Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ: Το τέλος των δημοσιογράφων έρχεται...

Η είδηση είναι τρομερή και φοβερή, κόβει την ανάσα: Το τέλος των δημοσιογράφων έρχεται και έχει τη μορφή ρομπότ!!!
Σε πολύ λίγο καιρό δεν θα χρειαζόμαστε πλέον κανέναν δημοσιογράφο για να ενημερωνόμαστε αφού όπως λέει ένα σοβαρό άρθρο:

"Μετά τους παρουσιαστές ρομπότ που παρουσίασαν το πρώτο τους δελτίο, τώρα ήρθαν και τα  ρομπότ που αρθρογραφούν... 2.000 άρθρα το δευτερόλεπτο.Στόχος του δημιουργού τους, Ρόμπι Άλεν, είναι να αναπτύξει ένα λογισμικό το οποίο θα μπορεί να γράφει κείμενα. Το λογισμικό που δημιούργησε  λοιπόν φιλτράρει αναρίθμητες ποσότητες δεδομένων, π.χ αριθμούς και τάσεις και τις μεταμορφώνει σε κείμενα. Μάλιστα μπορεί να δώσει και πιο προσωπικό τόνο στα γραπτά κείμενα, ακόμη και πιο παραστατικά κείμενα για τα  αθλητικά σχόλια."
Τα πράγματα είναι ακόμη "χειρότερα". Ο Ρόμπι Αλεν ΗΔΗ έχει φτιάξει αυτό το λογισμικό. Κι όχι μόνο αυτός αλλά και άλλες εταιρείες. Και το ακόμη "χειρότερο": Μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία, όπως το AP, έχουν ήδη αγοράσει αυτή την τεχνολογία.

Τι ακριβώς θα κάνουν αυτά τα ρομπότ-δημοσιογράφοι;
Θα "διαβάζουν" δεδομένα (data) και θα τα μετατρέπουν σε ιστορίες.
Τι είδους δεδομένα;
Δομημένα δεδομένα, όπως για παράδειγμα χρηματιστηριακούς δείκτες, στοιχεία για σεισμούς, μετεωρολογικά δεδομένα, ισολογισμούς, προϋπολογισμούς και θα "συντάσσουν" άρθρα των 150-300 λέξεων.
Είναι αυτό δημοσιογραφία;
Η απάντηση αργότερα...
Τι άλλο μπορούν να κάνουν;
Θα μπορούσαν να περιγράφουν αθλητικούς αγώνες.
Πως;
Οπως ακριβώς γίνεται ΚΑΙ τώρα με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια όπου υπάρχει περιγραφή με βάση π.χ. ποιος παίρνει τη μπάλα, ποιος σουτάρει, αν έχει κάνει φάουλ ή έχει βάλει γκολ. Επίσης θα μπορούν να γράφουν και να μεταδίδουν στατιστικά δεδομένα.
Αλλο;
Θα μπορούν να συντάσσουν τυποποιημένα Δελτία Τύπου ή και το αντίθετο: να "διαβάζουν" τυποποιημένα Δελτία Τύπου και να τα μετατρέπουν σε άρθρα.
"Το συγκεκριμένο λογισμικό προς το παρόν χρησιμοποιείται στις αθλητικές στατιστικές και πολλά σάιτ πωλήσεων όπως η Samsung και η Yahoo ήδη το αγοράζουν. Το χρησιμοποιούν για να γράψουν ένα μήνυμα 140 χαρακτήρων στο Twitter,  έναν οικονομικό απολογισμό 300 λέξεων ακόμα και μία σύντομη είδηση μιας γραμμής."
Είναι αυτό δημοσιογραφία;
Ελα ντε! Είναι;
"Είναι!" θα πουν δεκάδες "εκδότες" που εδώ και χρόνια απαξιώνουν την δημοσιογραφία δημιουργώντας "γαλέρες" με γραφείς/αντιγραφείς για να γεμίσουν "περιεχόμενο" τις εφημερίδες, τα δελτία ειδήσεων και τα "ενημερωτικά" sites τους.
"Είναι!" θα πουν και αρκετοί -δυστυχώς- δημοσιογράφοι οι οποίοι υπηρετούν σε αυτές τις αλυσίδες παραγωγής, νομίζοντας ότι αυτό ΕΙΝΑΙ δημοσιογραφία.
Διότι έτσι μας έμαθαν και έτσι αποδειχθήκαμε καλοί "μαθητές": Δημοσιογραφία είναι η λάντζα! Σαν να λέμε, μαγειρική είναι να κόβεις κρεμμύδια και να πλένεις πιάτα.
Αν αυτά στα κάνει άλλος -μια "μηχανή"- τότε κινδυνεύεις να χάσεις τη δουλειά σου!
"Μα..."
"...Τα ρομπότ δεν είναι μόνο προικισμένα με ταχύτητα και μόρφωση αλλά "γνωρίζουν" και πολλές ξένες γλώσσες! "
Τι λες; Σοβαρά; Τέτοια "μόρφωση"; Να έχει ενσωματωμένο ένα "Google Translate";
Μήπως πάλι να μορφωνόμασταν κι εμείς; Να μαθαίναμε 3-4 γλώσσες; Να μην πω, να μαθαίναμε πρώτα καλά τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ γλώσσα;

Μήπως ακόμη καλύτερα, οι δημοσιογράφοι, να κάναμε ρεπορτάζ, έρευνες, συνθετικές αναλύσεις; Μήπως να βρίσκαμε πραγματικές πηγές αντί να αντιγράφουμε άλλα site; Μήπως να φιλτράραμε τα δεδομένα και τις πληροφορίες, να "χτενίζαμε" τα "τέρα" των πληροφοριών και να βγάζαμε το ζουμί;
Μήπως να αρχίζαμε πάλι να είμαστε δημοσιογράφοι και όχι λαντζέρηδες και κωπηλάτες σε ειδησεογραφικές γαλέρες;
Μήπως;

Μήπως, αν ανησυχούμε ότι ένα ρομπότ που "γράφει" μας "φάει" τη δουλειά, να πάψουμε να γράφουμε και να κάνουμε μια άλλη δουλειά;

Μήπως να πάψουμε να γράφουμε τέτοιες αηδίες και να τις πιστεύουμε κιόλας;

Μήπως;

Διαβάστε επί του θέματος:
‘Robot’ to write 1 billion stories in 2014 — but will you know it when you see it?
Meet the robots writing your news articles: The rise of automated journalism








Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…