Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πόσο λυπάμαι...

Είναι λίγα χρόνια τώρα που κάποιοι από εμάς κάναμε την επιλογή να μη μιλάμε. Αλλοι συνειδητά κι άλλοι γιατί στομώσανε. Δεν έχουν τι άλλο να πουν. Ή προτιμούν να μιλούν κοφτά, με μικρά μηνύματα των 140 χαρακτήρων στο twitter. Κυρίως να αναδημοσιεύουν λόγια άλλων που τα λένε καλύτερα, χειρότερα, δεν έχει σημασία. Μιλήσαμε πολύ τα "καλά" χρόνια, γράψαμε πολύ, διαβάσαμε πολύ, είδαμε πολλά, ακούσαμε πολλά. Ισως γιατί για εμάς τα χρόνια τα προηγούμενα δεν ήσαν ποτέ καλά. Το βλέπαμε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει. Το δείχναμε και κανείς δεν έστρεφε το κεφάλι να το δει. Τα βρίσκαν γραφικά όλα αυτά. "Μάντεις κακών". "Μαύροι ποιητές". Ετσι μας έλεγαν. Και μας προέτρεπαν να συνεχίσουμε διότι "έτσι θα γεννηθεί κάτι καινούργιο μέσα από όλο αυτό". Ετσι έλεγαν χωρίς φυσικά να το εννοούν, πολύ περισσότερο, να το θέλουν. Απλώς τους άρεσε η ματιά μας και πιο περισσότερο η οργή μας που όμως δεν ήταν ποτέ οργή. Ηταν η κραυγή μπροστά σε αυτό που ερχόταν. Η κραυγή πάνω από έναν ανοιγμένο τάφο που έχασκε μπροστά σε όλους μας. Η αλήθεια είναι ότι από κάποια στιγμή και μετά παίξαμε με αυτή την εντύπωση που είχαν οι άλλοι για εμάς. Γίναμε αυτάρεσκα οργισμένοι από τη μια λόγω αυταρέσκειας κι από την άλλη για να διασκεδάσουμε τους δικούς μας φόβους. Τους δικούς μας εφιάλτες. Γράφαμε. Γράφαμε. Γράφαμε. Χιλιάδες μικρά και μεγάλα κείμενα. Χιλιάδες στίχους. Κρεμούσαμε εικόνες. Μικρά δοκίμια. Αυτόματες γραφές. Γεμίζαμε τους τοίχους όταν μας τελείωναν οι οθόνες. Βρίζαμε, αφρίζαμε, σφαδάζαμε. Περάσαν τα χρόνια. Βρεθήκαμε απέναντι στις μαύρες θάλασσες των σκέψεών μας. Πάντα απέναντι. Πάντα μισοβυθισμένοι. Πάντα πνιγμένοι από όνειρα.Τη μισή μέρα έτσι. Την άλλη μισή αλλιώς. Μετά αποστραφήκαμε τη νύχτα. Την εγκαταλείψαμε και είπαμε να ζήσουμε "σαν άνθρωποι" την ημέρα μόνο. Συμβιβασμένοι με τον αφόρητο πόνο που προκαλεί το φως, με τον αφόρητο πόνο του να μην πίνεις δύο δράμια αλκοόλ κάθε βράδυ, με τον αφόρητο πόνο να μην γυρίζεις ξέπνοος. Δεν θέλαμε να πονάμνε άλλο. Δεν θέλαμε να προκαλούμε πόνο. Δεν θέλαμε να θυμόμαστε την αριστοκρατική καταγωγή του πόνο. Δεν θέλαμε θα δοκιμάζουμε νέες μεθόδους αυτοκαταστροφής. Και σιωπήσαμε.
Και να που τώρα, μπροστά σ' αυτά που συμβαίνουν -αυτά που κάποτε προβλέπαμε- δεν έχουμε λέξεις για να αφηγηθούμε. Τώρα που όλοι τα βλέπουν και τα ζουν εμείς είναι σαν να μη θέλουμε ούτε να τα δούμε ούτε να τα ζήσουμε πια. Είχαμε μάθει να μιλάμε μόνο για το "μετά. Αποδειχθήκαμε ανίκανοι να πούμε για το "τώρα".
Πόσο λυπάμαι!

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Ο Καραμανλής, οι Ναζί, η CIA και οι δοσίλογοι "ευεργέτες"

Ένα αποχαρακτηρισμένο - από το 2006 - απόρρητο έγγραφο της CIA που εμπλέκει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Κωνσταντίνο Καραμανλή και Κωνσταντίνο Τσαλδάρη με τους ναζί, παρουσιάζοντάς τους ως πράκτορές των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων και συνεργάτες του Μαξ Μέρτεν, κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου.

Πρόκειται για έγγραφο - μαρτυρία διπλωματικού υπαλλήλου σύμφωνα με το οποίο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αλλά και ο Κωνσταντίνος Τσαλδάρης εμφανίζονται σε λίστα των πρακτόρων των ναζί κατά την περίοδο της κατοχής. Ωστόσο η σχετική λίστα  με τους πράκτορες δεν περιλαμβάνεται στοαπόρρητο έγγραφο της CIA. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, όσοι αναγράφονται στη λίστα φέρονται να είχαν συνεργαστεί και με τονΜαξ Μέρτεν, τον σφαγέα της Θεσσαλονίκης, στην εξόντωση των Εβραίων της πόλης. Το άκρως απόρρητο έγγραφο, το οποίο έχει πλέον αποχαρακτηριστεί και έχει αναρτηθεί στη σελίδα της CIA, έχει ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου του 1962.
Σύμφωνα με το έγγραφο, ο τότε σύμβουλος της πρεσβείας Ιωάννης Μοσχ…