Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μία παράγραφος;

"Ολα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια είναι ζήτημα αν θα πιάσουν μία παράγραφο στην Ιστορία της Ελλάδας" σχολίασε φίλος αγαπητός και συνάδελφος που εκτιμώ πολύ, κυρίως διότι είναι ένας από τους ελάχιστους που επιμένει να μελετάει την Ιστορία.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν η Ιστορία θα αφιερώσει μία παράγραφο ή δύο κεφάλαια σε αυτό που ζούμε. Εκείνο που ξέρω όμως είναι πως ανεξάρτητα από την έκταση του "κειμένου" αυτό δεν έχει αρχίσει ακόμη να γράφεται. Και δεν γράφεται διότι η κοινωνία δεν έχει ακόμη κινηθεί.
Την Ιστορία δεν την αφορούν οι λογιστικές εκθέσεις με τα έσοδα, τα έξοδα, τα χρέη και τα ελλείμματα κι αυτό διότι δεν γράφεται ούτε από λογιστές ούτε από τραπεζίτες. Η Ιστορία καταγράφει τις μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις, τα αίτια και τα αποτελέσματά τους. Συγκρούσεις αναίμακτες ή και αιματηρές. Συγκρούσεις που οδηγούν στην πρόοδο ή και στην οπισθοδρόμιση. Πάντως συγκρούσεις...
Αποτελεί ιστορικό παράδοξο ότι για πολλές δεκαετίες δεν υπήρξαν τέτοιες συγκρούσεις και οι οποίες τάσεις για κάτι τέτοιο απορροφήθηκαν από πολλαπλές βαλβίδες ασφαλείας. Η κοινωνία αποκοιμήθηκε χορτάτη από (εισαγόμενο) άρτο και (τηλεοπτικά) θεάματα. Καμιά ορατή απειλή. Κανένας κίνδυνος στον ορίζοντα. Η λήθη, καθώς τα ιστορικά γεγονότα απομακρύνονταν στο παρελθό, και η άγνοια, καθώς η Παιδεία έπαψε να υπεθυμίζει, κυριάρχησαν.
Το υποκείμενο της Ιστορίας ενταφάστηκε ζωντανό μέσα σε μεγάλα εμπορικά κέντρα επιστρέφοντας σε μια εμβρυακή, προ-ιστορική κατάσταση. Τα εμπορικά κέντρα υποκατέστησαν τα ΠΑΝΤΑ (πλατείες, γειτονιές, εκκλησίες, θέατρα, κινηματογράφους, καφενεία, αυλές, μπαλκόνια) εκτος από ένα: το πεδίο της κοινωνικής μάχης.
«ΠΑΛΙΑ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ επιφάνεια που ονομαζόταν καθεδρικός ναός. Τώρα διαμορφώνεται σε μια άλλη μεγάλη επιφάνεια που ονομάζεται εμπορικό κέντρο. Το εμπορικό κέντρο δεν είναι απλώς η νέα εκκλησία, ο νέος καθεδρικός, είναι επίσης το νέο πανεπιστήμιο. Το εμπορικό κέντρο καταλαμβάνει σημαντικό χώρο στη διαμόρφωση της ανθρώπινης νοοτροπίας. Πάει η πλατεία, ο κήπος ή ο δρόμος ως δημόσιος χώρος και χώρος ανταλλαγής. Το εμπορικό κέντρο είναι ο μοναδικός ασφαλής χώρος και αυτός που δημιουργεί τη νέα νοοτροπία. Μια νέα νοοτροπία που τρέμει να μην εξοριστεί από τον παράδεισο της κατανάλωσης και κατ’ επέκταση από τον καθεδρικό των ψώνιων. Και τώρα τι έχουμε; Την κρίση. Μήπως θα επιστρέψουμε στην πλατεία ή στο πανεπιστήμιο; Στη φιλοσοφία;»
...έγραφε ο Ζοζέ Σαραμάγκου στο "Τελευταίο Τετράδιο".
Με αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται να επιστρέψουμε πουθενά.
Αλλωστε το θέμα δεν είναι η επιστροφή αλλά το άλμα προς τα εμπρός.
Με άλλα λόγια είτε η Ιστορία αφιερώσει μία παράγραφο είτε ολόκληρο τόμο για όσα μας συμβαίνουν, το ζήτημα είναι να αρχίσουν να γράφονται οι πρώτες λέξεις...
Κι ανάμεσά τους η λέξη "Ανατροπή!".


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…