Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κάποιος να καρφώσει το φέρετρο των εφημερίδων

Το τέλος των εφημερίδων είχε προαναγγελθεί από τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Το 2009, ο Bernard Poulet το περιέγραψε και τα ανάλυσε στο βιβλίο του "Το Τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης".
Οι εφημερίδες πέθαναν κάπου εκεί ανάμεσα. Η ακριβής ημερομηνία θανάτου τους δεν έχει καταγραφεί διότι μέχρι τώρα δεν έχουν ενταφιαστεί. Τα πτώματά του κρέμονται ακόμη, καθημερινά και κυρίως τις Κυριακές, από τα μανταλάκια μαζί με διάφορα κτερίσματα -βιβλία της κακιάς ώρας και τη χειρότερης εκτύπωσης, άθλια CD, κουπόνια για αρνιά και γάλατα...
Το ίδιο συμβαίνει με τα τηλεοπτικά κανάλια. Η τηλεόραση ως Μέσο Ενημέρωσης χαροπαλεύει. Σαπίζει. Βρίσκεται σε μια νεκροζώντανη κατάσταση.
Οι μόνοι λόγοι για τους οποίους εκδίδονται ακόμη τα πτώματα των εφημερίδων και εκπέμπουν τα τηλεοπτικά κανάλια είναι ένα εμμονικό παιχνίδι εξουσίας παρακμιακών εκδοτών, παλαιών και νέων,  και το ξέπλυμα χρήματος.
Κατά τα άλλα κανείς δεν τις διαβάζει, πολύ δε περισσότερο κανένας δεν τις αγοράζει ενώ και οι όποιες χαμηλές πωλήσεις τους είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό του πλασματικές.
Δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν οι λόγοι του θανάτου τους. Οποιος ενδιαφέρεται ας ξεστραβωθεί με το βιβλίο του Poulet!
Του παρόντος είναι να αποφασίσουμε να τις ενταφιάσουμε, εφημερίδες και τηλεοράσεις, μια για πάντα. Μαζί με τους εκδότες και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που κρύβονται από πίσω τους.
Κι αυτό διότι πλέον δηλητηριάζουν ολόκληρη την κοινωνία με την αποφορά τους και, το κυριώτερο, εμποδίζουν το Αύριο να έλθει κρατώντας μας κολλημένους μέσα στον βρωμερό τους τάφο...

Ας τελειώνουμε. Για πάντα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…