Κάποιος να καρφώσει το φέρετρο των εφημερίδων

Το τέλος των εφημερίδων είχε προαναγγελθεί από τις αρχές της δεκαετίας του '90.
Το 2009, ο Bernard Poulet το περιέγραψε και τα ανάλυσε στο βιβλίο του "Το Τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης".
Οι εφημερίδες πέθαναν κάπου εκεί ανάμεσα. Η ακριβής ημερομηνία θανάτου τους δεν έχει καταγραφεί διότι μέχρι τώρα δεν έχουν ενταφιαστεί. Τα πτώματά του κρέμονται ακόμη, καθημερινά και κυρίως τις Κυριακές, από τα μανταλάκια μαζί με διάφορα κτερίσματα -βιβλία της κακιάς ώρας και τη χειρότερης εκτύπωσης, άθλια CD, κουπόνια για αρνιά και γάλατα...
Το ίδιο συμβαίνει με τα τηλεοπτικά κανάλια. Η τηλεόραση ως Μέσο Ενημέρωσης χαροπαλεύει. Σαπίζει. Βρίσκεται σε μια νεκροζώντανη κατάσταση.
Οι μόνοι λόγοι για τους οποίους εκδίδονται ακόμη τα πτώματα των εφημερίδων και εκπέμπουν τα τηλεοπτικά κανάλια είναι ένα εμμονικό παιχνίδι εξουσίας παρακμιακών εκδοτών, παλαιών και νέων,  και το ξέπλυμα χρήματος.
Κατά τα άλλα κανείς δεν τις διαβάζει, πολύ δε περισσότερο κανένας δεν τις αγοράζει ενώ και οι όποιες χαμηλές πωλήσεις τους είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό του πλασματικές.
Δεν είναι του παρόντος να αναλυθούν οι λόγοι του θανάτου τους. Οποιος ενδιαφέρεται ας ξεστραβωθεί με το βιβλίο του Poulet!
Του παρόντος είναι να αποφασίσουμε να τις ενταφιάσουμε, εφημερίδες και τηλεοράσεις, μια για πάντα. Μαζί με τους εκδότες και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που κρύβονται από πίσω τους.
Κι αυτό διότι πλέον δηλητηριάζουν ολόκληρη την κοινωνία με την αποφορά τους και, το κυριώτερο, εμποδίζουν το Αύριο να έλθει κρατώντας μας κολλημένους μέσα στον βρωμερό τους τάφο...

Ας τελειώνουμε. Για πάντα!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Περί Σαββόπουλου, προσωπικά...