Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα ξερατά τα ξεπλένει η κρίση (που δημιούργησαν)

Ξεπετάχτηκε μέσα από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ, μέσα από το πυώδες υπογάστριο του μικροαστισμού. Το αγκάλιασαν οι ελίτ και τα νέα τζάκια της δεκαετίας του '80 και του '90. Τα νεόπλουτα βλαχαδερά που τότε σκαρφάλωναν στα βόρεια προάστεια και κατσικώθηκαν στην εξουσία. Τα βρωμοπόδαρα κολεγιόπαιδα, τα φρικαρισμένα μπαστάρδια των προηγούμενω ελίτ που ασπάζονταν την σοσιαλδημοκρατία για να επιπλεύσουν. Από δίπλα ο συρφετός του μεταπολιτευτικού σταρ-σίστεμ. Κάτι τσόλια τρίτης διαλογής, κάτι βιζιτούδες μοντέλες, κάτι ποπ-σκυλάδες με λαμέ φωνές. Ενέπνεε τον ανδρικό πληθυσμό με νέους κοινωνικούς κανόνες όπως "η σωστή γυναίκα πρέπει να είναι καριόλα και στο σπίτι και στο κρεβάτι", "οι γυναίκες είναι σαν τα γραμματόσημα, όσο τα φτύνεις, τόσο κολλάνε", "αφήστε τα ταγάρια και πιάστε τις λουί-βουιτόν". "αδελφές και παλικάρια να 'μαστε μαλλιά κουβάρια" κι άλλα τέτοια εξόχως νεο-μυκονιάτικα. Τον χρηματοδότησαν γενναία. Σκοπός τους να τρομπάρει μέχρι σκασμού τη φούσκα που δημιουργούσαν, να στρώνει το χαλί για να προελαύνουν παλουκώνοντας δύο-τρεις γενιές με το όραμα της δερμάτινης, μανατζίρια πολυθρόνας, του δεύτερου και τρίτου αυτοκινήτου, του ξημεροβραδιάσματος στα γυμναστήρια, του γαμάω ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει στον στενό μου ορίζοντα.
Αυτός έπιασε να κόβει τα κλαδιά κι ο "αυριανισμός" τις ρίζες μέχρι να μείνει ολόκληρο το δέντρο κούτσουρο απελέκητο. Κι ύστερα πέρασαν οι τηλεοπτικές μπουλντόζες για να μη μείνει τίποτα όρθιο και να χτιστεί το νέο τους μοντέλο. Το νέο τους μπορντέλο.
Σαρώνονται τώρα...
Σκορπίζονται...
Διαλύονται μέσα στα ξερατά τους...
Γυρίζουν εκεί απ' όπου ξεκίνησαν. Στο σκουπιδοντενεκέ.

Κωλάνθρωποι!

Δυστυχώς η λοβοτομή, όμως, μένει...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι Σαϊτάρχες, ο Γαβράς και τα ανεβαστήρια

Ενας ελαφρύς κυματισμός παρατηρήθηκε στον απέραντο βάλτο της ελληνικής "ενημέρωσης" με την "γκάφα" της "είδησης" για το "θάνατο" του Κώστα Γαβρά, στις 30 Αυγούστου.
Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Ενας ιταλός δάσκαλος-δημοσιογράφος υποδυόμενος  στο Twitter την ελληνίδα υπουργό Πολιτισμού "ανακοινώνει" το θάνατο του σκηνοθέτη. Μεγάλα ξένα Μέσα και σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά αναμεταδίδουν το ψεύτικο tweet και θρηνούν για τον "μακαρίτη". Η απάτη αποκαλύπτεται σχεδόν αμέσως από ένα αμερικανικό site και σχεδόν ταυτόχρονα από την ΕΡΤ δημοσιογράφοι της οποίας επικοινωνούν με το Γαβρά. Την ίδια στιγμή τα όρνεα των ιδιωτικών τηλεοράσεων εξαπολύουν επιθέσεις κατά της υπουργού Πολιτισμού καλώντας την να παραιτηθεί.
Το θέμα παίρνει διαστάσεις καθώς οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων κονιορτοποιούν για μία ακόμη φορά την ούτως ή άλλως μηδαμινή αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ και των "λειτουργών" τους.
Κάποιοι, οι πιο ρομαντικοί, απαιτούν μ…

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Ω! Τα Ωραία Μικρά Μαγαζιά του 3%

Ω! Οι ωραίες μέρες!
Νοσταλγώ τις ένδοξες στιγμές μας στην Αριστερά του ’80 και του ’90 και του 2000 και του 2007…
Μικρά μαγαζιά, γωνία. Σπίτια του λαού. Ωραία κυλικεία με εξαιρετικούς καφέδες το πρωί.
Ωραίες μέρες…
Στα Ντα Κάπο και στα Φίλια, θέσεις τιμητικές μαζί με καλλιτέχνες και ωραία κορίτσια και αγόρια. Σεβασμός για την εργατική τραγιάσκα που είχαμε από καιρό πάψει να φοράμε αλλά ειχε μείνει η γραμμή στο μέτωπο. Ηθική. Συνέπεια. Καθαρότητα. Αγαπητοί σε όλους. Ευχάριστοι.
Αποδεκτοι όσο δεν διεκδικούσαμε κάτι παραπάνω. Την εξουσία κυρίως… «Αυτά δεν είναι δουλειές για εσάς. Θα σας φθείρουν! Αφήστε τις για εμάς τους λερωμένους…» μας έλεγαν οι πράσινοι και γαλάζιοι φίλοι μας. Και τα κορίτσια το ίδιο μας έλεγαν.
Εκεί στο 3 με 8% ήμασταν μια χαρά όλοι. Κι εμείς και οι άλλοι. Ασφαλείς μέσα στις αναζητήσεις μας. Χωρίς να το πιέζουμε κιόλας.
Και χρήσιμοι! Πολύ χρήσιμοι για πολλούς λόγους. Κυρίως για άλλοθι βέβαια αλλά και λόγω παιδείας. Ως δημοσιογράφοι. Ως Σύμβουλοι. Ως Ρήτορες.
Τι έλεγα;
Α! Ναι…