφυγή στις κάλπες, ενώ στο κυριακάτικο Βήμα ο Χαρδούβελης άδειαζε τους ακροδεξιούς τηλεφωνακλάδες, διαβεβαιώνοντας ότι οι τραπεζικές καταθέσεις δεν κινδυνεύουν. Η έλλειψη συνοχής στο εσωτερικό της ΝΔ επεκτείνεται και στην εκλογική της βάση, με ένα 7% των ψηφοφόρων της να κατευθύνεται προς τον ΣΥΡΙΖΑ, και τον τελευταίο να διατηρεί ασφαλές προβάδισμα. Στα δεξιά του, η ανασύνταξη μιας αντι-αριστερής Κεντροαριστεράς που έχει αποδεχτεί την ηγεμονία της (όποιας) ΝΔ, αποδεικνύεται φάρσα: το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε τροχιά διάσπασης, το Ποτάμι ανακυκλώνει υλικά κατεδαφίσεων ενισχύοντας φυγόκεντρες τάσεις και η ΔΗΜΑΡ πληρώνει τα μέσα-έξω στην κυβέρνηση Σαμαρά. Ακόμα και η αντισυριζική υστερία των ΜΜΕ δείχνει ότι η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θεωρείται βέβαιη και για τους απέναντι, κι έτσι ο πήχυς κατεβαίνει στο στόχο της διαχειρίσιμης ήττας, με το βλέμμα όλων, σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στην επόμενη μέρα.
Ακόμα και έτσι, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κάνει υγιεινό περίπατο ως τις 25 Ιανουαρίου. Στο βαθμό που στόχος είναι πια η αυτοδυναμία, για να υλοποιήσει το πρόγραμμά του χωρίς εκβιασμούς, οι εκβιασμοί σε βάρος του θα ενταθούν. Κι εκτός από το κλίμα φόβου, η διαφαινόμενη νίκη του θα παρουσιάζεται ως προσωρινή και άνευ περιεχομένου, με τη ΝΔ να εκλαϊκεύει όλα τα επιχειρήματα των πιστωτών εναντίον του στα ΜΜΕ, παρουσιάζοντάς τον επικίνδυνο και «ενσωματωμένο» ταυτόχρονα.
Στο σκηνικό αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τρία πλεονεκτήματα. Το πρώτο είναι το βίωμα της κρίσης και της διαχείρισής της, που καμιά προπαγάνδα δεν μπορεί να αναιρέσει: από το 2012 το βίωμα αυτό έχει αποκτήσει τέτοιο βάθος, που το 2012 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Το δεύτερο είναι ένα σαφές πρόγραμμα για να ξανασταθεί η κοινωνία στα πόδια της, που κωδικοποιήθηκε φέτος στη Θεσσαλονίκη, και τις επόμενες μέρες θα παρουσιαστεί στις λεπτομέρειές του. Το τρίτο είναι ίσως το σημαντικότερο: πρόκειται για την ελπίδα και το φρόνημα δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, που έχουν ανάγκη την ανατροπή, με την ακριβή σημασία του όρου «ανάγκη»: αυτοί είναι που πρέπει να πάρουν πάνω τους και να κάνουν δικό τους το στοίχημα της ανατροπής – στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εκεί όπου το 2012 αμφισβητήθηκε επιτυχώς η ολιγαρχική συγκρότηση του δημόσιου χώρου.
Το μέλλον μόλις ξεκίνησε. Και, ως γνωστόν, το μέλλον διαρκεί πολύ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…