Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μία παράγραφος;

"Ολα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια είναι ζήτημα αν θα πιάσουν μία παράγραφο στην Ιστορία της Ελλάδας" σχολίασε φίλος αγαπητός και συνάδελφος που εκτιμώ πολύ, κυρίως διότι είναι ένας από τους ελάχιστους που επιμένει να μελετάει την Ιστορία.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν η Ιστορία θα αφιερώσει μία παράγραφο ή δύο κεφάλαια σε αυτό που ζούμε. Εκείνο που ξέρω όμως είναι πως ανεξάρτητα από την έκταση του "κειμένου" αυτό δεν έχει αρχίσει ακόμη να γράφεται. Και δεν γράφεται διότι η κοινωνία δεν έχει ακόμη κινηθεί.
Την Ιστορία δεν την αφορούν οι λογιστικές εκθέσεις με τα έσοδα, τα έξοδα, τα χρέη και τα ελλείμματα κι αυτό διότι δεν γράφεται ούτε από λογιστές ούτε από τραπεζίτες. Η Ιστορία καταγράφει τις μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις, τα αίτια και τα αποτελέσματά τους. Συγκρούσεις αναίμακτες ή και αιματηρές. Συγκρούσεις που οδηγούν στην πρόοδο ή και στην οπισθοδρόμιση. Πάντως συγκρούσεις...
Αποτελεί ιστορικό παράδοξο ότι για πολλές δεκαετίες δεν υπήρξαν τέτοιες συγκρούσεις και οι οποίες τάσεις για κάτι τέτοιο απορροφήθηκαν από πολλαπλές βαλβίδες ασφαλείας. Η κοινωνία αποκοιμήθηκε χορτάτη από (εισαγόμενο) άρτο και (τηλεοπτικά) θεάματα. Καμιά ορατή απειλή. Κανένας κίνδυνος στον ορίζοντα. Η λήθη, καθώς τα ιστορικά γεγονότα απομακρύνονταν στο παρελθό, και η άγνοια, καθώς η Παιδεία έπαψε να υπεθυμίζει, κυριάρχησαν.
Το υποκείμενο της Ιστορίας ενταφάστηκε ζωντανό μέσα σε μεγάλα εμπορικά κέντρα επιστρέφοντας σε μια εμβρυακή, προ-ιστορική κατάσταση. Τα εμπορικά κέντρα υποκατέστησαν τα ΠΑΝΤΑ (πλατείες, γειτονιές, εκκλησίες, θέατρα, κινηματογράφους, καφενεία, αυλές, μπαλκόνια) εκτος από ένα: το πεδίο της κοινωνικής μάχης.
«ΠΑΛΙΑ Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΤΑΝ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ επιφάνεια που ονομαζόταν καθεδρικός ναός. Τώρα διαμορφώνεται σε μια άλλη μεγάλη επιφάνεια που ονομάζεται εμπορικό κέντρο. Το εμπορικό κέντρο δεν είναι απλώς η νέα εκκλησία, ο νέος καθεδρικός, είναι επίσης το νέο πανεπιστήμιο. Το εμπορικό κέντρο καταλαμβάνει σημαντικό χώρο στη διαμόρφωση της ανθρώπινης νοοτροπίας. Πάει η πλατεία, ο κήπος ή ο δρόμος ως δημόσιος χώρος και χώρος ανταλλαγής. Το εμπορικό κέντρο είναι ο μοναδικός ασφαλής χώρος και αυτός που δημιουργεί τη νέα νοοτροπία. Μια νέα νοοτροπία που τρέμει να μην εξοριστεί από τον παράδεισο της κατανάλωσης και κατ’ επέκταση από τον καθεδρικό των ψώνιων. Και τώρα τι έχουμε; Την κρίση. Μήπως θα επιστρέψουμε στην πλατεία ή στο πανεπιστήμιο; Στη φιλοσοφία;»
...έγραφε ο Ζοζέ Σαραμάγκου στο "Τελευταίο Τετράδιο".
Με αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται να επιστρέψουμε πουθενά.
Αλλωστε το θέμα δεν είναι η επιστροφή αλλά το άλμα προς τα εμπρός.
Με άλλα λόγια είτε η Ιστορία αφιερώσει μία παράγραφο είτε ολόκληρο τόμο για όσα μας συμβαίνουν, το ζήτημα είναι να αρχίσουν να γράφονται οι πρώτες λέξεις...
Κι ανάμεσά τους η λέξη "Ανατροπή!".


Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…