Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με μία "Κόκκινη" αφορμή...

Το έχω πει και το έχω γράψει αναλυτικά πολλές φορές την τελευταία (και βάλε) δεκαετία: οι επιχειρήσεις των ΜΜΕ συναποτελούν έναν παρασιτικό κλάδο ο οποίος επιζεί προσκολλημένος πάνω στους παραγωγικούς τομείς (πρωτογενείς και μεταποιητικούς) χωρίς ο ίδιος να παράγει προϊόντα ή αγαθά με την αυστηρή έννοια των όρων. Η οικονομική υγεία αυτών των επιχειρήσεων εξαρτάται απολύτως και είναι ευθέως ανάλογη της υγείας της ευρύτερης οικονομίας καθώς είναι απόλυτα εξαρτημένες τόσο από την αγοραστική δύναμη των αναγνωστών/ακροατών/θεατών όσο, πολύ περισσότερο, από τις δυνατότητες των διαφημιζομένων αφού τα μοναδικά (νόμιμα) έσοδά τους είναι από τις πωλήσεις (π.χ. εφημερίδων, περιοδικών) και οι διαφημίσεις.
Μία διευκρίνιση: μιλάμε πάντα για τις επιχειρήσεις ΜΜΕ και όχι φυσικά για τις έννοιες της ενημέρωσης και της δημοσιογραφίας που ναι μεν μέχρι κάποιο ιστορικό σημείο (πριν την ανάπτυξη των Νέων διαδικτυακών Μέσων και Τεχνολογιών) ήσαν απόλυτα σχεδόν ταυτισμένες με τις επιχειρήσεις αυτές.
Και μία ακόμη: οι επιχειρήσεις ΜΜΕ δεν υπήρξαν ποτέ υγιείς καθώς στην πραγματικότητα τα κέρδη τους δεν προέρχονταν από την αγορά, παρά μόνο ως ένα ποσοστό, αλλά από παράπλευα οφέλη που είχαν να κάνουν με την δύναμη, την εξουσία, τη στήριξη άλλων δραστηριοτήτων, άσχετων με την ενημέρωση και βέβαια με το κρατικό χρήμα. Για να ξέρουμε και τι λέμε δηλαδή...
Η "παραγωγή" ειδήσεων και η αναμετάδοσή τους με οποιονδήποτε αναλογικό, ηλεκτρονικό, ψηφιακό τρόπο, ΔΕΝ έχει να κάνει με την παραγωγή προϊόντων ούτε και με την προσφορά κάποιας υπηρεσίας που θα μπορούσαν να τιμολογηθούν ή έστω να αξιολογηθούν οικονομικά. Εκείνο που ουσιαστικά εκμεταλλεύονται οι επιχειρήσεις ΜΜΕ είναι οι χώροι ανάμεσα στα κείμενα και οι χρόνοι ανάμεσα στις εκφωνήσεις των ειδήσεων και αυτούς πουλάνε στους διαφημιζόμενους. Και μιλάμε πάντοτε γι αυτό που γίνεται "πάνω από το τραπέζι" για να μην περιπλέξουμε (ή δια-πλέξουμε) τα πράγματα.
Η ενημέρωση, πάλι, ούτε πουλιέται ούτε αγοράζεται. Και γι αυτόν ακριβώς το λόγο, όταν εμφανίστηκαν οι τεχνολογίες εκείνες που δίνουν δωρεάν τη δυνατότητα μετάδοσης ειδήσεων και στη συνέχεια η "κατανάλωσή" τους από τον καθένα, ο κλάδος των ΜΜΕ κλονίστηκε συνθέμελα.
Σε μία οικονομία όπου η πρωτογενής παραγωγή έχει γονατίσει -αν υποτεθεί ότι κάποτε στεκόταν στα πόδια της- είναι επόμενο και τα "παράσιτα" να μην περνούν και τις καλύτερες ημέρες τους. Ετσι ανακύπτει ένα διπλό πρόβλημα:
Πρώτον, τι γίνεται με τους εργαζόμενους (κάθε ειδικότητας) σε αυτόν τον κλάδο και δεύτερον τι γίνεται με την υπόθεση της ενημέρωσης. Είναι δύο ξεχωριστά ζητήματα που επιδέχονται ξεχωριστές αναλύσεις παρά το ότι τέμνονται σε πολλά σημεία.
Το πρώτο πρόβλημα, αυτό των εργαζομένων, αγγίζει τα όρια του υπαρξιακού ερωτήματος. Αλήθεια ποια είναι θέση του εργατικού κινήματος (...της Αριστερά, δηλαδή) για ολόκληρες ομάδες εργαζομένων σε "παρασιτικούς" κλάδους, για τους εργαζομένους στα Καζίνο, για να πούμε ένα παράδειγμα αρκετά εξώφθαλμο; Τους κατηγορεί για την επαγγελματική τους επιλογή και τους απορρίπτει συλλήβδην; Τους αποδέχεται και υπερασπίζεται τα δικαιώματά τους; Κρύβει το πρόβλημα κάτω από το χαλί ή το αναδεικνύει; Ποιές επεξεργασίες έχει κάνει η Αριστερά για τα ΜΜΕ και τους ερεγαζόμενους σε αυτά; Γιατί δεν μπορεί να στηρίξει ούτε τα δικά της ΜΜΕ; (Χθες το ΚΚΕ, σήμερα και αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα σε αυτά).
Η κουκουεδίστικη απάντηση "σε συνθήκες καπιταλισμού ζούμε, σύντροφε, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς", δεν ικανοποιεί. Δεν αρκεί. Δεν λύνει κανένα πρόβλημα.
Το θέμα είναι τεράστιο και ταυτόχρονα είναι ένας από τους δείκτες του κατά πόσο μπορεί να υπάρξουν σύγχρονες, προοδευτικές απαντήσεις και προτάσεις για ένα νέο υπόδειγμα και στην Ενημέρωση...

Θα επανέλθω


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά τουφέκια πέφτουν για τη συναυλία του ΣΚΑΪ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου...
Οχτώ χωριών χωριάτες γίναμε πάλι οι υπέρ της συναυλίας, οι κατά του ΣΚΑΪ, οι υπερασπιστές του Σαββόπουλου, οι αποκαθηλωτές του Σαββόπουλου και όλοι οι ενδιάμεσοι συνδυασμοί...
Κάποιοι εκφράζουν την άποψή τους κόσμια, κάποιοι άκομψα και κάποιοι άλλοι τους μαλώνουν και τους δείχνουν το δρόμο το σωστό...
Γεμίζουν τα ψηφιακά ντουβάρια με αναλύσεις, σιχτιρίσματα, ύμνους, αναθέματα...

Μεγάλωσα με τον Σαββόπουλο. Πιο σωστά, μεγάλωσα με τα τραγούδια του, να είναι καλά ο θείος μου ο Πλάτωνας που μου έδωσε μία κασέτα του εν μέσω χούντας... 

Προέφηβος τότε, τον τοποθέτησα στην μικρή μου "Κιβωτό" δίπλα στον Ιούλιο Βερν, στον Καραγκιόζη, στις ελληνικές ταινίες με την Καρέζη και τον Αλεξανδράκη, Σάββατο βράδυ στην ΕΙΡΤ, στη μυρουδιά του καφέ και της "Ολντ Σπάις", στο "Ομπλαντί Ομπλαντά" των Μπίτλς, στη "Φαντασία" του Ντίσνεϊ...

Είναι η Κιβωτός που κουβαλ…

Ο Αρχιδάμπουρας

(Εκδοση Β’, αναθεωρημένη και επιμελημένη εκ νέου. Η έρευνα συνεχίζεται!)Στο χώρο της πολιτικής και όχι μόνο, υπάρχει εκείνο το είδος ανθρώπου που θεωρεί ότι έχει μεγάλα, στον υπερθετικό βαθμό, αρχίδια. Ο επονομαζόμενος και Αρχιδάμπουρας. Ο Αρχιδάμπουρας επαίρεται και καμαρώνει για τα πλούσια ελέη που του χάρισε η μητέρα φύση -παρά το επιπλέον βάρος και ενδεχομένως την ορμονική διαταραχή που αυτά συνεπάγονται. Βεβαίως αυτή η αίσθηση, της μεγαλο-ορχίας είναι κατά κανόνα υποκειμενική. Συχνά επίσης τη συνοδεύει, ως ασύνειδος μηχανισμός «νομιμοποίησης», μια εμφανής τάση επιδειξιμανίας: «Τα έχω μεγάλα και στα δείχνω να τα θαυμάσεις». Είναι περιττό ίσως να πούμε οτι πραγματική μεγαλο-ορχία (γνωστή και ως ελεφαντίαση ή λεμφική φιλαρίαση) συνιστά πρόβλημα όπως άλλωστε και ο πριαπισμός ένα είδος διαρκούς στύσης από την οποία έπασχε και ο ιδρυτής της παράταξης στην οποία ανήκει και επίκαιρος, εδώ και μήνες, «αρχιδάμπουρας». (Παρενθετικά να πούμε ότι ο ιδρυτής ουδέποτε πρόβαλε δημοσίως το πρόβλημ…