Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Διαπλοκή με τους Εκδότες γιγαντώνεται

από το Κόκκινο 105,5
Την πλήρη ισοπέδωση των κανόνων ισότητας και πολυφωνίας αλλά και εργασιακής προστασίας στον κλάδο των ΜΜΕ φέρνει τροπολογία που κατατέθηκε νύχτα στη Βουλή. Την πίτα ολάκερη, το σκύλο χορτάτο και τον εργάτη στον πάτο. Σε αυτή την παράφραση της γνωστής παροιμίας θα μπορούσε να συνοψίσει κάποιος την τροπολογία με την οποία η κυβέρνηση παραδίδει γη και ύδωρ στους μεγαλοεργολάβους και εφοπλιστές της ενημέρωσης.
Σε ένα κείμενο 22 σελίδων περιλαμβάνεται, το τέλος των σωματείων τύπου, το τέλος της ασφαλιστικής αυτονομίας του δημοσιογραφικού κλάδου, το τέλος και της τελευταίας, υποτυπώδους, εργασιακής προστασίας και φυσικά η κατάργηση κάθε περιορισμού που εμπόδιζε μέχρι σήμερα τη δημιουργία μιντιακών ολιγοπωλίων και μονοπωλίων.
Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο. Δεν φτάνει που μια χούφτα επιχειρηματίες ελέγχουν σχεδόν απόλυτα την ενημέρωση σε αυτό τον τόπο, τώρα πλέον τους δίνεται η δυνατότητα να επεκτείνουν την κυριαρχία τους όπου, ακόμα, δεν είχαν καταφέρει να πατήσουν πόδι. Με την τροπολογία αυτή καταργούνται ΟΛΕΣ μα ΟΛΕΣ οι διατάξεις που έθεταν ένα κάποιο πλαίσιο περιορισμών ενάντια στα ολιγοπώλια και μονοπώλια στο χώρο των ΜΜΕ. Μέσα σε 4 σελίδες αίρεται κάθε απαγόρευση για την υπερσυγκέντρωση επιχειρήσεων τύπου στα χέρια λίγων ή ενός. Δεν έχει παρά να ανατρέξει κανείς στις σελίδες 13 έως 17 για να διαπιστώσει πιο ασφυκτικό πλαίσιο απολύτου ελεγχόμενης ενημέρωσης θα επιβληθεί από τους μεγαλοκαρχαρίες των μιντια όταν ψηφιστεί αυτή η τροπολογία. Οι διατάξεις σε αυτές τις 4 σελίδες είτε καταργούνται, είτε τροποποιούνται προς διευκόλυνση των μεγαλοεπιχειρηματιών των ΜΜΕ
Δεν έφτανε όμως, όπως φαίνεται η κατάργηση όλων των παραπάνω απαγορευτικών διατάξεων αλλά κρίθηκε ήταν απαραίτητο να θεσμοθετηθεί επακριβώς το νέο τοπίο. Έτσι λοιπόν η παρακάτω διάταξη ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία ακριβώς αυτών των μονοπωλιακών κολοσσών που επιθυμούν διακαώς τα αφεντικά της ενημέρωσης. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 2 διαβάζουμε,
«Κατ’ εξαίρεση επιτρέπονται συμπράξεις μεταξύ επιχειρήσεων ηλεκτρονικών μέσων (ενημερωτικών και μη) της αυτής μορφής (τηλεόραση ή ραδιόφωνο) που συμβάλουν στη μείωση του κόστους λειτουργίας των συμπραττουσών επιχειρήσεων και στην πραγματοποίηση οικονομιών κλίμακας, ιδίως μέσω της από κοινού αξιοποίησης οικονομικών πόρων, τεχνολογικών μέσων, μέσων παραγωγής και τεχνολογικού εξοπλισμού ή σχετικά με τη διαχείριση, παραγωγή, εκμετάλλευση ή διανομή προγραμμάτων ή περιεχομένου, τη συλλογή, διανομή και πρακτόρευση υλικού επικαιρότητας ή για την πρακτόρευση διαφημιστικού χώρου ή χρόνου για περισσότερα του ενός Μέσα εφόσον δεν έχουν αντικείμενο ή αποτέλεσμα την παρεμπόδιση, τον περιορισμό ή τη νόθευση του ελεύθερου ανταγωνισμού.»
Και κάπου εδώ ξεκινάει και το ξήλωμα και των τελευταίων προστατευτικών εργασιακών ρυθμίσεων. Έτσι λοιπόν σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 2,
«Στο πλαίσιο της κοινής διεύθυνσης τηλεοπτικοί ή ραδιοφωνικοί σταθμοί που βρίσκονται κάτω από κοινό έλεγχο θα μπορούν: να χρησιμοποιούν από κοινού ή να ανταλλάσσουν πόρους όπως, διευθυντικά στελέχη και απασχολούμενο δυναμικό, εξοπλισμό, τεχνικές και άλλες διευκολύνσεις».
Πρόκειται για θεσμοθέτηση των συνθηκών γαλέρας που επικρατούν ήδη στη συντριπτική πλειοψηφία των «μαγαζιών» του κλάδου, πλέον και με τη βούλα του κράτους.
Δεν έφταναν λοιπόν οι χιλιάδες άνεργοι, οι στρατιές απλήρωτων, κακοπληρωμένων, με κατάπτυστες ατομικές συμβάσεις, με ελαστική ή εκ περιτροπής εργασία, και οι μυριάδες αόρατων ανασφάλιστων, τώρα φτιάχνεται και μια νέα κατηγορία , οι Μεταφερόμενοι, οι οποίοι θα μετακινούνται από μέσο σε μέσο σύμφωνα με τις βουλές του εργοδότη.
Βέβαια έχει προηγηθεί εδώ και καιρό το μόρφωμα της Δ.Τ – ΝΕΡΙΤ το οποίο καθιέρωσε με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο την πρακτική των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων που άνοιξε το δρόμο για όσα αντεργατικά προβλέπονται σε αυτή την τροπολογία.
Η παραπάνω ρύθμιση παντρεύεται αρμονικά με τη διάταξη η οποία παρέχει τη δυνατότητα συνυπολογισμού του ελάχιστου αριθμού εργαζομένων που πρέπει να έχει κάθε μέσο, βάση του συνολικού αριθμού των εργαζομένων που απασχολούνται σε ολόκληρο τον όμιλο. Με αυτό τον τρόπο καταργείται στην πράξη η δικλείδα που προέβλεπε την ύπαρξη ελάχιστου αριθμού εργαζομένων ανα μέσο προκειμένου το μέσο αυτό να συνεχίσει να λειτουργεί. Αυτό γίνεται, όπως αναφέρεται στην τροπολογία προκειμένου να «πραγματοποιούνται οικονομίες κλίμακας», δηλαδή κι άλλες μειώσεις μισθών, κι άλλες απολύσεις.
Οι δυο αυτές ρυθμίσεις έχουν και ένα άλλο στόχο, το ταμείο ασφάλισης και παροχής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των δημοσιογράφων (ΤΣΠΕΑΘ). Οι δημοσιογράφοι στα «παραδοσιακά» μέσα (εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις) ασφαλίζονται στο αυτοδιοικούμενο ταμείο τους το οποίο χρηματοδοτείται από τις κρατήσεις στο μισθό τους και το λεγόμενο αγγελιόσημο, μια επιβάρυνση δηλαδή 20% επί της διαφημιστικής δαπάνης.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα «φόρο» επί της δυνητικής κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Μια επιχείρηση επιλέγει να διαφημιστεί προκειμένου να αυξήσει το μερίδιο της στην αγορά, τις πωλήσεις της και εν τέλει τα κέρδη της, το αγγελιόσημο επιβάρυνε αυτή ακριβώς την επιχειρηματική δραστηριότητα χωρίς η επιβέρυνση να μετακυλύετε στον καταναλωτή μιας και η διαφήμιση είναι μια πάγια δραστηριότητα των επιχειρήσεων σε ένα πλήρως απελευθερωμένο περιβάλλον.
Στα νέα μέσα όμως (blogs, sites κλπ) η ασφάλιση των εργαζομένων, όπου υπάρχει είναι στο ΙΚΑ (λιγότερες κρατήσεις για τους εργοδότες δηλαδή). Με τις παραπάνω ρυθμίσεις ένας επιχειρηματίας θα μπορεί να μεταφέρει κατά το δοκούν τους εργαζόμενους του από τα παραδοσιακά μέσα στα νέα (από την εφημερίδα στο site) μεταβάλλοντας άρδην την εργασιακή του συνθήκη. Σε λίγο καιρό δεν θα αποτελεί παράδοξο να υπάρχουν εφημερίδες χωρίς ούτε έναν εργαζόμενο στο μητρώο τους μιας και όλοι θα είναι χρεωμένοι στο site του ομίλου.
Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο πλήγμα που δέχεται το Ταμείο Ασφάλισης (ΤΣΠΕΑΘ). Η χαριστική βολή έρχεται από μια ρύθμιση που είναι ο ορισμός της εισφοροαποφυγής.
Καθιερώνεται η χρέωση του αγγελιοσήμου επί του τιμολογίου (που θα κόβει η κάθε επιχείρηση στο διαφημιζόμενο για τη διαφημιστική του δαπάνη) και όχι επι του τιμοκαταλόγου χρέωσης διαφημιστικού χρόνου.
Η χρέωση επί του τιμοκαταλόγου σημαίνει ότι ο διαφημιζόμενος πλήρωνει υποχρεωτικά το 20% επί της τιμής που υπήρχε στον κατάλογο διαφημιστικής χρέωσης του Μέσου. Π.χ Αν ο σταθμός χρεώνει 1000 ευρώ το λεπτό διαφήμισης τότε ο διαφημιζόμενος ξεκινούσε υποχρεωτικά με μια χρέωση 200 ευρώ (20% αγγελιοσημο επί της τιμής καταλόγου). Όση έκπτωση και να του έκανε ο σταθμός τα 200 ευρώ ήταν κάτι σαν πάγιο που έπρεπε να καταβληθούν στα ασφαλιστικά ταμεία.
Τώρα θα χρεώνεται 20% επί της τιμής που θα αναγράφεται στο τιμολόγιο. Έτσι ο ιδιοκτήτης του μέσου θα μπορεί να περνάει τα 800 ευρώ από τα 1000 ευρώ στο site του ομίλου του, όπου η διαφήμιση δεν επιβαρύνεται από τη χρέωση του 20%, και τα 200 ευρώ στο σταθμό. Η χρέωση του 20% θα γίνεται επί των 200 ευρώ και που σημαίνει ουσιαστικά κατάρρευση των πόρων για τα ασφαλιστικά ταμεία.
Επίσης, με αυτό τον τρόπο θεσμοθετείται μια ακόμη φοροαπαλλαγή για τους ιδιοκτήτες οι οποίοι απολαμβάνουν παρόμοια φορολογικά προνόμια και για τις υπόλοιπες επιχειρηματικές τους δραστηριότητες (εφοπλιστικές, κατασκευαστικές κλπ).
Η νομοθετική αυτή ρύθμιση των 22 σελίδων έρχεται αναγάγει σε θεσμό, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, την παντοκρατορία των μιντιαρχών και να επιβάλλει ένα καθεστώς Μπερλουσκονισμού αλα ελληνικά.
Φαίνεται μάλιστα πως η κυβέρνηση καίγονταν τόσο πολύ να περάσει τις ρυθμίσεις αυτές και μάλιστα άμεσα που το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους παραδέχεται ότι ήταν αδύνατο να ολοκληρώσει τη μελέτη οικονομικών επιπτώσεων η οποία είναι απαραίτητο να συνοδεύει κάθε νομοθετική ρύθμιση που έρχεται στη Βουλή. Ιδού η σχετική, αποκαλυπτική, αναφορά,
«Τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια εντός των οποίων ζητήθηκε η σύνταξη της έκθεσης δεν επέτρεψαν την ολοκληρωμένη επεξεργασία της τροπολογίας και της εκτίμησης των οικονομικών αποτελεσμάτων»
Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς πως με τις ρυθμίσεις αυτές έρχεται το τέλος του δημοσιογραφικού και εν γένει του κλάδου της ενημέρωσης, όπως αυτός είχε διαμορφωθεί τις τελευταίες, πολλές δεκαετίες. Δημιουργείται ένα νέο τοπίο στο οποίο τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα έχουν μόνο οι ολιγάρχες των μίντια.
Η πρόκληση για τα σωματεία και τους εργαζόμενους του κλάδου είναι τεράστια και είναι άμεση. Το δόγμα «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει», που εκφράστηκε από τα πρωθυπουργικά χείλη βρίσκει ήδη εφαρμογή σε ένα κλάδο που η προσαρμογή στη μνημονιακή πραγματικότητα έχει ήδη προκαλέσει σχεδόν ακατάσχετη «αιμορραγία».

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…