Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

O ANemos, το Ημερολόγιο ενός Ανέργου και η συνέχεια της ιστορίας

Το Ημερολόγιο ενός Ανέργου ξεκίνησε ως μια εθελοντική πρωτοβουλία με εμπνευστή τον Χριστόφορο Κάσδαγλη και με στόχο να σπάσει το ταμπού της ντροπής και να δώσει βήμα στους άνεργους προκειμένου να εκφραστούν, καταγράφοντας τα δικά τους βιώματα με κείμενα έως 350 λέξεων. Μια διαδικτυακή συνεργασία που φιλοδοξεί να συσπειρώσει διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα - να αποκτήσουν οι άνεργοι τη φωνή που τους στερούν τα κυρίαρχα ΜΜΕ, αλλά και το πολιτικό σύστημα.

Ημερολόγιο ενός ανέργου from ThePressProject on Vimeo.

Εδώ ήταν η πρώτη δημοσίευση/συνεργασία με το Anemos.

Κι αυτό το κείμενο που είχα στείλει τότε και που ο Χριστόφορος Κάσδαγλης μου έκανε την τιμή να το συμπεριλάβει στην έκδοση που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Καστανιώτη:


Από το 2008 έχω μείνει τρεις φορές άνεργος. Η μία χειρότερη από την άλλη.
Την πρώτη φορά απολύθηκα τηλεφωνικά από την εφημερίδα που δούλευα, στη Θεσσαλονίκη, ενώ ήμουν στο νοσοκομείο μετά από μια αρκετά σοβαρή επέμβαση.
Θυμάμαι σαν να είναι χθες το πρώτο βράδυ που γύρισα σπίτι. Είχαμε βάλει τα παιδιά για ύπνο. Ο μεγάλος επτά και o μικρός πέντε χρονών τότε. Περνώντας έξω από το δωμάτιό τους, τους άκουσα να ψιθυρίζουν στο σκοτάδι. "Ο μπαμπάς απολύθηκε", είπε ο μεγάλος. "Τι θα πει απολύθηκε;", ρώτησε ο μικρός. "Τον έδιωξαν από τη δουλειά". "Και τώρα τι θα κάνουμε; Πώς θα ψωνίζουμε; Τι θα τρώμε;", αναρωτήθηκε με φανερή αγωνία ο μικρός. "Μη σε νοιάζει, κοιμήσου τώρα...". Δεν ξαναμίλησαν...
Έτρεξα έξω από το σπίτι να μην ακούσουν το λυγμό μου...
Ήταν η πρώτη φορά. Μετά συνήθισα...
Έμεινα δύο χρόνια χωρίς δουλειά. Φως από πουθενά. Έφυγα μόνος για την Αθήνα αφήνοντας τη σύντροφό μου και τους γιους μου επάνω. Προσπαθούσα να πηγαίνω να τους βλέπω μια δυο φορές το μήνα. Κάθε φορά ο αποχαιρετισμός γινόταν όλο και πιο δύσκολος.
Άλλα δύο χρόνια κράτησε αυτή η εσωτερική μετανάστευση. Αντέξαμε...
Κατέβηκαν κι εκείνοι στην Αθήνα. Ξεκινούσαμε όλοι από το μηδέν. Πρόσφατα έμαθα ότι ο μικρός έκλαιγε κάθε βράδυ -μα κάθε βράδυ- για μένα...
Κι ύστερα ήλθε η δεύτερη περίοδος ανεργίας. Το '11, για πάνω από δέκα μήνες...
Χωρίς αποζημιώσεις, χωρίς δεδουλευμένα...
Πεταμένοι στο δρόμο...
Αντέξαμε και πάλι...
Τώρα είμαστε και πάλι μπροστά στο φάσμα της πιο σκληρής ακόμη κατάστασης: των απλήρωτων εργαζόμεων!
Ατσάλι γίναμε και οι τέσσερις. Ο,τι και να μας συμβεί, δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας διαλύσει. Να μας διασπάσει. Και τις δύο φορές με στήριξαν τα παιδιά μου... Μέχρι τον κουμπαρά τους άνοιξαν για να πάμε ψωνίσουμε...
Ούτε και τώρα θα μας λυγίσουν!

Anemos

Δυστυχώς η ιστορία είχε και συνέχεια...
Τραγική συνέχεια.
Πάλι στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ!
Και μας διασπάσανε...
Και μας εξαπάτησαν...
Και μας εξουθένωσαν...

Μένουμε όμως όρθιοι! Ακόμη...

Αυτά όμως θα τα πούμε αύριο το βράδυ!


Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014, 8:30 μμ

Οι Εκδόσεις Καστανιώτη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του συλλογικού τόμου Το ημερολόγιο ενός ανέργου – 155+1 αληθινές ιστορίες με επιμέλεια και σχόλια του Χριστόφορου Κάσδαγλη. Με τον Χριστόφορο Κάσδαγλη θα συνομιλήσει ο Ανδρέας Παναγόπουλος, υπεύθυνος enet.gr, ένας από τους 155 συντελεστές του βιβλίου.
37η Γιορτή Βιβλίου - Ωδείο Αθηνών
Ρηγίλλης & Βασ. Γεωργίου Β 17-19
Αθήνα

Διαβάζονται ακόμη...

Ολα τα Μνημόνια σε πίνακες

Της Ελενας Κάππα


Σήμερα η εφημερίδα Αυγή δημοσιεύει έναν συγκριτικό πίνακα των τριών Μνημονίων, ο οποίος ενόψει της προεκλογικής περιόδου είναι βέβαιο ότι θα αποβεί εξαιρετικά χρήσιμος. Ο πίνακας περιλαμβάνει το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων κατά τη διάρκεια της συμφωνηθείσας περιόδου, το ύψος των μέτρων κατανεμημένο σε ετήσια βάση, το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων, τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους των μέτρων λόγω ελάφρυνσης των πρωτογενών πλεονασμάτων, την εξοικονόμηση του κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης  χρέους την τριετία 2016-2018 και τέλος τη προσαρμογή του ετήσιου κόστους λόγω και αναδιάρθρωσης του χρέους. Μνημόνιο 1 Το συνολικό ύψος των πρόσθετων μέτρων στη διάρκεια 2,4 ετών (2010-2012) ανήλθε σε 40,6 δις ενώ το ύψος των μέτρων σε ετήσια βάση έφτασε τα 16,9 δις. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μνημονίου δεν υπήρξε συμφωνία σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα έπρεπε να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια δέσμευση για αναδιάρθρωση χρέους. Μνημόνιο 2 Κατά το δεύ…

Το φίδι του ναζισμού σέρνεται προς την κερκίδα

Από την εφημερίδα "Ελλάδα", Σάββατο 3/11/12


Το πανό των φανατικών οπαδών της ΑΕΚ, «Ορίτζιναλ», σε κάποια γωνιά του Περιστερίου, είχε τη δική του ιστορία, αμιγώς πολιτική. «Ούτε να το σκέφτεστε», έγραφε το μήνυμα, κάτι σαν τον «τοίχο του Λοΐζου» και απευθυνόταν στη Χρυσή Αυγή που ήθελε να νοικιάσει γραφεία στην ίδια πολυκατοικία. Ήταν μία απάντηση στο κεντρικό σύνθημα των Χρυσαυγιτών «είμαστε πολλοί, είμαστε παντού, τα γήπεδα μας ανήκουν», για τα «τάγματα εφόδου» στα γήπεδα όλης της Ελλάδας, από την Καλαμάτα μέχρι την Κομοτηνή. Πρόβλεψη: Την τρέχουσα ποδοσφαιρική σεζόν η κερκίδα των «φανατικών», θα μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στους Χρυσαυγίτες και τους antifa. Αυτό το κλίμα έχει ήδη δημιουργηθεί και οσονούπω αναμένεται «έκρηξη». Θα σπάσει το αυγό του φιδιού… Χρυσαυγίτες υπάρχουν παντού, σε κάθε κερκίδα. Άλλωστε, πρόσφατη έρευνα της εταιρείας Marc για το «Έθνος της Κυριακής» παρουσίασε τα εξής ευρήματα: Οι οπαδοί του Ολυμπιακού, σε ποσοστό 7% ψηφίζουν Χρυσή Αυγή, το…

Τι κρύβεται πίσω από το "Χαμόγελο του Παιδιού";

Το πρόσωπο ενός σκληρού εργοδότη;
Αναδημοσιεύω την καταγγελία του ΠΑΜΕ και ψάχνω...


Αθήνα 2 Σεπτέμβρη 2010


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Θέμα: για το "χαμόγελο του παιδιού"



Ο πολυδιαφημισμένος φιλάνθρωπος των media, πρόεδρος του λεγόμενου "χαμόγελου του παιδιού" έδειξε για ακόμη μία φορά το άγριο, εργοδοτικό του πρόσωπο.

Ξανά απολύσεις, εκβιασμούς απέναντι στους εργαζόμενους όπως: "ή υποβάλετε παραίτηση, ή σας απολύω και σας κάνω μήνυση για κακοποίηση παιδιών"!!

Σήμερα, ο ίδιος εξαφανίστηκε από τον χώρο που είχε πάει αντιπροσωπεία του Π.Α.ΜΕ για να απαιτήσει ανάκληση απόλυσης, εργαζόμενης που για χρόνια δουλεύει στον χώρο, ενώ η υπεύθυνη του σπιτιού στα Μελίσια μπήκε στον χώρο μαζί με περιπολικό της αστυνομίας. Είναι ο ίδιος χώρος, που πριν 1 χρόνο είχε απολυθεί εργαζόμενη, επειδή είχε αντιδράσει στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης στους χώρους των παιδιών και των εργαζομένων. Οι απολύσεις είναι συνήθης πρακτική του προέδρου του "χαμόγελου του παιδιού&quo…